ขอบคุณผู้อ่านที่ช่วยให้ข้อมูลเกี่ยวกับดอกไม้ สรุปว่ามันก็คือลัดดาวัลย์ หรือลดาวัลย์
บ้านเรามีดอกไม้มากมายจนจำชื่อไม่ไหว ชื่อลัดดาวัลย์นี่ก็ได้ยินมานาน แต่ทำไมไม่คุ้นกับดอกของมัน
น่าจะเพราะปลูกอะไรก็ไม่ค่อยมีดอกมีผล
เคยปลูกส้มโอนาน 3-4 ปีได้ผลลูกจิ๋วลูกเดียว
ปลูกผักก็ตายหมด
สงสัยจะเอาดีทางนี้ไม่ได้
แต่ชอบต้นไม้ มีความสุขทุกครั้งที่ไปตลาดต้นไม้ แค่มองดูก็รู้สึกดี
สมัยหนึ่งผมอาศัยอยู่ค่อนไปทางนอกเมือง ผ่านถนนที่มีคนมาตั้งแผงขายดอกไม้ต้นไม้ ริมทาง ดูสวยงาม ชอบมาก
วันดีคืนดีทางการก็สั่งให้รื้อกลับเป็นถนนแห้งๆ ตามเดิม คงเพราะมันผิดกฎอะไรสักอย่าง ทั้งที่มันก็ไม่ได้ทำให้การจราจรติดขัดอะไร
ผมมองว่าบ้านเราขาดสำนึกเรื่องความงาม
สิ่งหนึ่งที่เราควรปลูกฝังคนก็คือสัมผัสความงาม มันจะช่วยให้บ้านเมืองสวยขึ้นโดยอัตโนมัติ เห็นชัดในญี่ปุ่น
ที่สิงคโปร์สะพานลอยทุกแห่งปลูกตีนตุ๊กแกกลบความแข็งกระด้างของคอนกรีต เขียวขจี ไปหมด (ส่วนบ้านเราติดป้ายโฆษณา)
ปัญหาหนึ่งของการรักษาดูแลเมืองของเราก็คือ เราไปใส่ใจในรายละเอียดมากกว่าภาพรวม เราเห็นไม้ประดับต้นเล็กๆ ทั่วเมือง ซึ่งไม่น่าจะถูก เพราะต้องเสียกำลังคนและกำลังเงินดูแลมกกว่าต้นไม้ใหญ่
นานมาแล้วอาจารย์วิชาภูมิสถาปัตย์ของผมบ่นว่า ทางการใช้เงิน 50 บาทซื้อต้นไม้เล็กๆ มาปลูกริมถนน แล้วใช้เงิน 800 บาทสร้างกรงเหล็กครอบมัน
อาจารย์ว่าถ้าใช้เงิน 800 ซื้อต้นไม้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีที่ครอบ และต้นไม้มีโอกาสรอดสูงกว่าหลายเท่า
ดังนั้นถ้าผมเป็นผู้ว่าฯกทม. คงอนุญาตให้แผงดอกไม้ตั้งตามริมถนน เท่ากับให้ร้านดอกไม้ช่วยประดับเมืองให้โดยไม่ต้องเสียเงินเอง เพราะต้นไม้ดอกไม้ทำให้เมืองมีชีวิต มีความงาม
อย่างที่อาจารย์แสงอรุณ รัตกสิกร คณะสถาปัตย์ จุฬาฯ ผู้ล่วงลับไปแล้วพูดเสมอว่าเมืองที่ดีต้องเป็นอุทยานนคร
เพราะคนกับต้นไม้แยกกันไม่ได้
คนอยู่โดยไม่มีต้นไม้ไม่ได้ แต่ต้นไม้อยู่โดยไม่มีคนได้
[ติดตามข้อเขียนของ วินทร์ เลียววาริณ ได้ทุกวันที่เพจ https://bit.ly/3amiAvG และ blockdit.com]
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
