“ไม่มีภูเขาเดียวกันกับเมื่อเช้า”
แล้วก็วนกลับที่เดิม
ผมเดินมาจุดที่เดิมกับเมื่อเช้า แต่ไม่ใช่จุดเดียวกัน รู้สึกแบบนั้นจริงๆ มองไปรอบๆภูเขาก็ไม่เหมือนเดิม ทิศทางแสง,ลมที่เปลี่ยนไปทำให้สีสัน,วิวและรูปทรงของภูเขาเปลี่ยนไป หมู่เมฆที่ล่องลอยราวกับปุยนุ่นประดับบนท้องฟ้ามากมาย แดดไม่ค่อยแรงมาก ลมพัดผ่านทุกส่วนของร่างกายราวกับเหมือนตัวเราล่องลอยไปด้วย หมู่นกพากันโผบินไปเกาะยอดไม้เพื่อหาอาหาร แต่ความรู้สึกจะบอกได้อย่างไรว่านั่นคือ “สถานที่จริง”
ประหลาดใจตัวเองเหมือนกันที่รู้สึกถึงแบบนั้นของสถานที่ที่เดิมเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ผมไม่รู้สึกว่ามันอลังการสักเท่าไหร่ แต่ก็แอบเสียดายบ้างที่ความงามเมื่อเช้าจากหายไป
ถึงเราจะมองครั้งแรกหรือครั้งที่สองความรู้สึกมันก็ต่างกัน
ภูเขาเปลี่ยนไป ท้องฟ้าก็เปลี่ยน อากาศก็เปลี่ยน และตัวผมเองนั้นก็เปลี่ยน ประสบการณ์ในช่วงเวลานั้นกับวิวทิวทัศน์เพิ่มเติมที่ได้ยืนมอง ทำให้ความรู้สึกตรงหน้าเปลี่ยนไป กล้ามเนื้อที่แสนจะล้า ระบบหายใจที่แสนเหนื่อย กับร่างกายที่มีเหงื่อกำลังขับออกมา อาจบอกให้ไปพักมากกว่าที่จะมายืนชื่นชมภูเขาที่กำลังย้อนแสง
โลกเปลี่ยน เราเปลี่ยน
หรือทั้งสองกำลังเปลี่ยน
นาทีนั้นผมรู้เพียงว่าหินก้อนยักษ์เมื่อเช้าหายไปแล้ว ากจะยังคงเหลือแค่เพียงความทรงจำที่ประทับใจของผมในเมื่อเช้า ที่น่าใจหายไปกว่านั้นคือตัวผมเองที่ตื่นเต้นกับทิวทัศน์บนลานสนอันกว้างแห่งนี้ก็หายไปแล้วเช่นกัน.
ผมคนนี้เป็นคนล่ะคนกับเมื่อเช้า
เช่นกันกับในตอนนี้ที่เป็นเวลาต่างจากเมื่อเช้า.
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
