เวลาที่ผงเข้าตาตนเองนั้นยากที่จะแก้ไขได้เองกว่าให้ผู้อื่นช่วย !!
การปลอบใจผู้อื่นนั้น คือการแบ่งเบาความรู้สึกทุกข์ในใจของผู้นั้น มีความเห็นใจเอื้ออาทรเป็นหลัก โดยอาจมีเหตุผลเป็นองค์ประกอบ
แต่การปลอบใจตนเองนั้น คือการนำเหตุผลตรรกะมาใช้ข่มอารมณ์ ที่กำลังวุ่นวายสับสน ซึ่งอาจทำไม่ได้ในทันที
แต่ถ้าปล่อยให้จิตใจได้จมในความทุกข์นั้นสักพัก แล้วค่อยดึงขึ้นมา แต่ต้องใช้เวลาครับ
หรือให้ผู้อื่นที่เราไว้ใจในเรื่องที่ความทุกข์นี้ที่สุด ได้มาช่วยปลอบใจ รับฟังระบายความอัดอั้น ก็จะคลายความเครียดลงได้เร็วขึ้น
สิ่งนี้เป็นธรรมชาติของจิตใจครับ 😊
โฆษณา