~..ใครสักคน ?..~
ใจที่เต้นอ่อนล้าเหมือนว่าท้อ
กับเหตุก่อกองไฟในโทสา
กายที่อ่อนดูเปลี้ยเพลียโรยรา
เพราะงานท้ารุมเร้าเหมือนเผาไฟ
สิ่งประทะที่หนักมิหักลบ
อารมณ์สบมิสุขหรือรุกไหว
ความกลัดกลุ้มรุมผลักกระชากใจ
อกสะอื้นขื่นในใครเห็นมัน
ยามพลาดพลั้งพ่ายแพ้แก่ทุกสิ่ง
เมื่อต่อสู้โลกจริงสิ่งผกผัน
ความล้มเหลวตอกย้ำกระหน่ำพลัน
ความอัดอั้นของใจ..หรือ? ใครรู้ !
มือที่กำจนแน่นข่มแค้นเจ็บ
ความหนาวเหน็บดวงมานอันอดสู
มีหรือใครสักคนทนเฝ้าดู
ซับอณูความเหงาเข้าบาดทรวง
เมื่อใจร้าวหนาวสั่นขั้นเจ็บลึก
ความโดดเดี่ยวผนึกศึกหนักหน่วง
ปานคมกริชกรีดย้ำซ้ำทะลวง
เข้าถึงแก่นของห้วงดวงใจล้า
เสี้ยวรู้สึกโหยหาใครมาทัก
เพียงประจักษ์ซับใจให้ห่วงหา
ใครสักคนปลอบเราเฝ้าเยียวยา
เพียงสักครา..ผ่อนปลดลดระทม
🎖060111
🌟ปกิณกะภาษากลอน
  • 4
โฆษณา