23 ธ.ค. 2021 เวลา 10:38 • ท่องเที่ยว
...เป็นปีแล้ว ที่ผมไม่ได้มายืนเหยียบน้ำทะเล ให้คลื่นซัดเบาๆที่ปลายเท้า.
...เหมือนในคืนนี้ ในความมืด ลมเย็นๆ เสียงคลื่น... หมาทะเล กำลังเดิน ดม หาอะไรซักอย่าง บนผืนน้ำบางๆ ผมคิด " มันทำอะไรกันอยู่นะ ? " ...แล้วผมละ กำลังทำอะไรอยู่ ? ปล่อยเวลาให้ผ่านไป ปีหนึ่งๆ กับการวิ่งไล่ความฝัน ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า ไม่มีวันสำเร็จ แล้วก็หมดแรง. มายืนอยู่ตรงนี้ ให้ทะเลโอบกอด ปลอบโยน ...
...คืนนี้ ผมได้ยินเสียงของทะเล ลอยมาจากความมืดอันกว้างใหญ่
ทะเล : มึงไม่ต้องมาคิดถึงกูให้มากหรอก เจอกูแค่ปีละครั้งก็พอ กูอยู่ตรงนี้ตลอดแหละ แล้วก็ อยู่ในหัวใจมึงด้วย มึงก็รู้ ทุกครั้งที่มึงคิดถึงกู มึงก็จะเห็นกู เหมือนในคืนนี้.
ผม : ...
ทะเล : กลับไปได้แล้ว กลับบ้านไป. กลับไปทำตามความฝันของมึง ความฝันโง่ๆที่มึงว่า " ไม่มีวันสำเร็จนั่นแหละ " แต่มึงก็รู้ว่า มันมี " คุณค่า " มี " ความหมาย " กับ ตัวมึง และ ใครบางคน. ส่วนกู ก็อยู่ตรงนี้แหละ ทำหน้าที่ของกู เป็น " ทะเล " เป็น " คลื่นซัดสาด " ปลอบโยน " ไม่มีวันหยุด ไม่มีวันจบสิ้น "
ผม : ขอบใจนะ... ( เดินกลับเข้าห้องนอน )
โฆษณา