เคยเล่นเกมส์บันไดงูไหม
เกมส์ที่จะให้เราทอยลูกเต๋าเพื่อที่จะเดินต่อไปข้างหน้าตามตาราง ระหว่างทางก็อาจจะมีบันได ที่อาจจะพาเราเลื่อนขึ้น หรือเลื่อนลงก็ได้ ถ้าบังเอิญทอยไปตกลงช่องนั้นพอดี
บางคนโชคดีหน่อย ทอยทีไรได้ช่องเลื่อนขึ้นตลอด ในขณะที่บางคน นอกจากทอยธรรมดาๆ จะได้ไม่เกิน 1 เกิน 2 แล้ว ยังขยันไปตกช่องบันไดงู พากลับลงไปที่จุดเริ่มต้นซะอย่างนั้น
เจอแบบนี้บ่อยๆ มันคงมีท้อ จนอยากจะร้องโว้ยดังๆ แล้วคว่ำกระดานบ้างแหละ หรือคงอยากมองหน้าเพื่อน แล้วบอกว่า "มึง กูว่าไปเล่นอย่างอื่นเหอะ กูยอมแพ้"
ในเกมส์บันไดงู เราอยากยอมแพ้เมื่อไหร่ก็ยอมแพ้ได้ ไม่จำเป็นต้องทนกับความไปไหนไม่ได้ โชคไม่ดี และอาจจะคำถามว่าทำไมต้องเป็นกูทุกทีเลยวะ เรายอมแพ้ได้ โดยไม่ได้มีอะไรให้กังวล ไม่มีอะไรต้องเสีย อย่างมากก็ทนเพื่อนล้อสักหน่อยหนึ่ง ซึ่งเดี๋ยวพอมีเรื่องใหม่เข้ามา มันก็พร้อมจะลืมทุกสิ่งและมูฟออนไปเรื่องใหม่ได้ทันที
แต่กับบางเรื่อง ต่อให้วนลูปอยู่ในความบัดซบแค่ไหน หรือ 'พยายามแทบตายแล้วก็กลับมาจุดเดิม' หรือ 'ชีวิตโชคดีอะไรไม่เคยมีกับเค้าหรอก' หรือ 'เรียนรู้ตั้งแต่สี่ขวบแล้วจ่ะ ว่าความสำเร็จหนะมันไม่ใช่ผลตอบแทนของความพยายามซะหน่อย'
ต่อให้เป็นแบบนี้ เราก็ไม่สามารถยอมแพ้ได้ จะล้มโต๊ะก็ไม่ได้ จะหันไปบอกว่า 'เออๆ กูยอมแล้ว มึงชนะ ปล่อยกูไปเถอะ' ก็ไม่รู้จะหันไปบอกใคร
...
ที่เขียนมาถึงตรงนี้ ไม่ได้จะบอกว่ามีทางออกหรอกนะครับ เพราะตัวผมเองหลังจากเพียรพยายาม ทำตัวอยู่ในกรอบที่คนปกติควรจะเป็นมา 34 ปี ก็ยังหาคำตอบไม่ได้เหมือนกัน แต่ถึงจะยังไม่มีคำตอบ แต่มีสองเรื่องครับ ที่พอจะบอกต่อได้
1. คุณไม่ได้ตัวคนเดียว คนอาภัพโชคแบบเรา มีเยอะครับ แทนที่จะคิดว่า 'โว้ยยย ทำไมกูซวยแบบนี้วะเนี่ย เหนื่อยย' ให้ลองกลับตารางดู ไล่จากคนซวยที่สุดเป็นเบอร์หนึ่ง จะพบว่า เออ เรายังอยู่ไกลเหมือนกันนะ จากท๊อปเทนเนี่ย บนๆล่างๆ ยังมีอีกเพียบ อบอุ่นจัง แล้วหัวเราะต่อไปครับ
2. บางทีมันอาจจะไม่ใช่การหาคำตอบ เพราะคำตอบอาจจะไม่มีอยู่จริงก็ได้ บางทีมันอาจจะเป็นแค่เรื่องของการ'ตอบสนอง'ไปเรื่อยๆ ชีวิตจะโยนสิ่งต่างๆเข้ามา เราก็แค่ต้องตอบสนองต่อเรื่องนั้นไป ทีละเรื่องๆ
สองคำตอบนี้ไม่ใช่ข้อคิดของคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต คนที่รวยเป็นหมื่นล้าน มีบ้าน มีรถก่อนอายุ 30 นะครับ ไม่ต้องยึดถือเป็นแบบแผนแต่อย่างใดๆ
ผมแค่เล่าให้ฟังครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
