“การพิจารณาคดีนูเรมเบิร์ก (Nuremberg trials)” ความพยายามในการนำนาซีมาลงโทษ
ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 กลุ่มสัมพันธมิตรซึ่งเป็นผู้ชนะในสงคราม ได้วางแผนที่จะนำเจ้าหน้าที่ระดับสูงในพรรคนาซีมาขึ้นศาล พิจารณาโทษ
การพิจารณาโทษนี้ เป็นที่รู้จักในชื่อของ “การพิจารณาคดีนูเรมเบิร์ก (Nuremberg trials)” และสามารถนำอาชญากรสงครามจากพรรคนาซีมาลงโทษได้นับร้อย
แต่กองทัพสัมพันธมิตรก็คาดหวังที่จะลงโทษอาชญากรนาซีให้ได้มากกว่านี้ โดยหลังสงคราม มีการระบุว่ามีผู้ที่เกี่ยวข้องกับนาซีและมีส่วนในการใช้ความรุนแรงกว่า 13 ล้านคน หากแต่ที่สามารถจับมาขึ้นศาลและรับโทษ มีเพียงแค่ประมาณ 300 คนเท่านั้น
การจัดตั้งการพิจารณาคดีก็ยุ่งยากวุ่นวาย เนื่องจากยังไม่เคยมีศาลหรือการพิจารณาคดีในลักษณะนี้มาก่อน แต่สุดท้าย ก็สามารถจัดการพิจารณาคดีและลงโทษคนผิดได้จำนวนหนึ่ง
เจ้าหน้าที่นาซีระดับสูงหลายรายสามารถหนีไปได้ทันก่อนการพิจารณาคดี อีกหลายรายก็ชิงฆ่าตัวตายก่อน
อันที่จริง เรื่องการพิจารณาคดีเหล่านาซี ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรได้เคยพูดคุยกันมาก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ 2 จะจบ
ในปีค.ศ.1942 (พ.ศ.2485) “วินสตัน เชอร์ชิลล์ (Winston Churchill)” นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ได้เสนอให้ทำการประหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของนาซีโดยไม่ต้องขึ้นศาล พิจารณาคดี
วินสตัน เชอร์ชิลล์ (Winston Churchill)
วิธีการก็ง่ายๆ ให้ตัดสินกลางค่ายเลยว่าใครที่เป็นเจ้าหน้าที่นาซี และให้ทหารลากไปยิงทิ้งเลย
ทางฝ่ายสหราชอาณาจักร ดูเหมือนจะให้ค่าเหล่าอาชญากรนาซีต่ำมาก หากแต่สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตไม่เห็นด้วย
ทั้งสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเห็นว่าควรจะมีกระบวนการพิจารณาคดีอย่างถูกต้อง ผู้ที่ถูกกล่าวหาก็ต้องสู้คดีในเวทีโลก สหรัฐอเมริกาก็ไม่ต้องการให้โลกเห็นว่าผู้นำฝ่ายประชาธิปไตยอย่างชาติตนจะฆ่าคนโดยไม่มีกระบวนการใดๆ ทั้งสิ้น
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 จบลง ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงเดินหน้า มุ่งที่จะจับอาชญากรนาซีมาขึ้นศาล พิจารณาคดี ซึ่งในเวลานั้น เจ้าหน้าที่นาซีหลายรายก็ถูกสัมพันธมิตรคุมตัว แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะให้ใครขึ้นพิจารณาคดี อีกทั้งรายชื่อนาซีหลายรายก็รอดจากการถูกนำตัวขึ้นศาล
สุดท้ายแล้ว สัมพันธมิตรก็สามารถรวบรวมรายชื่อเจ้าหน้าที่นาซีที่จะนำตัวขึ้นศาลได้จำนวน 24 ราย หากแต่มีสองรายที่ไม่สามารถขึ้นศาลได้ จากนั้น จึงมีการจัดทำกฎหมายระหว่างประเทศรูปแบบใหม่เพื่อใช้ในการพิจารณา ตัดสินโทษนักโทษทั้ง 22 ราย
สหภาพโซเวียตได้ขอให้การพิจารณาคดี ให้พิจารณาเฉพาะอาชญากรรมของฝ่ายอักษะเท่านั้น ซึ่งก็หมายความว่า รัฐบาลสตาลินที่เคยทำไม่ดีกับเยอรมนี จะไม่รวมอยู่ในการพิจารณาโทษ อีกทั้งการที่สหภาพโซเวียตเคยโจมตีฟินแลนด์และโปแลนด์ ก็จะไม่ถูกนำมาพิจารณาโทษเช่นกัน
แต่การยกเว้นนี้ก็เป็นประโยชน์ต่อสัมพันธมิตร เนื่องจากในช่วงสงคราม สัมพันธมิตรก็ได้ใช้ความรุนแรงที่นับเป็นอาชญากรรมเช่นกัน
ฤดูใบไม้ร่วงปีค.ศ.1945 (พ.ศ.2488) ก็ได้มีกำหนดการพิจารณาคดี และในวันที่ 6 ตุลาคมของปีนั้น เจ้าหน้าที่นาซีก็ได้ถูกฟ้อง และต้องขึ้นศาล
“การพิจารณาคดีนูเรมเบิร์ก (Nuremberg trials)” ถูกจัดขึ้นในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ.1945 (พ.ศ.2488) และการพิจารณาคดีก็ยุ่งยากวุ่นวาย ลากยาวไปตลอดทั้งปี
ภายหลังจากผ่านไป 11 เดือน ก็ได้มีการตัดสินคดีในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.1946 (พ.ศ.2489)
มีผู้ถูกตัดสินให้ประหารชีวิตจำนวน 12 คน ถูกตัดสินให้ติดคุกตลอดชีวิตจำนวนสามคน ที่เหลือก็ติดคุกระหว่าง 10-20 ปี และมีอีกสามคนที่ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด
ในบรรดาผู้ที่ถูกตัดสินให้ประหารชีวิตจำนวน 12 คน มีสองคนที่ฆ่าตัวตายก่อนจะถูกประหาร
หากแต่หลังจากการตัดสิน ก็ยังมีการตัดสินลากยาวต่อมาอีก การสู้คดียังดำเนินมาจนถึงปีค.ศ.1949 (พ.ศ.2492)
และสุดท้ายแล้ว ถึงแม้จะไม่สามารถตัดสินโทษทุกคนได้ แต่อาชญากรนาซีจำนวนหนึ่งก็ได้ถูกตัดสินโทษและรับโทษจากการพิจารณาคดีนูเรมเบิร์ก
- 11
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
