"สตี" พิธีกระโดดเข้ากองไฟ🔥
ชะตากรรมอันโหดร้ายของหญิงหม้ายในอินเดีย
ท่ามกลางวิกฤติการระบาดของ
โควิด-19 ในอินเดีย
มีคนป่วยวันละหลายแสน
มีคนล้มตายอีกวันละหลายพันคน
ในจำนวนผู้ที่ล้มตายจากโควิด
มีจำนวนไม่น้อยที่เป็นหัวหน้าครอบครัวของใครหลาย ๆ คน
นอกจากชะตากรรมอันเลวร้ายจากการที่ต้องสูญเสียสามีของผู้หญิงอินเดียจากโควิด-19 แล้ว
ความเลวร้ายอีกอย่างหนึ่ง ที่จะเกิดขึ้น เมื่อสามีของพวกเธอจากไป
คือความเชื่อเรื่องหญิงหม้ายคือโชคร้ายของครอบครัว
และสิ่งที่สังคมอินเดียใช้ในการจัดการกับหญิงหม้ายผู้โชคร้ายเหล่านี้ คือพิธีกรรมที่เรียกว่า"สตี"
"สตี" คือพิธีกรรมพิสูจน์ความซื่อสัตย์ในสามีของสตรีอินเดีย ด้วยการกระโดดเข้ากองไฟ ตายตามสามี..
ความเชื่อเรื่อง ความไม่เป็นมงคลของหญิงหม้ายในอินเดีย เกิดขึ้นมาพร้อม ๆ กับคำสอนทางศาสนา
และระบอบการปกครองที่ผู้ชายเป็นใหญ่ ในอดีต
นักประวัติศาสตร์อินเดียกล่าวว่า
ในอดีต ผู้ปกครองเป็นผู้ชาย กฏเกณฑ์ในสังคมถูกออกแบบให้ผู้หญิงเป็นเพียงทรัพย์สินของผู้ชาย
โดยเฉพาะคนที่เป็นภรรยา
ดังนั้น เมื่อสามีเสียชีวิตลง วิธีการป้องกันไม่ให้ภรรยามีสามีใหม่ ซึ่งตามความเชื่อโบราณ จะถือเป็นการเสียเกียรติอย่างยิ่ง
จึงจำเป็นต้องกำหนดพิธีกรรมบางอย่างเพื่อตัดปัญหานี้
พิธีกรรมที่มีขึ้นเพื่อจัดการกับเรื่องนี้ ก็คือการบังคับให้ผู้ที่เป็นภรรยาต้องพิสูจน์รักแท้ต่อสามีผู้ล่วงลับด้วยการกระโดดเข้ากองไฟที่กำลังเผาไหม้ร่างสามีของเธอ
อ่านถึงตรงนี้กี่ที มันก็คือการฆาตกรรมเราดี ๆ นี่เอง
ในอดีตความเชื่อเรื่องสตีนี้ มีความเข้มข้นมาก หากหญิงหม้ายคนใด พยายามหนีหรือไม่ยอมโดด จะถูกจับโยนลงไปในกองเพลิงทันที
ครั้นต่อมา เมื่ออังกฤษเข้ายึดครองอินเดีย ทางการอังกฤษไม่เห็นด้วยกับพิธีกรรมแบบนี้ จึงสั่งห้ามทำพิธีสตีขึ้นมาอีก
แต่ก็ใช่ว่าความเชื่อเรื่องนี้ จะหายสาบสูญไป
ความเชื่อเรื่องพิธีกระโดดเข้ากองไฟ อาจจะค่อย ๆ หายไป แต่ความเชื่อพื้นฐานเรื่อง หญิงหม้ายคือโชคร้ายของครอบครัว ยังคงอยู่
ชะตากรรมของหญิงหม้ายในอินเดียหลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ จึงมีอยู่ 3 ทางเลือก
คือ
1).เข้าพิธีสตี โดดเข้ากองไฟ
2).ยอมเป็นเมียของพี่ชายของสามี
3).อัปเปหิตัวเองออกมาจากครอบครัวของสามี
คุณผู้อ่านอาจจะคิดว่า ทางเลือกที่ 1 คงไม่มีใครเลือก ส่วนทางเลือกที่ 2 ก็คงน้อยคนที่จะเลือก
ทางเลือกที่ 3 น่าจะดีที่สุด
ถูกต้องครับ ทางเลือกที่ 1 และ 2 ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีแน่นอน
แต่ทางเลือกที่ 3 ก็ไม่ได้ดีอย่างที่คิด
คำว่า"หญิงหม้ายคือโชคร้ายของครอบครัว" จะถูกแปะไว้ที่หน้าผากของสตรีหม้ายอินเดีย(โดยนัยยะ)
เธอเหล่านั้น จะไม่ได้รับการยอมรับในทุกวงสังคม แม้แต่กับครอบครัวเดิมของตัวเอง รวมทั้งลูก ๆ ด้วยซ้ำไปในบางกรณี
บ้านไหนที่มีงานมงคล หญิงหม้ายจะต้องถูกกีดกัน กักขัง ห้ามเข้าร่วมงานโดยเด็ดขาด
เมื่อพวกเธอไร้หนทางไป ที่พึ่งพิงสุดท้ายของหญิงหม้ายเหล่านี้คือเทวสถานต่าง ๆ
เทวสถานหลายแห่ง จะเปิดให้หญิงหม้ายเข้ามาสวดมนต์บูชาองค์เทพ
เพื่อแลกกับอาหารประทังชีวิต
อาจจะวันละ 1 หรือ 2 มื้อเท่านั้น
นอกจากเทวสถานเหล่านี้ จะเป็นแหล่งอาหารหล่อเลี้ยงร่างกายให้รอดตายไปวัน ๆ แล้ว
องค์เทพทั้งหลาย ยังเป็นแหล่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจของหญิงหม้ายวัยชราหลายคน ที่มีชีวิตอยู่รอเพียงวันสิ้นลมหายใจเท่านั้น
..
ปัจจุบัน ความเชื่อแบบนี้ ยังมีอยู่ในสังคมอินเดีย ถึงแม้จะน้อยลงมากก็ตาม
ชะตาชีวิตที่ถูกลิขิตจากเพศที่เกิดมา ดูไม่น่าจะยุติธรรมเท่าไหร่
เราได้แต่หวังว่า ชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอจะพบความสุขบ้าง อย่างน้อยก็ความสุขทางใจ
..
อ้างอิง
รายการรอบโลก
by กรุณา บัวคำศรี
PPTV36
ติดตามอ่านบทความได้ที่
- 28
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
