สิ่งที่คนลงทุนหลายคนอาจจะไม่เข้าใจโดยเฉพาะมือใหม่ (EP.4)
ที่เราสามารถนำกราฟเทคนิคมาใช้ประกอบการตัดสินใจซื้อ ถือ หรือขายสินทรัพย์ได้ ก็เพราะนักลงทุนในตลาดโดยเฉพาะรายใหญ่ใช้มัน
ในตอนที่สินทรัพย์นั้นเริ่มการซื้อขายใหม่ ๆ กราฟราคาของมันอาจจะยังไม่มีแพทเทิร์นก็จริง โดยอาจจะแกว่งขึ้นลงจากปัจจัยพื้นฐานจริงของตัวมันเอง หรืออาจจะแค่ขึ้นลงตามเกมของเจ้ามือ ณ ขณะนั้นก็ได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปพื้นฐานจริงของสินทรัพย์ก็จะส่งผลต่อมุมมองของนักวิเคราะห์และนักลงทุนรายใหญ่ ทำให้กราฟราคาของมันเกิดการสร้างแพทเทิร์นขึ้นมา โดยที่แพทเทิร์นนี้จะเปลี่ยนแปลงเมื่อพื้นฐานของสินทรัพย์เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นพื้นฐานจริงในระยะยาวหรือแค่ข่าวที่กระทบต่อพื้นฐานระยะสั้น ๆ ก็ตาม
ดังนั้นเวลาที่นักวิเคราะห์และนักลงทุนเชิงเทคนิคมองหาจุดซื้อ ถือ หรือขาย ของสินทรัพย์นั้น พวกเขาจะมองแพทเทิร์นทางเทคนิคที่เคยเกิดขึ้นในอดีต โดยตั้งสมมติฐานว่าหากพื้นฐานไม่มีการเปลี่ยนแปลง ราคาไหนคือจุดที่เหมาะสมในการ take action ซึ่งเมื่อนักลงทุนรายใหญ่ในตลาด take action ย่อมส่งผลต่อการขึ้นลงของราคาสินทรัพย์ นั่นก็เลยช่วยให้สิ่งที่กราฟเทคนิคบอกมักจะถูก
แต่อย่างที่บอกไปแล้วว่าแพทเทิร์นทางเทคนิคในอดีตเองก็ถูกสร้างขึ้นมาจากมุมมองที่มีต่อสินทรัพย์นั้น ๆ เช่นกัน ดังนั้นไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าแพทเทิร์นในอดีตจะใช้ทำนายอนาคตได้ทุกครั้งเพราะมันเป็นเรื่องของมุมมอง ยังไม่นับว่าปัจจัยพื้นฐานของสินทรัพย์เองก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาจากสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป
เพราะฉะนั้นนักลงทุนมืออาชีพจะไม่ใช้แพทเทิร์นทางเทคนิคเพื่อทำนายอนาคต แต่ใช้เพื่อวางแผนในการ take action ต่าง ๆ โดยเปรียบเทียบว่า ผลตอบแทน (Reward) ที่คาดหวังได้คุ้มกับ ความเสี่ยง (Risk) ที่มีอยู่หรือไม่ และจะต้องมีทางเลือกสำหรับกรณีไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้ด้วยเสมอ เช่น หากซื้อแล้วราคาไม่ขึ้นตามที่คิดจะยอมขาดทุนถึงเท่าไหร่ก่อนจะตัดสินใจขาย หรือถ้าขายแล้วราคาไม่ได้ลงอย่างที่คิดจุดไหนที่จะยอมกลับเข้ามาซื้อแม้ราคาจะแพงกว่าตอนที่ขายออกไป เป็นต้น
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
