คุณครับ....
การให้อภัยนั้น เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์จาก
ใจของมนุษย์ผู้มีวัฒนธรรมแล้ว คนเราทุก
คนนั้นสามารถทำเรื่องผิดพลาดได้ทุกเมื่อ
บางครั้งเมื่อเรามีโอกาส เราก็อยากกลับตัว
แต่บางครั้งการกลับตัวนั้นก็ยากแสนยาก
เพราะไม่มีผู้ให้อภัยนั่นเอง ในสมัยที่ผู้เขียน
เรียนมัธยมชั้นที 3 นั้น โรงเรียนที่เรียนเป็น
โรงเรียนมีชื่อเสียงระดับจังหวัด กฎของโรง
เรียนมีเยอะแยะมากมาย ค่อนข้างเข้มงวด
และตายตัวเป็นอย่างมาก ยกตัวอย่างเช่น
นักเรียนชายที่ไว้ผมยาวเพียง 1 นิ้วครึ่งก็จะ
โดนครูปกครองหรือครูพละศึกษาเอากรร
ไกรกล้อนผมเป็นรอยๆ บนศีรษะให้อับอาย
ส่วนพวกที่แอบสูบบุหรีนั้นหรือต่อยตีกันนั้น
จะโดนทั้งทัณฑ์บนโดนทั้งลงโทษสารพัด
รูปแบบ ทั้งโดนไม้เรียวตี โดนสั่งให้วิ่งรอบ
สนาม วิดพื้น ฯลฯ เหมือนกับที่นักเรียนวิชา
การทหารโดนลงโทษนั่นเองครับคุณ..