30 เม.ย. 2021 เวลา 23:46 • หนังสือ
" ลบ "
เคยรู้สึกว่าการลบรูปซักรูป
ทำไมมันยากจัง
ทั้งๆที่สมองสั่งการให้ลบออกไป
แต่หัวใจกลับปฎิเสธ
ความรู้สึกลึกๆไม่ได้ต้องการอย่างนั้น
ไม่ว่ารูปนั้นจะเป็นรูปที่แย่ขนาดไหน
รูปที่ไม่กล้าลบ
มักเต็มไปด้วยความทรงจำ
ดีบ้าง ร้ายบ้าง
และไม่เถียงว่ามันคือความสุข
หรือเป็นความทรงจำที่ดี
ผมเคยมีความทรงจำที่ดีมากๆ
และแย่มากๆหลายความทรงจำ
แต่ขอยกความทรงจำที่มิอาจนิยามหรือบอกกล่าวความรู้สึก ณ ตอนนั้นได้คงจะดีที่สุด
เป็นความรู้สึกที่กระอักกระอวนใจ
" สมการความรักที่เท่ากับศูนย์ง "
เป็นสมการความรักที่แปลกประหลาด
แม้จะค้นหาคำตอบมานาน
แต่กลับไม่ค้นพบ
เป็นเพราะผมเองยังโง่เกินจะหาคำตอบนั้น
พยายามลบคนหนึ่งออกไปจากร่างกายนี้
ผิวที่เคยสัมผัส
อุ่นไอที่เคยได้รับ
ความนุ่มของริมฝีปากที่เคยแตะต้อง
ร่ายกายที่เคยได้โอบกอด
และแม้กระทั้งความรักที่มอบให้หรือได้รับ
เวลาที่ล่วงเลยมา
ไม่อาจลบสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นได้
ไม่ใช่ว่าผมกำลังอาวรณ์อยู่
แต่ก็ไม่อาจบอกได้ว่าใช่แบบนั้นหรือไม่
คล้ายกับเพลงซักเพลง
ที่พอจำทำนอง และฮัมออกมาได้
แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกชื่อเพลงไม่ออก
ผมยังคงชอบเธออยู่หล่ะมั่ง
คงมีหลายๆคนที่มีอาการหรือสถานการณ์แบบนี่
แต่เชื่อผมเถอะ
ผมไม่มีทางยอมให้เธอหายไปหรอก
ผมแค่เก็บเธอไว้ในความทรงจำ
ให้นานพอที่จะรู้สึกได้ว่าลืมได้แล้ว
หากขอพรได้ซักข้อ
ผมก็แค่ขอให้เธอผ่านมาเห็น
เรียงความทางใจบทนี้
แล้ว "ยิ้ม"
อย่างที่ ฟอเรสซ์ กัม เคยพูดไว้
" ถึงผมจะไม่ใช่คนฉลาด
แต่ผมก็รู้ว่าความรักคืออะไร "
โฆษณา