เลือกได้ไหม? คนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา
ปัญหาความรักมันเป็นเรื่องที่ไม่เข้าใครออกใคร
บางครั้งคนที่ใช่ก็มาในเวลาที่ไม่เหมาะ
บางครั้งคนที่ไม่ใช่ก็มาในจังหวะเหงาพอดี
แต่คำถามไหนก็คงไม่เด็ดสุดเท่ากับคำถามที่ว่าเราจะเลือกใครระหว่างคนที่รักเราหรือคนที่เรารัก?
เราจะเลือกตามหัวใจตามความรักที่เรามีกับคนคนหนึ่ง
หรือเราจะเลือก คนที่รักเราอยู่แล้วเพื่อที่เราไม่ต้องพบกับความเจ็บปวด
โดยปกติแล้วในความสัมพันธ์แบบคู่รัก
สามีภรรยา หรือเป็นกันแฟน
ความรักเป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์รูปแบบนี้
แต่ในขณะเดียวกันความผูกพัน ความไว้วางใจ และความรับผิดชอบ ก็เป็นปัจจัยที่สำคัญเช่นเดียวกัน ที่จะประคับประคองความสัมพันธ์แบบนี้ให้อยู่ต่อไป
เหมือนกับที่ใครหลายคนอาจจะเคยได้ยินประโยคที่ว่า
“คำว่ารักมันยังไม่พอ”
ถ้าเรามีความรักแต่ปราศจากความผูกพัน ปราศจากซึ่งความไว้ใจ และปราศจากซึ่งความรับผิดชอบ มันย่อมเป็นการยากที่จะสามารถรักษาความเป็นคู่สามีภรรยาหรือความเป็นคนรักได้
องค์ประกอบเหล่านี้เป็นส่วนที่ทำให้ความสัมพันธ์นั้นยั่งยืน
คำถามคือถ้าคนสองคนจะอยู่กันบนความสัมพันธ์แบบนี้โดยไม่มีความรักได้ไหม
คำตอบคือ “ได้”
หากปราศจากซึ่งความรักแต่ทั้งสองยังคงมีความผูกพันและมีความรับผิดชอบร่วมกัน (เช่น มีลูก) ปัจจัยอื่นๆยังสามารถช่วยประคับประคองความสัมพันธ์ต่อไปได้
แต่ถ้าคู่ไหนที่มีครบทุกอย่างก็จะยิ่งทำให้ความสัมพันธ์นั้นแข็งแกร่งพร้อมที่จะเผชิญกับอุปสรรคที่จะเข้ามาท้าทายในอนาคต
เมื่อย้อนกลับมาที่คำถามที่ว่า ถ้าเราเจอสถานการณ์ระหว่างคนที่รักเรากับคนที่เรารัก เราควรจะเลือกใคร
คำตอบอยู่ที่ว่า เราอยากให้ความสัมพันธ์ของเรามีพื้นฐานแบบไหน
ถ้าตัวเราคิดว่าความรักเป็นสิ่งที่สำคัญ และเรารู้ว่าเรานั้นรักคนอื่นอยู่ การที่เราเลือกคนที่เขารักเรา อาจไม่ใช่ทางเลือกที่ดี
หลายคนคงเคยได้ยินประโยคที่ว่าคนที่ใช่ยังไงก็คือคนที่ใช่
คนไม่ใช่ทำอะไรก็ไม่ใช่
ถ้าคนที่เขารักเรารู้ว่าถึงยังไงก็ตามเราก็ไม่ได้รักเขาอยู่ดี ในใจเรายังคงมีคนอื่นอยู่มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่ความรักครั้งนี้จะกลายเป็น โศกนาฏกรรมความรัก
แต่ถ้าเราเลือกคนที่เรารักเขา แต่เขาก็ไม่ได้รักเราตอบ
มันก็ยังคงเป็นโศกนาฎกรรมทางความรักอีกเช่นเดิม
เว้นซะแต่ว่าเราทั้งคู่จะสามารถอยู่ได้ด้วยความรักที่ไม่เท่ากันในสมการ ฉันสามารถรักและอยู่ได้กับเธอแม้ว่าเธอจะไม่ได้รักฉันก็ตาม หรือฉันสามารถอยู่กับเธอได้แม้ว่าฉันจะไม่ได้รักเธอเลยก็ตาม
แล้วหันเหความสัมพันธ์ให้ไปอยู่บนพื้นฐานของความผูกพันหรือสิ่งอื่นแทน
ถ้าเรารู้ว่าตัวเราเองให้ความสัมพันธ์กับความรู้สึก จงอย่าหลอกความรู้สึกของตัวเอง
อย่าเชื่อคำพูดที่ว่า “คนเรานั้นโกหกใครก็ได้แต่ไม่สามารถโกหกตัวเอง”
เพราะคนเรานั้นเก่งที่สุดก็คือเรื่องของการโกหกตัวเองนี่แหละ
ดังนั้นแล้วการซื่อตรงกับความรู้สึก เรารักใครก็บอกคนนั้นพยายามสร้างความสัมพันธ์กับคนนั้น ถ้าเค้าคิดเหมือนกันเราก็พัฒนาต่อ
ส่วนคนที่เราไม่ได้รักก็บอกเค้าไปว่าเรารู้สึกอย่างไร
อย่าให้ความสงสารหรือความเสียดายเป็นตัวที่ทำให้เราตัดสินใจสร้างความสัมพันธ์กับเขา เพราะวันใดที่สิ่งเหล่านั้นหมดไป มันจะไม่เหลืออะไรในความสัมพันธ์ระหว่างเรากับเขาอีก
และอย่าคิดว่าการที่เค้าทำดีกับเราแล้ววันนึงเราจะรักเขาได้ มันไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกคน การถามความรู้สึกตัวเองและตรงไปตรงมากับความรู้สึกตัวเองตั้งแต่แรกจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ
ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึกและจังหวะเวลาที่เหมาะสม
แม้บางคนจะพยายามไล่ตามขนาดไหน ทุ่มเททรัพย์สินเงินทองมากเท่าไหร่ ก็ไม่ได้แปลว่าเค้าจะสามารถหาความรักที่แท้จริงได้
และแม้บางคนจะไม่สนใจ แต่ความรักอาจจะปรากฏขึ้นตรงหน้าอยู่ดี
โฆษณา