ความคิด 7 วันก่อนบวช
เรื่องที่2 : ลมหายใจกับสิ่งที่หายไป
อากาศที่หายใจเข้าอาจมาจากที่ที่แสนไกล
ครั้นหายใจออกอาจพัดไกลไปด้วยเช่นกัน
จนมีต้นไม้ต้นหนึ่งได้ใช้ประโยชน์จากลมหายใจออก หายใจเข้าใหม่อีกครั้ง เพื่อให้เราหายใจต่อ
...
เราอาจไม่เสียใจเท่าไหร่หรอก หากต้นไม้ต้นนั้นโค่นลง และคงไม่รู้หรอกเพราะไกลกันเหลือเกิน
...
แต่ถ้าต้นไม้นั้นเราได้เพาะปลูกเองล่ะ เฝ้าดูมันเติบโต เราได้ให้มันมากกว่า 'ลมหายใจออก' นั่นคือ 'จิตใจ' และ'ความหวัง'
ถ้ามันจาก 'หายไป' เราคง 'เสียใจ' ตาม
...
กายเราอยู่ด้วยการ 'หายใจ' จากการ 'หายไป' ของสิ่งอื่นเสมอ เป็นวัฎจักรคาร์บอน วัฏจักรออกซิเจน
แล้ว 'ใจ' เราล่ะ ทำไมต้อง 'เสียใจ' เมื่อทุกลมหายใจ เกิดจากการ'หายไป' ของสิ่งหนึ่ง
...
สรุปคำถามค้างไว้ตรงนี้
วงจรของจิต คืออะไร?
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
