เครียด หดหู่ จิตตก คับแค้น โมโหฯ
อาการที่เกิดขึ้นจากการรับข่าวสารในช่วงวิกฤติที่มีมาทุกวัน จะจัดการกับตัวเองอย่างไรดี??
ข่าวการฆ่าตัวตายรายวัน ข่าวการเสียชีวิตติด ๆ กันของสมาชิกในครอบครัว ข่าวการรอเตียงจนตายคาบ้าน ข่าวคนไม่มีจะกิน ข่าวคนต่อคิวรออาหาร ข่าวรัฐบาลที่ดูเหมือนจะไม่ทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอันซักที ฯลฯ
เสพข่าวด้วยความเห็นอกเห็นใจ จนรับเข้ามาเป็นเรื่องของตัวเอง
ในวันที่จะกินอาหารที่ดี ๆ ก็รู้สึกผิดเพราะนึกถึงว่าบางครอบครัวกินมาม่าใส่ข้าวมาสี่ห้าเดือนแล้ว
ในวันที่จะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแม้เพียงนิดเดียวก็ยังทำไม่ได้ เพราะเศร้าใจว่าบางคนขายบ้านขายรถทิ้งขายอุปกรณ์ทำมาหากินจนหมดหน้าตักเพื่อประทังชีวิตไปวันวัน
ในวันที่อ่านข่าวอะไรก็หงุดหงิดคับข้องใจจนอกจะระเบิด โมโห คับแค้นจนน้ำตาไหล
เราจะจัดการตัวเองอย่างไรดี??
วางเรื่องราวทั้งหมดไว้ แล้วบอกตัวเองว่าไม่ใช่เรื่องของเรา ไม่เกี่ยวกับเรา เลิกอ่านข่าว ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น ก็ทำไม่ได้ ก็รู้สึกผิดไปอีก
เรื่องบันเทิงต่าง ๆ ที่เคยทำให้ใจสงบเบิกบานก็ไม่สามารถช่วยได้ ออกไปวิ่งไปเดิน ในสมองก็เห็นแต่ภาพคนนั่งก้มหน้าร้องไห้ เห็นภาพการหามศพออกจากบ้าน เห็นภาพเด็กนอนรอเล่นกินนอนอยู่หน้าโรงพยาบาลฯ
ความรู้สึกที่ตัวเองมีชีวิตความเป็นอยู่ในภาวะวิกฤติดีกว่าคนอื่นอีกมากมาย มันตามมากระซิบอยู่ในหัว ว่าการออกไปหาความสงบในใจเป็นเรื่องที่ผิดและเห็นแก่ตัว
เราจะจัดการกับตัวเองอย่างไรดี??
โพสต์นี้ไม่มีสาระอะไรเลย ไม่มีคำตอบ ไม่มีหนทาง เป็นการระบายความรู้สึกของตัวเองในช่วงนี้ ที่ดูเหมือนจะพาจิตใจดำดิ่งเศร้าหมอง ในอีกทางก็โมโหคับแค้นใจ ทั้งที่วางมันลงได้แต่ก็ไม่อยากวาง เพราะไม่อยากสบายใจในภาวะแบบนี้ คงทำได้แค่พักเป็นระยะ
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ค่ะ หากอยากแสดงความเห็นใดๆขอเพียงพิมพ์บอกมาว่าคุณก็รู้สึกไม่ต่างกันเท่านั้นก็พอค่ะ
🙏❤️
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
