“ฉันมีค่า ฉันเก่ง ฉันเป็นที่รัก”
นี่เป็น “คาถา” ที่ผมได้ยินโค้ช (หรือแม้แต่นักจิตวิทยา) จำนวนไม่น้อย…มอบไว้ให้ผู้รับบริการ
พวกเขากำชับว่า…ในแต่ละเช้า…ผู้รับบริการจะต้องมายืนหน้ากระจก…และกล่าวประโยคข้างบนซ้ำไปซ้ำมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 5 นาที
พวกเขาบอกว่า…ต่อให้ผู้รับบริการจะไม่คิดว่าตัวเองมีค่า เก่ง หรือเป็นที่รักก็ตาม…แต่ถ้าผู้รับบริการ “ตอกย้ำ” ตัวเองด้วย “คาถา” ดังกล่าวมากพอ…ในที่สุดแล้ว คำว่า “มีค่า เก่ง เป็นที่รัก” ก็จะ “ซึม” เข้าไปในใจของผู้รับบริการในที่สุด
-
ฟังดูเหตุผลนะครับ
และที่สำคัญ…งานวิจัยก็พบว่า “คาถา” เหล่านี้…ได้ผลเสียด้วย!
-
แต่อย่าเพิ่งดีใจไปครับ
เพราะแม้ว่า “คาถา” เหล่านี้จะได้ผลก็จริง…แต่มันได้ผลกับคนบางกลุ่มเท่านั้น
-
คนกลุ่มนั้น…คือคนที่มีระดับความภาคภูมิใจในตัวเอง (self-esteem) สูงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วครับ
ส่วนคนที่ไม่ได้มีระดับความภาคภูมิใจในตัวเองสูงนั้น…นอกจาก “คาถา” ดังกล่าวจะไม่ได้ผลแล้ว…มันทำให้รู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิมอีกด้วย!
-
พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ… “คาถา” นี้ได้ผลกับคนที่ไม่ได้ “ต้องการ” มันตั้งแต่แรก (คนที่ภาคภูมิใจในตัวเองอยู่แล้ว)
แต่สำหรับคนไม่ค่อยรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเอง…และหวังจะ “ชูใจ” ตัวเองขึ้นมาด้วย “คาถา” นี้…กลับกลายเป็นว่า “คาถา” ดังกล่าวจะทำร้ายใจของพวกเขาแทนซะอย่างนั้น!
เพราะสำหรับคนที่ไม่ได้ภาคภูมิใจในตัวเองนั้น…ระหว่างที่พวกเขากำลังพูดว่า “ฉันมีค่า ฉันเก่ง ฉันเป็นที่รัก”
พวกเขาก็จะมีเสียงในใจที่ดังสวนกลับมาว่า “ไม่นะ ฉันไม่ได้มีค่า เก่ง หรือเป็นที่รักอย่างที่พูดเลย…นี่มันหลอกตัวเองชัดๆ!” นั่นเองครับ
-
ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงมองว่า…การเผยแพร่ “คาถา” นี้จึงเป็นสิ่งที่ควรทำอย่างระมัดระวังมากๆเลยครับ
ยิ่งเวลาที่เราไม่รู้…ว่าคนที่เรากำลังแบ่งปัน “คาถา” นี้ให้…เขามีระดับความภาคภูมิในใจตัวเองมากน้อยแค่ไหนนั้น => ผมคิดว่าเรายึดหลัก “ปลอดภัยไว้ก่อน”…เก็บ “คาถา” นี้ไว้ในกรุ…และแบ่งปัน “คาถา/เทคนิค” อื่นที่ได้ผลกับทุกๆคน (ไม่ใช่แค่กับบางคน) ดีกว่าครับ
-
แหล่งอ้างอิง
Wood, J. V., Elaine Perunovic, W. Q., & Lee, J. W. (2009). Positive self-statements: Power for some, peril for others. Psychological Science, 20(7), 860-866.
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
