มีอยู่วันหนึ่ง ห่านซิ่นไปนั่งตกปลาที่ประจำ แต่ตกเท่าไร ก็ไม่ได้ปลา ทำท่าว่าจะต้องอดอีกแน่
พอดีกับมียายแก่คนหนึ่ง เดินมาซักผ้าริมลำธาร เห็นสภาพห่านซิ่นเหมือนคนจะสิ้นแรง เกิดนึกสงสารจึงแบ่งปันอาหารที่พกมาให้ห่านซิ่นกิน
.
ห่านซิ่นได้กินอาหารที่ยายแก่มอบให้ ก็นึกในใจพร้อมเอ่ยปากว่าวันหนึ่ง หากข้าได้ดี ข้าจะมาทดแทนคุณท่านยาย
.
ยายแก่ ได้แต่หันมาสอนห่านซิ่นเพียงว่า..
"เจ้าเป็นลูกผู้ชายทั้งคน ขนาดอาหารยังจะไม่มีกิน เจ้าคิดจะเอาอะไรมาทดแทนคุณข้าได้ เจ้าหนุ่มน้อย"
.
ห่านซิ่นได้แต่ฟังด้วยความหดหู่ใจในชีวิตตนเอง