🗓• 20210830
📝• บันทึกการอ่าน บทที่ 8 นั่นไม่ใช่การผ่าตัดสมอง
🪄• INTO THE MAGIC SHOP
✍🏻• ดร.เจมส์ อาร์. โดตี เขียน
⌜P138⌟
[ จิมบรรยาย ] ปัญหาของกู๊ดลินคือเขาต้องการเงิน 150,000 ดอลลาร์ - ซึ่งเป็นเงินก้อนใหญ่มากสำหรับปี 1947 - เป็นค่าจ้างให้เขาบิน ขณะที่เยเกอร์ไม่ได้ต้องการบินเพื่อเงิน เขาต้องการเอาชนะความเร็วเสียงเพียงเพื่อได้ผจญภัยและบรรลุจิตวิญญาณแห่งการค้นพบ เขาอยากเห็นว่ามนุษย์ทำอะไรได้มากมายเมื่อก้าวข้ามขีดจำกัดของตนออกไป
แล้วผมเป็นใคร ผมเป็นคนแบบที่ออสการ์ ไวลด์ บรรยายไว้ว่า “ผมเป็นผู้ที่รู้ราคาของทุกอย่าง แต่ไม่รู้คุณค่าของอะไรสักอย่าง”
⌜P140⌟
[ จิมบรรยาย ] ความเชื่ออย่างมากในความสามารถของตัวเองที่จะบันดาลสิ่งต่าง ๆ ที่ผมต้องการดูเป็นความหยิ่งทะนง
⌜P141⌟
[ จิมบรรยาย ] ประสาทศัลยกรรมนั้นน่าหลงใหลมาก การทำงานกับสมองนั้นต้องทุ่มเทมากและเป็นงานพิถีพิถัน การได้เข้าถึงที่ที่ไม่มีใครเคยเข้าถึง สู่ส่วนลึกที่สุดที่ทำให้เราเป็นมนุษย์ สิ่งเหล่านี้เรียกร้องผม
⌜P143⌟
[ จิมบรรยาย ] ผมสิ้นสุดการเป็นแพทย์ฝึกหัดโดยวาดภาพตัวเองเป็นแพทย์ประจำบ้านประสาทศัลยกรรมที่วอลเตอร์รีด ทุกเช้าและเย็นผมเห็นภาพตัวเองที่นั่นด้วยจิตของผม
⌜P144⌟
[ จิมบรรยาย ] ผมกลายเป็นคนดื้อรั้น การได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมต้องการและทักษะความสามารถในประสาทศัลยกรรมทำให้ผมรู้สึกตัวเองสำคัญและพิเศษแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลที่ผมได้เรียนเมื่ออายุสิบสองและได้ฝึกมาสิบกว่าปีนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าไม่มีใครเอาชนะผมได้ ผมปะทะกับประธานเสมอและบ่อยครั้งเกิดขึ้นต่อหน้าคนอื่น และสุดท้ายประธานของผมก็ไม่ชอบผมอย่างมากเพราะผมปฏิเสธที่จะทำตามกฎที่ไม่ชอบหรือคิดว่าไม่สมเหตุผล
[ อิคิ ∙ 生き ] ✍🏻• เป็นความหยิ่งทนงในสิ่งที่ดีรูปแบบหนึ่ง ซึ่งตัวเราเองต้องระวังให้ดี
⌜P156⌟
[ จิมบรรยาย ] แล้วประสบการณ์ของหัวใจล่ะ??
ทำไมหลาย ๆ คนถึงได้เคลื่อนเข้าสู่แสงสว่าง ความอบอุ่น และความรักเหมือน ๆ กัน บางทีอาจเพราะสิ่งที่เราพบระหว่างประสบการณ์ใกล้ตายนั้นอาจเป็นสิ่งที่หัวใจของเราต้องการมากที่สุด นั่นคือ ความรักแบบไม่มีเงื่อนไข การยอมรับ ความรู้สึกอบอุ่นของบ้านและครอบครัว การได้เป็นส่วนหนึ่ง
สิ่งที่ผมรู้แน่นอนคือผมตายไปหลายครั้งแล้วในชีวิตนี้ ตอนที่เป็นเด็กชายที่หลงทางและไร้ความหวัง ผมตายไปแล้วในร้านมายากล ชายหนุ่มที่ทั้งอับอายและกลัวพ่อของตัวเอง ผู้ที่ชกหน้าพ่อและมีเลือกของพ่อเปื้อนอยู่ที่มือก็ตายไปแล้วในวันที่เขาเข้ามหาวิทยาลัย และแม้ผมจะไม่รู้ในตอนนั้นที่เกิดอุบัติเหตุ
ในที่สุดประสาทศัลยแพทย์ที่จองหองเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางก็ได้ลิ้มรสความตายของเขาแล้ว คนเราตายได้หลายพันครั้งในชีวิต และนี่เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการมีชีวิตอยู่ คืนนั้นส่ิงที่ตายไปด้วยคือความเชื่อที่ว่ากลของรูธนั้นทำให้ผมรอดพ้นได้ทุกอย่างและความเชื่อที่ว่าผมอยู่ตัวคนเดียวในโลก
สิ่งที่เราเป็นวันนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่เราจะเป็นพรุ่งนี้ และเราทุกคนเชื่อมโยงกับทุกสิ่งและคนอื่น ๆ ทุกคน ผมตื่นขึ้นบนเตียงของโรงพยาบาล และจำได้ว่าผมมาไกลเพียงใดจากจักรยานสติงเรย์สีส้มและฤดูร้อนในร้านมายากลนั้น ส่ิงที่ผมไม่รู้ในตอนนั้นคือ ยังเหลืออีกไกลเพียงใดที่ผมต้องไปต่อ
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องใช้เวลาอีกหลายปี และผ่านความผิดพลาดน่าเจ็บปวดอีกหลายครั้งกว่าผมจะรู้สึกตัว
#หนังสือคือชีวิต #intothemagicshop
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
