จิตจะพกความรู้สึกสุดท้ายที่เราระลึกได้ ณ ขณะที่ชีวิตได้หยุดลง ซึ่งเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนั้นให้จางหายไปได้แบบตอนมีชีวิต แต่ทุกสิ่งนั้นล้วนอนิจจัง ความรู้สึกสุดท้ายที่ฝังอยู่กับจิตก็เช่นกัน ย่อมมีวันที่จะบรรเทาลงไปจนจิตได้หลุดจากสภาพนั้น ๆ และมีโอกาสหมุนวนกลับมาหาสสารเพื่อยึดเกาะและทำการเกิดใหม่กลับมามีชีวิตอีกครั้ง