ปัญหาที่ว่าจิตใจคนแย่ลงนี้ มีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ในประเทศไทย เรื่องเทคโนโลยีก้าวล้ำขั้นใด ส่วนตัวคิดว่า มันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แยกจากกัน
ถามว่า คนชาวเขา ไม่มีทีวี ใช้ชีวิตธรรมชาติ กินผัก เลี้ยงไก่ เค้าไม่อยากได้อะไร เค้าก็ไม่ทุกข์ ก็ไม่เบียดเบียนกัน อยู่ด้วยกันกับเพื่อนบ้านแบบเผื่อแผ่ได้
แต่พอเข้ากรุง รู้จัก แสงสี ทีวี อยู่แอร์ มีเครื่องทำน้ำอุ่น มันเกิดความอยากได้ จิตใจก็เร่าร้อน ร้อนเงิน งกๆ เค็มๆ ขึ้นมาได้เอง เพราะมีสิ่งเร้า ที่สนองกิเลส
คนเรียนสูงๆ ยิ่งเรียน ยิ่งแข่งดี แข่งได้ สอบได้ที่เท่าไร เข้าคณะอะไรได้ อยากชนะ เป็นผู้เลิศ ก็เห็นแก่ตัว หวงความรู้ หวงตำรา จิตใจก็ต่ำ กว่าคนที่ไม่แข่งขันชิงดีชิงเด่น
ดังนั้น ปัญหา จิตใจของคน น่าจะมาจาก การที่คนนั้น ได้รับรู้สิ่งใหม่ๆ จะเป็นอะไรก็ตามที ตั้งแต่ ปัจจัยในการดำรงชีวิต สิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิต ความรู้ รึยศศักดิ์ มันเป็นเครื่องล่อ ให้คนจิตใจแคบลงได้ทั้งนั้น แคบ รึ ต่ำลง ไปแบบไม่รู้ตัว
ไม่รู้ตัว เพราะ ไม่มีอะไรมาเตือน มายั้ง
ปราชญ์หลายท่านจึงว่า การศึกษาควรเน้นสร้างความดี มาก่อนความเก่ง ให้ความรักก่อนให้ความรู้ ให้พระสอนคุณธรรม ก่อนสอนอย่างอื่น
รึอย่างน้อย ต้อง สอนคุณธรรม ขนานกันไป กับความรู้อย่างอื่น ... ซึ่งรวมถึง ความรู้เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ด้วย
ถ้าสังเกตดูหนังเกาหลีซีรีย์ดีๆ อย่างแดจังกึม ทงอี รึอีกหลายเรื่อง .. จะสังเกตว่า การสอนเด็กของประเทศเค้าจะเริ่มที่การให้ท่องจำและตีความ ประโยคปรัชญาที่สอนคุณธรรมในการดำเนินชีวิต
1
ประเทศพัฒนาแล้ว เค้าจะเน้น ความเข้าใจโลก เข้าใจชีวิต สร้างคุณธรรม ให้ตั้งแต่เริ่มแรกของการเรียน.. และให้ซึมซับเข้าไปจนเข้าใจ อธิบายออกมาได้เอง
1
ต่างจากไทยเรา .. หนังสือจริยธรรมเมื่อก่อน อย่างมาก ก็คล้ายๆ สังคมศาสตร์ ให้ท่องเป็นนกแก้วนกขุนทอง มากากบาทข้อสอบโดยใช้ความจำ จำได้ เดาถูก จบ. ไม่เข้าใจ ไม่ซาบซึ้ง และ ไม่ใช่เรื่องพื้นฐานสำคัญในชีวิต... แค่วิชาเล็กๆอันนึง นานๆมาให้เรียนสักที ..เราว่าเราเรียนไปครั้งเดียวเองมั้งนะ ที่ชื่อว่าวิชา จริยธรรม จริงๆ
หยุดวิจารณ์เรื่องการศึกษา... ทีนี้ เรื่องเทคโนโลยี.. อย่างที่บอก มันน่าจะเป็นอีกเรื่องนึงนะ... ในความเห็นส่วนตัว
เทคโนโลยีมันไปเรื่อยๆ อย่าไปคิดจะสร้างกรอบให้มันเลย เหมือนคิดจะห้ามแสงพระอาทิตย์อะไรแบบนั้น จะหา กรอบ ได้ที่ตรงไหน
ไหนๆ ห้ามมันไม่ได้ คือ ห้าม การเข้าถึง ข้อมูล ที่มาทางเทคโนโลยีล้ำๆ ไม่ได้แล้ว ก็หาทางใช้ประโยชน์จากมันน่าจะดีกว่า
ถ้าเจ้าเด็กน้อย เข้าถึง ช่องบันเทิงไร้สาระ บั่นทอนจิตวิญญาณได้ ก็สามารถเข้าถึง ช่องคุณธรรม ช่องนำทางจิตใจ ให้สูงขึ้นได้เช่นกัน
ดังนั้น หาช่องดีๆ เหล่านั้นให้เจอ แล้วมาคิดว่า จะ นำเสนอ เปิดเนียนๆ ให้เขาได้ยิน และหันมาสนใจพวกนี้บ้าง ยังไงดี น่าจะเป็นโจทย์หลัก ที่มีประโยชน์ต่อชีวิตจริง มากกว่านะ
  • 2
โฆษณา