วันนี้ วันพระ วันวิสาขบูชา
15 พฤษภาคม 2565
น้อมกราบหลวงปู่แสง ญาณวโร ด้วยเศียรเกล้า
เมื่อวานนี้ ผม -นพพร- ไปร่วมทำบุญอุทิศกุศลไปให้คุณตาชาลี สายพิมพ์ ผู้ล่วงลับที่วัดสุปัฏนารามวรวิหาร ผมถูกถามจากเพื่อนในกลุ่มว่า
ผมรู้จักหลวงปู่แสงมาก่อนไหม
ผมบอกว่า เพิ่งรู้จักหลังจากที่เป็นข่าว แล้วก็สืบค้นประวัติของท่านภายหลัง จึงได้รับรู้ปฏิปทาของท่าน ถือว่าเป็นพระอาจารย์ผู้ใหญ่สายหลวงปู่มั่น ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งเหลืออยู่ไม่กี่รูป
หลังจากนั้นผู้ถามก็เล่าเรื่องราวของหลวงปู่ให้ฟัง
ภาพโดยประยูรศรี สายพิมพ์
ในวิกฤตย่อมมีโอกาส ในวิบากกรรมของหลวงปู่ก็มีโอกาสเหมือนกัน เพราะหลังจากสามี-ภรรยาคู่หนึ่งทำหน้าที่มือปราบอลัชชีอย่างเข้มแข็ง เดินสายสึกพระไปทั่วราชอาณาจักร จนวงการสงฆ์สั่นสะเทือน ความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนาของชาวไทยถูกทดสอบอย่างแรง
จู่ๆสองสามีภรรยาคู่นั้นก็ถูกตอบโต้อย่างรุนแรงเช่นกันจากชาวพุทธทั่วทั้งประเทศ เมื่อทั้งคู่ไปก้าวล่วงต่อครูบาอาจารย์ที่ชราภาพด้วยวาจาและอากัปกิริยาที่จาบจ้วงและไม่เหมาะสม
ทำให้สังคมไทยมีสติ แยกแยะได้ว่า อะไรควร และไม่ควร
รวมทั้งการดูแลอุปฐากพระผู้ใหญ่ ควรจะได้รับการทบทวน และบรรดาศิษยานุศิษย์ที่รับใช้ครูบาอาจารย์ นอกจากจะมีศรัทธาสูงสุดแล้วต้องอาศัยปัญญาปกป้องครูบาอาจารย์ด้วย
ภาพโดยสุขสันต์ แก้ววงษา
โดยเฉพาะญาติโยมผู้ใฝ่บุญต้องมีสัมมาทิฏฐิในการแสดงความเคารพต่อครูบาอาจารย์ ทั้งกริยาวาจาและการแสดงออก ให้สอดคล้องกับหลักธรรมวินัยของสงฆ์ด้วย เราต้องเรียนรู้ว่า อะไรทำได้ อะไรทำไม่ได้ เพราะแต่ละวัด(ป่า)จะมีกฏ ข้อวัตรปฏิบัติเขียนไว้ชัดเจน
ผมมั่นใจว่า มาถึงวันนี้ หลวงปู่ไม่มีกิจใดๆที่จะทำเพื่อตัวเอง เพราะท่านบรรลุถึงกิจอันสูงสุดที่เกิดมาแล้ว ลมหายใจที่เหลือจะเป็นเรื่องเมตตาธรรมต่อเพื่อนมนุษย์เท่านั้น จนกว่าท่านจะละสังขาร
ภาพโดยสุพร แก้วดา
รอยยิ้มของหลวงปู่แสง ญาณวโร จึงเป็นรอยยิ้มแห่งความเมตตาต่อทุกๆคน
ทั้งต่อผู้รัก ศรัทธาต่อท่าน
และผู้ที่จาบจ้วงต่อท่าน
เพราะทุกคนยังต้องเวียนว่ายอยู่ในสังสารวัฏไปอีกนานเท่านาน
นพพรคนเล่าเรื่อง
15 พฤษภาคม 2565
แสดงความคิดเห็นของคุณ...
    โฆษณา