"เปราะบาง"
A : ลองโยนแก้วน้ำดูสิ?
B : โยนแล้วหล่ะ
A : มันแตกไหม?
B : แตกสิ
A : ประกอบกลับมาใหม่ได้ไหม?
B : ไม่ได้หรอก มันแตกกระจายหมดเลย
A : นั้นแหละความรู้สึกของเรา มันแตกสลายไปแล้ว หล่ะ เธอประกอบมันกลับมาใหม่ไม่ได้หรอก
หลายคนคงเคยได้ยินบทสนทนานี้มาบ้าง
เราอนุมานความรู้สึกเปรียบดั่งแก้ว
แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กๆ
และไม่สามารถประกอบใหม่ได้
ในทางทฤษฎีแล้ว
การจะนำแก้วที่แตกให้กลับมาเป็นแก้วเช่นเดิม
ทำได้โดยการผ่านความร้อนสูง
เพื่อหล่อเป็นแก้วใบใหม่
มันคงดูตลกถ้าผมบอกบทสนธนาไปว่า
"ผมจะหล่อแก้วที่แตกมาใหม่อีกครั้ง"
แล้วได้โปรดกลับมาหาผมอีกที
แบบนี้คงจะจบแบบ happy ending ไม่น้อย
แต่อย่าลืมว่าเราไม่ได้แก้วใบเดิมกลับมา
แค่ใช้เศษแก้วที่แตกมาหล่อใหม่
เป็น " แก้วใบใหม่" ที่ใช้ "เศษแก้วใบเดิม"
หากมั่นใจว่าสามารถเก็บเศษแก้ว
ที่กระจายมาได้ทั้งหมดยังไงซะ
แก้วที่หล่อก็ไม่ใช่ใบเดิม
แล้วถ้าไม่ทั้งหมดหล่ะ
อาจมีส่วนใดส่วนหนึ่งหายไปบ้างเล็กน้อย
หากอุปมาความรู้สึกกับแก้วแล้ว
ขอขอบคุณคนคิดนิยามนี่มากจริงๆ
เราแตกสลาย
เราประกอบตัวเองขึ้นมาใหม่
เราแตกสลายอีกครั้ง
แล้วประกอบตัวเองขึ้นมาใหม่อีกครา
ครั้งแล้วและครั้งเล่า
ปฎิเสธไม่ได้ทั้งหมดว่า
ทุกครั้งที่เราแตกสลาย
เราจะสูญเสียบางอย่างไปบ้าง
ความมั่นใจที่เราเคยมี
ความกล้าในตัวที่สูง
ความรักที่เราเคยมอบให้
และอีกหลายอย่าง
กลับกลายเป็นปฎิปักษ์ซะอย่างนั้น
แม้ไม่มากมายนัก แต่ตัวเรายังคงรู้สึกได้
ผมเขียนบทความนี้ตอนเรือกำลังเดินทางกลับไทย
และก็เป็นท่าเรือสุดท้ายในการส่งสินค้า
หลังจากนี้ผมคงต้องลงจากเรือ
มีหลายๆเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกเสียความมั่นใจ
และกลัวที่จะตัดสินใจกับมันอีกครั้ง
กลับมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ก็ยังมีความกลัวเล็กๆภายในใจอยู่ดี
ส่วนเล็กๆบางสิ่งได้หายไป
เวลาคงช่วยหาส่วนเติมเต็มที่ผมเคยทำหายไปกลับมา
เป็นวัน เป็นเดือน หรือนานกว่านั้น
แต่ผมก็พยายามอยู่เสมอ
เพื่อกลับไปเป็น"เด็กน้อยคนนั้น"
เด็กที่กล้าจะปีนต้มไม้ที่สูงๆโดนไม่กลัวตก
เด็กที่มั่นใจจะตอบคำถามโดยไม่กลัวจะผิดผลาด
เด็กที่รักโดยไม่กลัวว่าจะเจ็บปวด
เด็กที่ยิ้มได้อย่างไร้ความกังวล
เหมือนเมื่อก่อน
***( ขอขอบคุณทุกๆท่านที่สละเวลามาอ่าน กระผมรบกวนฝากกดติดตามด้วยน่ะครับ ไม่ใช่นักเขียนแต่จะพยายามเขียน แค่อยากระบายอะไรบ้าง ขอขอบคุณอีกครั้งครับ )
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
