วัดหลวงประชาบูรณะ อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม
"วัดนี้มี กังสดาล สมัยทวารวดี"
หลักฐานของ "ระฆังหิน" ที่เก่าแก่ที่สุด
อยู่ในวัฒนธรรมชางและโจวในประเทศจีน
ประมาณอายุกว่า 2,000-3,500 ปี
จุดประสงค์ของการสร้างระฆังหินใน
วัฒนธรรมของจีนในยุคนั้น เพื่อ
"ใช้ในการเคาะเรียกและส่งวิญญาณของผู้ตาย
เมื่อเสร็จพิธีกรรมแล้วจะฝังไว้ในสุสานกษัตริย์"
วัฒนธรรมระฆังหินในไทย อาจถูกใช้ใน
"พิธีกรรม" ตามความเชื่อแบบวัฒนธรรม
โบราณของจีน หรืออาจใช้ในพิธีกรรมอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อกับ
"อำนาจเหนือธรรมชาติ" และพัฒนามา
ใช้ในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในยุคต่อมา
ในระหว่างการประกอบพิธีกรรม "การตีระฆัง"
ผู้ตีต้องมี "วัตถุประสงค์" ในการตี
การกระทบของไม้ตีและหินจะทำให้เกิด
เสียงดังก้อง เมื่อมีเสียงดังขึ้น ก็จะสามารถสื่อนำ
"สาร" หรือ "เนื้อหา" ไปสู่ผู้รับ
การใช้ระฆังหิน จึงเป็น"จิตวิทยา" อย่างหนึ่ง
ทั้งการส่งเสียงไปสู่ "สิ่งที่มนุษย์มองไม่เห็น"
และการ "รับ" "คลื่นเสียง"กลับมาตอบสนองสู่
"มโนจิต ความคิดและจิตสำนึก"
เสียงระฆังมีคลื่นเสียงสูง จึงสามารถเข้าสู่โสต
ประสาทของมนุษย์ได้ง่ายกว่าในยามปกติ
คำอธิบาย สุจิตต์ วงษ์เทศ
"เครื่องมือหิน ไม่ระฆัง
เคาะตีมีเสียง เหมือนกังสดาล"
กังสดาลหินใช้ตีมีเสียงสัญญาณเบา (มาก)
เป็นเครื่องเซ่นในศาสนาผี ครั้นหลังรับ
ศาสนาจากอินเดียก็ปรับเป็นเครื่องตีบูชา
ในศาสนาพุทธและศาสนาพราหมณ์ฮินดู
โดยไม่ประสงค์ใช้ตีบรรเลงเหมือนเครื่อ
งดนตรีสมัยหลังๆ
สุจิตต์ วงษ์เทศ บทความ
เครื่องมือหิน ไม่ระฆัง เคาะตีมีเสียง เหมือนกังสดาล
มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับวันที่ 12-18 ตุลาคม 2561
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
