เรื่อง บริการพารวย
โยชิทากะ ชายผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา โยชิกา เป็นเด็กกำพร้าถูกทอดทิ้งมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ เขาอาศัยอยู่กับชายชราคนหนึ่ง มีอาชีพเก็บขยะ
มาแยกชนิดขาย เขาโตมากับกองขยะ
โยชิทากะ ไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองลำบาก เพราะเขาเห็นกองขยะปริมาตรมหาศาลนี้ เปรียบเสมือนขุมสมบัติ ที่ไม่มีวันหมดสิ้น เขาจะตื่นแต่เช้า เพื่อไปช่วยแยกขยะที่สามารถนำไปขายได้ เช่นขวดแก้ว พลาสติกอ่อน ทองแดง ทองเหลือง อลูมิเนียม กระดาษลัง เป็นต้น
คุณลุงชรา สอนให้เขาแยกขยะให้เป็นหมวดหมู่ แล้วเก็บใส่ถุงกระสอบขนาด ล้างให้สะอาด เมื่อนำไปขาย พูดจากับคนรับซื้ออย่างสุภาพ
จะทำให้เขามีเมตตา รับซื้อขยะในราคาดี โยชิทากะมีอาหารกินดี อิ่มท้องเกือบทุกมื้อ แม้ว่าจะไม่ได้กินของดี หรือราคาแพง
โยชิทากะ มีโอกาสได้เข้าเรียน ไปโรงเรียนกับเพื่อนจนจบชั้นมัธยมศึกษา เขาจึงมีความสามารถอ่านออกเขียนได้เป็นอย่างดี เมื่อจบการศึกษาเขาก็ขอคุณลุงเก็บขยะ ไปทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ณ โรงแรมใหญ่แห่งหนึ่ง เพราะเขามั่นใจว่าน่าจะมีรายได้เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม จะได้มีเงินเก็บไว้ดูแลคุณลุงตอนเจ็บป่วยด้วยอีกแรง และเมื่อ
มีเวลาว่างจากการไปทำงานรักษาความปลอดภัย
โยชิทากะ จะมาช่วยคุณแยกขยะขายเสริมอีกด้วย โดยมิได้รังเกียจแต่อย่างไร โยชิทากะปฏิบัติงาน
รักษาความปลอดภัยด้วยความนอบน้อมต่อผู้มาใช้บริการ เขาจะแอบสังเกตการทำงานของผู้จัดการและพนักงานต้อนรับของโรงแรมอยู่เสมอแล้ว นำมาปรับใช้กับตนเอง ในการทำงานที่นำมาปรับใช้กับหัวหน้า และผู้คนที่มาบริการ ด้วยความสุภาพ ด้วยคำพูด และกริยาท่าทางที่นุ่มนวล ทำให้การตรวจดูความเรียบร้อยต่อคน สิ่งของ และสถานที่ เป็นไปด้วยความเรียบร้อย และสะดวกรวดเร็ว
ผู้จัดการบริการของโรงแรม ก็แอบเห็นพัฒนาการบริการของโยชิทากะ เช่นกัน จึงอยากได้ตัวเขา มาฝึกงานเป็นพนักงานต้อนรับ ทีจะมีโอกาสได้รับค่าจ้างสูงขึ้น และได้เงินพิเศษเพิ่มเติมจากการทริปของลูกค้าที่ใช้บริการ โยชิทากะดีใจมาก และพร้อมที่จะฝึกงานในตำแหน่งใหม่นี้ทันที โยชิทากะ ศึกษารายละเอียดงานอย่างช้า สังเกตจากเพื่อนร่วมงาน แล้วนำมาปรับใช้ ดูว่าให้บริการแบบใดที่ลูกค้าชอบได้รับคำชม หรือได้รับคำขอบคุณจากลูกค้า
โยชิทากะคิดเพียงว่าเมื่อบริการลูกค้าสำเร็จงานทุกครั้ง ถ้าได้ยินความขอบคุณ หรือการพยักหน้า
หรือตบไหล่ เท่านี้ก็ถือว่าเป็นบวกในการบริการของเขาในครั้งนี้ เขาค่อยๆ ทำงานด้วยความระมัดระวังสิ่งของลูกค้าอย่างดี คิดว่าของนั้นมีราคาสูงทุกชิ้น
การจับและสัมผัสอย่างทะนุถนอมทำให้เขาได้เงินทริปอย่างดี การจัดวางของอย่างเป็นระเบียบในห้องพักของลูกค้า
ซึ่งเป็นทักษะของลุงแยกขยะสอนเขามา จะได้เก็บวางขยะได้จำนวนมากๆ ถ้าวางของเป็นระเบียบ โยชิทากะ ได้รับการประเมินคุณค่าในระดับดีเยี่ยมเสมอ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับด้านศึกษาเกี่ยวกับการโรงแรม เขาใฝ่เรียนรู้และพัฒนาตนเอง โยชิทากะ ได้รับคำชมจากปากลูกค้าเป็นประจำ
จนหัวหน้าไว้ใจให้เขามีโอกาสขึ้นมาเป็นหัวหน้าบริการโซนที่ต่างๆ สลับเปลี่ยนเป็นครั้งคราว จนมั่นใจว่าโยชิทากะสามารถทำได้ รับตำแหน่งหัวหน้าบริการ ช่วยฝึกพนักงานบริการใหม่ ให้มีประสบการณ์ที่ดี สุภาพเรียบร้อยอย่างเขา
โยชิทากะ เมื่อก้าวหน้าขึ้นมาเป็นผู้ฝึกบริการก็และนำและสอนรุ่นน้องใหม่อย่างดี ค่อยๆ ใส่รายละเอียดจนทุกคนทำได้ดี มีผลทำให้ลูกค้าอยากมาใช้บริการที่โรงแรมของโยชิทากะ เขาทำงานอยู่มากขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงในการบริการของเขา เป็นที่เรื่องลือถึงขนาดต้อง ของซื้อตัวเขาไปทำงานในโรงแรมใหญ่ระดับห้าดาวเลยทีเดียว
ผู้จัดการของโยชิทากะ ก็ไม่ขัดขวางโอกาสของเขา ทำให้เขาได้ไปเป็นผู้จัดการใหญ่ด้านบริการลูกค้าในโรงแรมใหญ่ในทันที เขามีรายได้จากเงินเดือนมากเลยทีเดียว เนื่องจากทักษะการสอนวิชาให้บริการของเขาจะติดตัวเป็นวิชาชีพแล้ว จนเขาสามารถไปเป็นวิทยากรอบรมพิเศษพนักงานบริการบนเครื่องบินอีกหลายสายการบิน
เขาสอนหนังสือ และเขียนตำราศาสตร์ของการบริการให้ประทับใจลูกค้า เพื่อยอดขายได้ เรียกได้ว่า ร้านไหนลูกค้าน้อย บริการไม่ดีใน โยชิทากะไปช่วยฝึกหัดให้ละก็ ไม่นานนัก จะสามารถมีลูกค้าเข้ามาเยอะขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่าอย่างแน่นอน โยชิทากะมีค่าตัวเป็นหลักแสน มีเงินเก็บเป็นหลักล้าน มีชีวิตที่สุชสบาย
แต่เขาไม่เคยลืมบุญคุณของคุณลุงเก็บขยะที่เลี้ยงดูโยชิทากะมาตั้งแต่เล็กจัดมาเป็นผู้จัดการโรงแรมใหญ่ระดับห้าดาว เขาเลี้ยงดูคุณลุงชราอย่างดี
ไม่ต้องกลับไปทำงานลำบากเช่นเดิม
โยชิทากะมีชีวิตที่ร่ำรวย มั่นคงจากสองมือของเขาและจิตวิญญาณของการบริการด้วยความตั้งใจต่อลูกค้า ส่งผลให้เขาประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้ เรื่องเล่าของโยชิทากะก็จบลง
บริการพารวย
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
