20 ม.ค. 2022 เวลา 15:57 • ปรัชญา
ประสบการณ์โดนรถซนเกือบตาย จับคนซนไม่ได้⁉️
ถ้าใครเคยมีชีวิตรอด ระหว่างความเป็น กับ ความตาย
จะเข้าใจเราดีค่ะ
วันนี้ก็เป็นวันที่ความคิดความหลังกลับมาหลอกหลอนอีกแล้วค่ะ
เนื่องจากเราอยากดัง ❗️
ภาพใช้ในการประกอบเรื่องเล่าเท่านั้น ( อุบัติเหตุคือเรื่องจริงของผู้เขียน)
ถามว่าหลายๆ คนคงอยากดังเพราะ
ชื่อเสียง
เงินทอง
หรือเหตุผลอื่น
แต่เราอยากดังเพราะอยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตัวเองค่ะ
เรื่องคือ……
ผ่านมา 6 ปีแล้วค่ะโดนรถซนที่ซอยทองหล่อ
หัวเราแตกค่ะซ้อนรถวินมอเตอร์ไซด์
เราลงไปนอนกลางถนน เพราะรถเก่งมาซนมอเตอร์ไซด์ที่เราซ้อน
เราหมดสะติไปสักครู่ใหญ่ๆ ไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่บนฟุดบาทได้อย่างไร
คือแฟนเก่านั่งมอไซด์ซ้อนมาข้างหลังกระโดดลงมาจากรถยังไม่จอดดี กลางถนน
มาอุ้มพาไปนั่งฟุดบาท (พี่วินเล่าให้ฟัง)
1
🩸หัวแตก ไหล่ถลอก แขนสอกด้วย ได้สติเราตกใจมากเพราะเรากลัวเลือด
เลือดไหลเยอะที่สุดในชีวิตที่เกิดมา เลือดไหลลงมาจากหัว ลงไหล่ ถ้วมลงมาจนถึงกางเกงสีขาวเกือบครึ่งท่อนล่าง
พอได้สติมึนไม่รู้สึกอะไรดีเท่าไหร่ เราจำสถานการณ์นั่นได้ดีไม่เคยลืมเลย พอนึกถึงมันทีไรเจ็บจี๊ดไปถึงกระโหลกสมองแกนใน และหัวใจ
พอไปถึงโรงพยาบาล ตำรวจพา คนที่ซน (รถเก๋ง) และพี่ขับวินไปลงบันทึกประจำวัน
❗️(ทั้งรถเก๋งที่ซน และพี่วิน) ❗️ไปที่โรงพักใกล้ๆ กับโรงพยาบาลคามิลเลียนทองหล่อ
พอดีตอนนั้นเรากำลังไปห้องฉุกเฉิน พยาบาลเข็นเราเข้าลิฟ แฟนก็ไปด้วย
ตำรวจโทรมาหาแฟนเพราะแฟนให้เบอร์ตำรวจ ตอนรถฉุกเฉินมารับเรา(แฟนเก่า)
ตำรวจขอคุยกับเรา ให้เราไปโรงพักเพื่อให้ปากคำ 🩸 😰😵‍💫🤒เราเลือดถ้วมตัวอยู่บนรถเข็นแบบนอน
กำลังเข้าห้องฉุกเฉินไปไม่ได้ค่ะ ถ้าไปได้คงลุกไปนะคะ
สรุปเราได้นอนโรงพยาบาล 2 คืน 3 วัน ให้น้ำเกลือ 2 หรือ 3 ถุงจำไม่ได้
ลุกไม่ได้ อาบน้ำไม่ได้ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ หัวแตก และต่อมาเราต้องไปแสกนสมองหลังจากนั้น
เพราะกลัวสมองไม่ปกติ กลัวสมองพิการ หรือสติไม่ดี
ออกจากโรงบาลก็ป่วยไข้ขึ้นต่อ เนื่องจากอุบัติเหตุ และไปอยู่บ้านพี่สาวให้เขาดูแลทำอาหารให้กิน และหายาให้กิน
ถ้าไม่มีแฟนมาอุ้มจากกลางถนน เราคงโดนรถซนตายค่ะตอนนั้น และดีนะรถติด
เราคงไม่มีวันนี้ คงตายไปแล้วค่ะ
ตอนนั้นเราเป็นประชาชนคน ‼️จน‼️คนนึงค่ะที่ไม่มีชื่อเสียงไม่ดัง ไม่มีเงิน
ไม่มีคนซนมาเยี่ยม(รถเก๋ง) มีแค่พี่วินมอเตอร์ที่แกมาเยี่ยม เอาเงินประกันรถของรถมอเตอร์ไซด์มาจ่ายค่าหมอให้ค่ะ ไม่มีคนขับรถเก่ง ที่ไปโรงพักกับตำรวจ และตำรวจก็ได้ลงบันทึกประจำวัน โผล่หน้ามาสักครั้งและไ่ม่เคยเจออีกเลยค่ะ
ถ้าคนบริสุทธิ์ใจคงมีน้ำใจมาเยี่ยม อันนี้เล่นหายหน้าไปเลยค่ะ มีแต่พี่วินที่มาเยี่ยมเพราะเขาไม่กลัวอะไร
ถ้าเขามาเยี่ยมเราคงไม่ถือสาหาความอะไรเลยค่ะไม่ได้อยากได้เงินเพราะเรามีปัญญาหาเงินเอง
พอเราหาย เราก็โทรหาโรงพัก ที่อยู่แถวย่านไฮโซนั่นแระค่ะ ว่าตามคนซนได้ไหม
แต่ก็ไม่ได้ความอะไร พอไปหาที่โรงพัก 2 รอบก็ไม่มีอะไรคืบหน้า โทรไปอีกก็แล้ว
และแล้วเรื่องก็เงียบไปเองค่ะ………
ถ้าตอนนั้นเรารวย มีเงิน มีชื่อเสียงคงจะสามารถจ้างทะนายตามเรื่องได้ หรือเสียงคงจะดังกว่านี้
แต่ตอนนั้นเราเป็น ‼️ประชาชน คนจนๆ ไม่มีชื่อเสียง ไม่รวยค่ะ
หวังว่าเราจะดังก่อนที่คดีจะหมดอายุนะคะ
จะได้รอวันที่เรื่องนี้จะจบ จะไม่ลืมค่ะต้องขอโทษด้วย
ตอนนี้ก็เรียนจบ มีความรู้ ความสามารถและจะใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับสังคมค่ะ
ไม่ได้อยากได้เงินค่ะ เรื่องที่เล่ามาทั้งหมด
อยากได้ความยุติธรรม และความรับผิดชอบ
(อันนี้ก็ว่ากันยาก แนะสงสัยเขาอาจจะไม่มีความสามารถพอในการหาคนซน เลยหาคนซนไม่ได้ทั้งๆที่พาไปโรงพักด้วยกันแท้ๆ )
ความกลัวในการนั่งมอเตอร์ไซด์ยังฝังใจมาจนวันนี้ ถามว่ากล้านั่งไหมก็ยังกลัวมากอยู่เหมือนเก่า
ช่วยกดแชร์กดไลน์ กดแชร์ให้ด้วยนะคะเผื่อเราจะดังจะได้มีเงินไปรื้อคดี
ก่อนมันจะหมดอายุความก่อน
โฆษณา