✌️Theeanger 3y6m6d🍃🧑🤝🧑👬👫💕
วันพุธคือวันที่เราจะถนอมแรงไว้ช่วงเช้า เล่นเกมเบาๆ และพร้อมให้อัพมาปลดปล่อยพลังอันพรุ่งพล่านที่สวนรถไฟกับเพื่อนๆ ของเขาตอนบ่ายถึงค่ำ
กิจกรรมคราวนี้น่ารักมาก เรามาปิคนิคใต้ต้นไม้ใหญ่ พ่อแม่ล้อมวงคุยกัน ลูกๆก็เล่นอย่างที่เขาชอบ กินที่เขาอยาก เรียกได้ว่าใครใคร่ทำไร ตามสบายค่ะ
จงทำสิ่งนั้นเถิด ไม่มีใครห้ามบังคับ หรือบงการใดๆ
ภาพชินตาของวันนี้คือ
แม่ๆ เก็บกิ่งไม้ใบหญ้าดอกไม้ร่วง มาประดิษฐ์มงกุฎให้เจ้าหญิงตัวน้อย บ้านลูกชายก็พยายามทำหน้ากากกันสุดฤทธิ์ ตัดกระดาษทากาวใช้แม็คกับวัสดุธรรมชาติรอบตัว
วันนี้อัพใช้กรรไกรได้ดีขึ้นมาก อุปทานหมู่เลยค่ะ อยู่บ้านใช้สองมือตลอด วันนี้เห็นใครๆก็ตัดมือเดียว อีกมือหนึ่งจับกระดาษ มีทำท่าเจ็บพลาดพลั้งเล็กน้อย แต่ก็ลองต่อ สนุกกับการตัดให้เป็นชิ้นน้อย
หมดภารกิจลูกแล้ว วันนี้เรามีการบ้านเล็กๆ ให้พรีเซ้นต์ โดยให้วาดรูปตัวเองแบบที่เราเป็นและตัวเองแบบที่คนอื่นเห็น กับเขียนจดหมายส่งถึงตัวเองตอน 7 ขวบ วันนี้ฉันจะไม่ร้องไห้ พูดธรรมดาๆจนจบความที่ต้องการจะสื่อ
แต่ แต่ ใช่หรอคะ ตัดภาพมาอีกที ผู้หญิงหลายคนที่กดดันตัวเองด้วยฐานะแม่ นั่งล้อมวงน้ำตาซึมกับเรื่องละเอียดอ่อนในจิตใจ วันนี้เรามั่นใจอีกครั้งว่า คนเป็นแม่ช่างฮึกเหิมและพยายามต่อสู้กับตัวเองและปัจจัยภายนอกเพื่อหวังจะทำหน้าที่ของตนอย่างดีที่สุดเสียจริงๆ
หลากหลายภาพแต่คอนเซ็ปต์คล้ายกันมาก คือ มนุษย์มีหลายมิติแต่เราข่มตัวเราเองให้ฉายแต่ภาพดีที่สุด ซึ่งแน่นอน "เราเหนื่อยกันมาก" เรามาปลดล็อคตัวเอง ปล่อยตัวเองออกจากม่านที่เราขังตัวเองกันเถอะ ปล่อยตัวเองให้ไปเป็นตัวเอง... เรายังเป็นลูก เป็นภรรยา เป็นอีกหลายสถานะและอย่าลืมเก็บความเป็นตัวของตัวเองไว้ แม้จะมีสถานะแม่เพิ่มเข้ามา... ค่อยๆ เป็นไป เราต้องทำได้สิ สบายๆ นะแม่❤️
เราปล่อยให้พ่อๆ และสังคมเล็กๆของเรา ช่วยกันสอดส่องดูแลเด็กๆ ลูกก็นั่งล้อมวงเปิดถุงนู้นกล่องนี้ตามอัธยาศัย อาหารนานาชนิดที่หนูไม่เคยกินมาก่อน หรือที่แม่ๆหมกไว้ในตู้ลึกสุด บัดนี้หนูๆ ได้โอกาสแล้วจ้ะ ใบไม้กิ่งหญ้าก็มีเด็กเล็กๆ หยิบลองชิมด้วย 😁 เด็กๆ ผลักเปลี่ยนหมุนเวียนกิจกรรมกันเองเลย ใครกิน/นั่งพอใจแล้วก็ออกสำรวจบริเวณโดยรอบแบบเท้าเปลือย หรือจะลองทำบ้านให้แฟรี่ตามนิทาน อยากปีนต้นไม้ก็มีเหล่าคุณพ่อขายาวช่วยอุ้มขึ้นลง
ส่วนอัพ 🆙 ตั้งแต่ฮีสังเกตเห็นต้อยติ่งฝักแก่งามๆที่พื้น (สวรรค์บนดินชัดๆ เยอะเหลือเกิน!) ก็เปล่งเสียงด้วยความดีใจว่า " ต้อยติ่งงง!!" จากนั้นก็หมกมุ่นกับการเด็ดรวบรวม มองหาฝักยาว สั้นและหยิบยื่นให้หม่ามี้เมื่อเต็มมือ... มนต์เสน่ของต้อยติ่งไม่ได้ปรากฏกับอัพเท่านั้น เรามีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ค่ะ
น้องอีกคนเดินผ่านมาเห็นเมล็ดเต็มกระดาษของเรา ก็ร้องเสียงสูงไม่แพ้อัพ "เป๊าะแป๊ะ!" แล้วสองหนุ่มก็ขยันขันแข็งช่วยกันสานฝัน อยากทิ้งเมล็ดลงน้ำและเห็นการระเบิดแบบกระหน่ำ พลบค่ำแล้วต้องตัดใจภารกิจของเขาลุล่วงไปด้วยดี แหล่งน้ำแถวนั้นกระเพื่อมเบาๆ และเสียงแป๊ะๆๆๆๆ รัวๆๆ จะมีติดค้างคือ ทั้งสองลงความเห็นว่า "เราเก็บได้พอประมาณหนึ่งพอ" เราต้องเก็บจนถึงกลางคืนและนอนค้างที่นี่ถ้าเราจะเด็ดต้อยติ่งให้หมด
ซึ่งดีมาก! ขอให้หนูๆ มีพลังมีความฝันความหวังในทุกวันที่ตื่นขึ้นมา ให้รู้สึกว่ายังมีอะไรอีกเยอะแยะที่อยากทำ พลังในตัวหนูๆ มีอีกเยอะ นอนให้อิ่มแล้ว
ตื่นมาอย่างกระหายใคร่รู้ต่อไปนะจ้ะ
สัปดาห์นี้เต็มอิ่ม แต่ก็หวยหา
ไม่ได้พบกันอีกสองสัปดาห์ คิดถึงแล้วค่ะ 😘
บรรยากาศอบอุ่นในใจ พร้อมภาพบันทึกความทรงจำอย่างนี้ ต้องขอบคุณทุกครอบครัวนะคะ ภาพสวยเรื่องเจ๋ง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
