วิหารใหญ่
.
ก่อด้วยไม้และดินเหนียว
.
สาธุชนพิงพักชายคานั่นแล้ว
.
ร่ายการมีอยู่แห่งลม
.
ลมหายใจเข้ารู้
.
ลมหายใจออกรู้
.
บัดนี้ความสงบรำงับฟุ้งซ่านเกิดแล้ว
.
ความสงบหนึ่งเดียว
.
โอบแล้วสันติธรรม
.
วิหารดินโอบอุ้มนรชนนับพัน
.
หนึ่งลมหายใจโอบอุ้มจิตเดียว
.
ขบถ~ยาตรา
บันทึก๑๔วันข้ามสีทันดร
.
วิหารดินไร่เชิญตะวัน
.
ครอบครัวแพะ๑๓ชีวิต เดินทางไปเชียงใหม่ช่วงสงกรานต์ กลับมาพอดีกับที่ทางจังหวัดขอความร่วมมือผู้ที่เดินทางจากพื้นที่สุ่มเสี่ยงกักตัว เรา๑๓ชีวิตไม่ลังเลที่จะปฏิบัติตาม
๑๔วันที่กักตัว
.
กระผมได้ใช้เวลาทบทวนเรียบเรียงเนื้อหาบทความที่เดินทางไปเยือน
แต่ละที่ให้อะไรกับเราบ้าง
รวบรวมนำเสนอในสองช่องทางคือเพจป๋อเสก นายก้าวเล็ก เป็นการรีวิวสถานที่ และเพจขบถ~ยาตรา คือเรื่องของชีวิต การตกผลึกแก่นของการเดินทาง
.
การเดินทางในแต่ละครั้ง กำลังบอกอะไรกับเรา กระผมและครอบครัวเเพะมีเวลาเล็กน้อยกับสถานวิปัสนาไร่เชิญตะวัน มีโอกาสเพียงถ่ายวิหารดินด้วยกล้องมือถือชั่วครู่เนื่องจากฟ้าฝนไม่เป็นใจ
แต่อย่างน้อย กระผมก็ได้เห็นการก่อสร้างที่ธรรมดามีเพียงไม้ที่เข้าลิ่มอย่างสมัยก่อน
กับก้อนดินเหนียวก็ทำวิหารขนาดใหญ่ที่บรรจุคนได้นับพัน เรื่องธรรมดาที่น่าอัศจรรย์
.
เฉกเช่นเดียวกันการดูลมหายใจธรรมดาๆก็ทำให้เราพบความสุขอันประณีตโดยไม่ต้องพึ่งพิงวัตถุใดเลย

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
    ทูบี re_invent
    ภาพ,แสง,ธรรม,ดนตรี,สุนทรีหนักมากค่ะ..สาธุๆๆนะคะ