ผมจำได้ว่า เมื่อประมาณปีที่เเล้ว ผมได้ไปเข้าค่าย ๆ หนึ่ง ซึ่งเค้าก็มีกิจกรรมที่ให้เราเขียนจดหมายถึงตัวเองในอีก 10ปีข้างหน้า
ถ้าไม่จำไม่ผิดตอนนั้นเนื้อหาข้างในจดหมายคือ
- เราจะต้องเป็นผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จ
- ซื้อบ้านให้พ่อเเม่
ใจความประมาณประมาณนี้ เพราะตอนนั้นผมฝากเพื่อนเขียนเเทน ผมปวดท้องมาก
จดหมายนี้จะถูกส่งไปที่บ้านเกิดของผมในอีก 10ปีข้างหน้า ถ้าถึงเวลานั้นเเล้วที่บ้านผมเปิดอาจจะเเปลกๆหน่อย 5555555
ถ้าถามตอนนี้ สิ่งที่ผมอยากจะบอกตัวเองยังเหมือนเดิมไหม เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสนั่งคุยกับตัวเองมากขึ้น
เป้าหมายชีวิตยังเหมือนเดิม คือ เป็นผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะ SME หรือ Startup สักอย่าง
ซึ่งผมมีเป้าหมายเยอะมาก ถ้าหากย้อนกลับไปดูโพสเก่าๆของตัวเอง พบว่าทั้งหมดที่เราเขียนไปนั้น มันเป็นผลลัพธ์ของความสำเร็จมากกว่า ในมุมมองของผมนะ
เช่นผมลองมานั่งคิด ผมอยากซื้อบ้านให้พ่อเเม่ ผมอยากส่งน้องเรียนเมืองนอก มันต้องมีเงินก้อนใหญ่ก่อนไม่ใช่หรอ?
การจะได้มาของเงินก้อนนั้น เเสดงว่า ผมต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง คือการทำหรือสร้างธุรกิจอะไรขึ้นมา ซึ่งนั้นมันไม่ง่าย เเละต้องอาศัยพลังกายเเละใจมากๆ
ตอนนี้ยังเหนื่อยเลย เเต่พอมองดูจริง ๆ เเล้วมันก็ทำให้เรารู้ว่า เราจะโฟกัสกับอะไร เเค่อย่างเดียวเเละทำให้เต็มที่ที่สุด
ก็เเอบดีใจนิดๆ ที่ตัวเองยังไม่ประสาทกินก่อน เเต่ก็
สังเกตตัวเอง พร้อมทำเเบบประเมินพบว่า มีเเนวโน้มเป็นซึมเศร้า เเต่คะเเนนไปทางเครียดมากกว่า เเต่ก็บอกตัวเองเสมอว่า สู้ 5555
ทั้งหมดก็เป็นเพียงเรื่องราวของผมนะครับ เขียนเก็บไว้ดูในอนาคตด้วยเลย ถ้าเเอปนี่ยังไม่หายไปก่อนนะ
  • 1
โฆษณา