สำหรับผม ที่ยังเป็นเเค่เด็กมหาลัย ผมก็เจอเหตุการณ์นี้อยู่บ่อยครั้ง ผมเกิดคำถามเเบบนี้เเบบกันนี้เลยครับ
เป้าหมายของผมชัดเจนตั้งเเต่ก่อนเข้ามหาลัยเเล้วว่า เราจะต้องทำธุรกิจอะไรสักอย่าง หรือทำไรสักอย่าง เช่น ลงทุน ให้ประสบความสำเร็จก่อนจบมหาลัย เพื่อคนข้างหลัง อย่างเเม่
การเรียนจึงไม่ได้โฟกัสมากเท่าที่ควร เพราะเนื้อหาหลักสูตรของผม ไม่ได้สอนทุกอย่าง ผมเรียนวิศวะ เราต้องหาเวลาไปศึกษาหลายเรื่องเอาเอง
เราก็ทำโปรเจค ทำธุรกิจบ้าง ลงทุนบ้าง ซึ่งที่บ้านไม่เข้าใจ บอกว่าทำไมไม่เอาเวลาไปตั้งใจเรียน ทำไมไม่เอาเวลาไปฝึกภาษาอังกฤษ มันสำคัญที่สุดนะ ภาษาอะ
ใช่ครับ ภาษาอังกฤษสำคัญจริงครับ เเต่ไม่ใช่ที่สุด ภาษาเป็นสิ่งที่เปิดโลกในการเรียนรู้ เพราะการเรียนบางอย่างเช่นเขียนโปรเเกรม หาคนไทยสอนดีๆ ยากครับ มีน้อยมากๆ เพราะฉนั้นตรงนี้ภาษาอังกฤษตอบโจทย์
เเต่ว่า ยุคสมัยที่เปลี่ยนไป การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ต่างกันออก ทำให้มุมมองต่อการมองโลกไม่เหมือนกัน ตรงนี้ผมไม่ได้พูดจาดูถูกเเม่ตัวเองนะ เเต่ผมมองว่า ยุคนี้มันเปลี้ยนไปเเล้ว ยุคนี้มันเป็นยุคดิจิดอล วิศวะคนไหนเขียนโปรเเกรมไม่ได้ เเทบจะตกงานหมดครับ
ยุคที่คอมพิวเตอร์สามารถที่จะเกือบทำงานเเทนคนได้ทั้งหมด เข้ามาเพิ่มผระสิทธิภาพในการทำงานได้มาก เพราะฉนั้นการเขียนโปรเเกรมจึงเป็นคำตอบสำคัญ
สุดท้าย ถึงเเม่จะไม่เข้าใจ เเต่ว่าผมเชื่อเสมอว่า เเม่จะไม่มีทางเข้าใจสิ่งที่เราทำ จนกว่าจะประสบความสำเร็จ วันนั้นผมคาดหวังว่า เเม่จะมองเราเปลี่ยนไป
ผมอาจจะยังอายุน้อย การมองโลกอาจจะยังไม่ได้ดีเท่า พี่ๆ คนอื่นนะครับ ยังไงก็ช่วยสามารถติชม ได้นะครับ ผมยินดีน้อมรับฟังทุกๆคนครับ
  • 2
โฆษณา