เมนูข้าวผัดลูกหมูสามตัว 🐗 🐷 🐖
เมนูข้าวผัดลูกหมูสามตัว
เดือนพฤษภาคมเป็นอีก 1 เดือนของปีปฏิทินไทย ที่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์หลายวัน หยุดยาว 13 - 16 พฤษภาคม 2565 มีวันหยุดเพิ่มจากเสาร์ อาทิตย์ คือ วันที่ 13 พฤษภาคม 2565 เป็นวันหยุดราชการพืชมงคล และ วันที่ 16 พฤษภาคม 2565 เป็นวันหยุดชดเชยวันวิสาขบูชา ซึ่งปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์ที่ 15 พฤษภาคม 2565
วันหยุดวันแรกก็แสนจะขี้เกียจเสียแล้ว ไม่อยากจะขยับตัวไปไหนหรือทำอะไร แต่เมื่อร่างกายต้องการ กระเพาะอาหารมันร้องจ๊อกๆ ก็ต้องลุกขึ้นมาหาอาหารเข้าท้อง แต่ก็ยังมีตัวขี้เกียจเกาะแข้งเกาะขา ไม่อยากไปตลาดทั้งๆที่ก็ไม่ได้ขับรถไปเอง
ก่อนอื่นลองหาวัตถุดิบบรรดามีที่มีอยู่ในครัวก่อนดีกว่า อา...ในตู้เย็นมีแหนม 1 ถุง หมูยอ 1 แท่ง มีผักสลัดที่เหลือจากเมื่อวานเพราะเลือกทานแต่ที่ชอบๆไปก่อน เปิดตู้กับข้าว...อะอะอะ...มีกุนเชียงห่อใหญ่อยู่เต็มห่อ
ว้าว ! นึกออกล่ะทำข้าวผัดดีกว่าง่ายดี มีข้าวกล้องหุงหม้อไฟฟ้าเล็กไว้อีก 1 หม้อ
ข้าวกล้องหุงสุก
ข้าวผัดจะให้แซ่บขึ้นอีกนิด ต้องมีพริก มีมะนาว อ้าว ! เดินเลาะริมรั้วหาเครื่องผักเพิ่มเติม
พริกขี้หนูยังมีให้พี่เด็ดมาปรุงรส
มะนาวลูกโตๆมีเต็มต้น
เมื่อหาวัตถุดิบมาเท่าที่มีในบ้าน ก็ลงมือเอามาผัดรวมกันในกระทะ
วัตถุดิบเท่าที่หาได้ในบ้าน
วัตถุดิบ
1.ข้าวกล้องหุงสุก 1 จาน 🍚
2. แหนมตุ้ม 1 ลูก แกะออกหั่นซอยๆ
3. หมูยอหั่นเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า 1 ถ้วยน้อยๆ
4. กุนเชียงจะหั่นเฉียงเอียงๆ หรือหั่นแนววงกลม
ก็ตามใจผู้รับประทานนะคะ สัก 1 ดุ้นเล็กๆ
5. ไข่ไก่ 1 ฟอง 🥚
6. กระเทียมซอย พริกขี้หนู มะนาว 🌶 🍈
7. ผักอย่างละนิดละหน่อยที่เหลือจากรับประทานสลัด
มี กรีนโอ๊ค บล็อกโคลี่ แครอท 🥬 🥦 🥕
8. พบเมล็ดมะม่วงหิมพานต์เหลือจากรับประทานเล่น
เอามาใส่ด้วย 🥜
9. น้ำมันพืช น้ำปลา พริกไทย น้ำตาล🧂
วิธีทำ
แม่เหน่งบรรยายแบบม้วนเดียวจบเลย นะคะ เพราะง่ายมากค่ะ ตั้งกระทะร้อน ใส่น้ำมันพืช ใส่กระเทียมเจียวพอหอม เตาะเปลือกไข่ใส่ไข่ลงกระทะ ตามด้วย หมูยอ แหนม กุนเชียง เวลาผัดต้องระวังกุนเชียงไหม้
นะคะ...แฮ่ๆ...แม่เหน่งเคยทอดกุนเชียงไหม้บ่อย ตามด้วยเครื่องปรุงพริกขี้หนูซอย น้ำปลา น้ำตาล อย่างละนิดละหน่อย
ตามด้วยผักต่างๆ ซึ่งบล็อกโคลี่ที่สุกยากนี้ได้ลวกพอสุกมาแล้ว เวลารับประทานก็เหยาะพริกไทยลงไปนิด บีบมะนาวลงไปหน่อยนะคะ
หน้าตาข้าวผัดลูกหมูสามตัวยามเสร็จแล้ว
เมนูมื้อเที่ยงแบบง่ายๆ ที่แม่เหน่งตั้งชื่อให้เองว่า
"ข้าวผัดลูกหมูสามตัว" เพราะระหว่างรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย แม่เหน่งพลันนึกถึงนิทานเด็กครั้งวัยเยาว์ที่เล่าให้ลูกน้อยฟังจากรุ่นสู่รุ่น เรื่อง "ลูกหมูสามตัว" แล้วก็จินตนาการเชื่อมโยงเข้ากับวัตถุดิบหลักที่เป็นส่วนประกอบของอาหารเที่ยงมื้อนี้...จินตนาการมีได้ทุกเพศวัยนะคะ ใช่แต่จะมีเฉพาะเด็กๆ
พอเราเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เรากลับไร้ซึ่งจินตนาการ เพราะคิดว่าจินตนาการเป็นเรื่องของคนเพ้อฝัน แท้จริงแล้วจินตนาการกลับมีประโยชน์ต่อชีวิตคนเรามาก
ชิมอนตัน (Simonton, 1980) ได้กล่าวถึงประโยชน์ของการฝึกการจินตนาการภาพไว้ว่า
1. เป็นเครื่องมือในการลดความตึงเครียด และความ
วิตกกังวลต่างๆ
2. ช่วยในการลดความหวาดกลัว ความหวาดกลัวส่วน
มากจะเกิดขึ้นมาจากความรู้สึกที่อยู่ภายนอกอำนาจ
การควบคุมของจิตใจ การฝึกจินตนาการภาพ และ
การฝึกผ่อนคลายจะช่วยให้บุคคลสามารถควบคุม
ตนเองได้
3. ช่วยในการเปลี่ยนแปลงเจตคติและเป็นพลังในการ
การที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
4. สามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในร่างกาย
โดยจะสร้างระบบภูมิคุ้มกันโรคและช่วยในการป้อง
กันสาเหตุของโรคต่างๆ
5. สามารถจะใช้เป็นกลไกในการเปลี่ยนแปลงความ
ความเชื่อต่างๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องสุขภาพได้
6. เป็นเครื่องมือในการติดต่อสื่อสารกับระดับจิตไร้
สำนึกของมนุษย์ ซึ่งเป็นระดับที่ความเชื่อต่างๆ
ได้ถูกเก็บไว้
7. ช่วยในการเปลี่ยนแปลงความรู้สึกผิดหวัง และความ
รู้สึกสิ้นหวังให้กลับมีความรู้สึกมั่นคง และมองโลก
ในแง่ดี
จินตนาการ สำคัญกว่า ความรู้
ทีนี้มาดูว่าแม่เหน่งจินตนาการ เมนูข้าวผัดมื้อเที่ยงนี้เชื่อมโยงไปกับนิทานลูกหมูสามตัว อย่างไร...อิอิ...
ไม่รู้เขาเรียกว่าจับแพะมาชนแกะหรือเปล่า
นิทานลูกหมูสามตัว หรือThe Three Little Pigs เป็นนิทานที่เก่าแก่ เรืยกว่านิทานในตำนานก็ว่าได้ มีรูปแบบตีพิมพ์ในราว ค.ศ.1840 แต่เรื่องราวของนิทานคาดว่าน่าจะเก่าแก่กว่านั้น
เวอร์ชั่นดั้งเดิมหมาป่าจะใจร้ายจับลูกหมูกิน แต่เวอร์ชั่นหลังๆจับกินไม่ได้เพราะลูกหมูวิ่งเร็วกว่าหมาป่า หนีรอดจากหมาป่าไปได้
เอาล่ะค่ะ แม่เหน่งจะขอใช้วลีอมตะของการเล่านิทาน เริ่มต้น ดังนี้นะคะ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว หรือ Once upon a time
มีลูกหมูสามตัวเป็นพี่น้องกัน พวกมันออกเดินทาง เพื่อที่จะหาทำเลที่ดิน ที่ไม่ใช่ที่ดินในเขต สปก. นะคะ สร้างบ้านคนละหลัง เมื่อมาถึงชายป่าแห่งหนึ่ง ที่มีธรรมชาติแสนงดงาม พวกมันจึงตัดสินใจจะสร้างรีสอร์ท เอ้ย ! สร้างบ้านบริเวณนี้ใกล้ๆกัน
🐗 พี่ใหญ่ไปตลาดและซื้อฟางไปสร้างบ้านจะได้ไม่เหนื่อยและไม่หนักด้วย
🐷 พี่รองซื้อเศษไม้พร้อมบอกว่าตอกตะปูไม่กี่ทีก็เสร็จ ได้บ้านแล้วล่ะ
🐖 น้องเล็ก ซื้ออิฐมาสร้างบ้าน พี่ใหญ่และพี่รองหัวเราะ และบอกว่า ทำไมเจ้าโง่อย่างนี้นะ กว่าจะแบกไป กว่าจะสร้างบ้านเสร็จก็ใช้เวลานาน น้องเล็กก็อธิบายว่า ถ้าเราใช้อิฐสร้างบ้านจะแข็งแรงและทนทานกว่านะจ้ะพี่ พี่ใช้ฟางกับเศษไม้จะไม่ปลอดภัยนะพี่
แต่พี่ๆก็ไม่สนใจ 3 พี่น้องแบกของกลับบ้าน และต่างก็แยกย้ายกันไปสร้างบ้านของใครของมัน
พี่ใหญ่กับพี่รองสร้างบ้านจากวัสดุที่ตัวเองซื้อมาเสร็จขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่น้องเล็กค่อยๆก่ออิฐไปทีละก้อน เพราะอยากได้บ้านที่แข็งแรงปลอดภัย โดยใช้เวลาสร้างหลายวันมากกว่าพี่ๆกว่าจะเสร็จ
วันหนึ่งหมาป่าเจ้าเล่ห์มาเห็นลูกหมู 3 ตัวจึงหวังจะจับกินเป็นอาหาร
หมาป่าไปบ้านลูกหมูพี่ใหญ่ที่สร้างบ้านด้วยฟางก่อน
พอมาถึงประตู มันก็พูดขึ้นว่า...
🐺 เจ้าลูกหมูน้อยออกมาให้ข้ากินดีกว่านะ
🐗 ไม่ฉันไม่เปิดประตูให้แกหรอก ไป๊ไปให้พ้นนะ
🐺 ไม่เปิดไม่เป็นไร บ้านฟางแบบนี้แค่ข้าเป่าลมออก
ไปมันก็พังแล้ว
บ้านฟางของพี่หมูใหญ่
มาถึงตรงนี้แม่เหน่งก็จินตนาการว่า "บ้านฟาง" ก็เหมือนเจ้า "แหนมหมู" ที่แม่เหน่งใส่ลงไปในข้าวผ้ดค่ะ
ฟางมันก็เป็นเส้นๆ และแหนมหมู ก็มีส่วนของหนังหมูที่เป็นเส้นๆ และแหนมหมูก็ทานง่ายกินแบบดิบๆหรือสุกๆก็ได้ เรียกว่าเอาเข้าปากทานก็เคี้ยวแหลกใน
ชั่วพริบตาเดียว แหนมหมูก็เหมือนบ้านฟางที่ถูกพังทลายได้โดยง่ายของพี่หมูใหญ่แหละค่ะ
พอบ้านฟางถูกหมาป่าเป่าจนพังพี่หมูใหญ่ก็วิ่งไปบ้านน้องรองที่สร้างด้วยเศษไม้
เจ้าหมาป่าก็มาเคาะที่ประตูแล้วบอกให้เปิด พี่หมูรองก็ตอบโต้ไปว่า
🐷 ไม่มีทางข้าไม่ยอมเปิดประตูให้หรอก
🐺 อ๋อเหรอ บ้านไม้ที่ไม่แข็งแรงแบบนี้ แค่ข้ากระโดด
กระแทกประตูสองที มันก็พังแล้วล่ะ เอาล่ะนะ
1 2 3
สิ้นเสียงการนับเจ้าหมาป่าก็พังประตูบ้านไม้เข้ามาได้
บ้านไม้ของพี่หมูรอง
คราวนี้แม่เหน่งก็เกิดจินตนาการขึ้นอีกราวเด็กน้อยว่า เศษไม้ที่สร้างบ้านของพี่หมูรองนี่ ก็มีรูปร่างเป็นท่อน
กลมๆยาวๆเหมือนแท่งของหมูยอนะ บางครั้งก็มีคนทานหมูยอดิบด้วยเพราะทานง่าย หมูยอจะเป็นอาหารที่มีเนื้อค่อนข้างนุ่ม เพราะมีส่วนผสมของเนื้อหมูติดมันบดผสมแป้งมันสำปะหลังเป็นส่วนผสมหลัก เนื้อหมูยอก็เปราะบางเหมือนเศษไม้ที่ใช้สร้างบ้านพี่หมูรองแหละค่ะ ทานง่ายเคี้ยวง่าย
เนื้อหมูยอมีรูพรุน
หลังจากบ้านไม้ถูกทำลายลง พี่หมูทั้งสองก็เผ่นหนีไปยังบ้านน้องเล็กที่สร้างด้วยอิฐอย่างแข็งแรง
เมื่อเจ้าหมาป่ามาถึงบ้านนัองเล็ก มันก็เคาะประตู แล้วพูดขึ้นว่า
🐺 เปิดให้ข้าขึ้นไปกินเดี๋ยวนี้นะ ไม่เปิดจะพังบ้านนี้อีก
หลังนึงนะ
🐖 กลับไปเถอะเจ้าหมาป่า เจ้าไม่มีทางพังบ้านหลังนี้
ได้หรอก
🐺 ได้ เด่วข้าจะเป่าให้พังเลย
ว่าแล้วเจ้าหมาป่ามันก็เป่าบ้าน เป่าเท่าไหร่ก็ไม่พัง จนมันแทบจะเป็นลมแล้ว
🐺 ได้ๆ เด่วข้าจะกระโดดถีบมันให้พังเลย
แล้วเจ้าหมาป่ามันก็ทั้งกระโดด ทั้งกระแทก จนร่างกายเจ็บระบมหมด แต่บ้านก็ไม่พัง เจ้าหมาป่ากลับเป็นลมสลบไป
บ้านอิฐอันแข็งแกร่งของน้องเล็ก
มาถึงตรงนี้แม่เหน่งก็จินตนการต่อไปว่า อันบ้านอิฐนี่เจ้าก้อนอิฐมันก็มีสีแดงๆคล้ายเส้นกุนเชียงนิ...อิอิ...เปรียบเทียบทางกายภาพก่อน ทีนี้การทำกุนเชียงนี่เขาก็ทำจากหมูเนื้อแดงผสมมันหมูเป็นตัวหลัก ผสมเครื่องปรุงรสโน่นนี่นั่นเอามาบดและนวดผสมกัน จากนั้นก็มายัดใส่ลงในไส้หมูหรือไส้คอลลาเจน เป็นแท่งยาวๆ แล้วนำมาตากแดดจนแข็ง
แม่เหน่งรับรองว่าใครเอาแท่งกุนเชียงยาวๆสักแท่งมาฟาดหัวเราเจ็บแน่ค่ะ แล้วเวลาเอามาทำอาหาร ซึ่งส่วนใหญ่จะนำมาทอด เนื้อหมูกุนเชียงก็จะมีลักษณะแข็งนอกนุ่มใน
กุนเชียงก็เป็นอาหารที่ทำจากเนื้อหมูแต่ก็มีความแข็งแกร่งเปรียบเหมือนก้อนอิฐที่ใช้สร้างบ้านของน้องเล็กที่มีความแข็งแรงกว่าบ้านฟางและบ้านไม้นั่นเอง
กุนเชียงหมู
อะอะอะ...นิทานบางเล่มก็ให้จบลงตรงที่เจ้าหมาป่าสลบไป แล้วหมูสามตัวก็กลับไปซื้ออิฐกลับมาสร้างบ้านเพิ่มอีก 2 หลัง แต่บางเล่มก็เพิ่มเติมว่า เจ้าหมาป่าหลังจากเป่าลมก็แล้ว กระโดดกระแทกบ้านก็แล้วบ้านของน้องหมูเล็กก็ไม่พังเสียที
เจ้าหมาป่ามันแหงนมองหลังคาบ้าน พบว่ามีปล่องไฟอยู่ มันจึงปีนลงตรงปล่องไฟ เพื่อหวังจะเข้าบ้าน...เจ้าหมาป่ามันได้พบลูกหมูสามตัวจนได้ แต่มันจะพบกับลูกหมูน้อยสามตัวในสภาพเช่นไรล่ะ
หมาป่าใจร้ายตกลงไปในหม้อน้ำเดือด
เจ้าหมาป่าได้รับการต้อนรับอย่างแสนอบอุ่นมากๆ จากลูกหมูสามตัว ที่จุดไฟในเตาผิงตั้งหม้อน้ำเดือดร้อนๆหมัอใหญ่ไว้รอ มันได้รับบาดเจ็บสาหัส ขนตามร่างกายร่วงออกจนเกือบหมด มันซมซานกลับเข้าไปในป่าและไม่กล้ากลับมาตอแยลูกหมู 3 ตัวอีกเลย
ข้อคิดจาก นิทานลูกหมูสามตัว สอนให้รู้ว่า "การเกียจคร้านไม่ได้ทำให้เราสบายได้จริง แต่อาจจะนำทุกข์ภัยมาสู่ตน"...แหม ! เหมือนว่าตัวเองเหมือนกันนะคะเนี่ย เพราะเช้าวันหยุดอย่างนี้ แม่เหน่งก็เกิดอาการเกียจคร้านเหลือแสน จนเกิดทุกข์ภัยกับร่างกายตัวเอง เพราะท้องมันร้องว่า หิวๆ เป็นอาการทุกข์ทรมานอย่างหนึ่งของร่างกาย จึงต้องลุกมาหาอะไรที่มีอยู่ในบ้านมาทำอาหารรับประทาน
นี่แหละค่ะ...ที่มาของเมนูข้าวผัดลูกหมูสามตัว...
อือม์...อิ่มอร่อยเหมือนกันนะคะเนี่ย...🍳🍛🥦🥕🌶
👨🏫 อย่าหยุดที่จะมีจินตนาการ มนุษย์มีจินตนาการอันไร้ขีดจำกัดตลอดมา มนุษย์จึงพัฒนาและเติบโตอยู่เสมอ ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่เรามีจินตนาการได้เสมอ
อย่าลืมเป็นกำลังใจและติดตามบทความต่อไปของแม่เหน่งนะคะ 🤓
จินตนาการไร้ขีดจำกัด
Reference :
- 9
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
