"เรื่องเล่าสาวเรือถ่าน 2015"
ข้าพเจ้าได้เขียนขึ้นเมื่อครั้งพาครอบครัวไปร่วมงานพระราชทานเพลิงอาเจ็กเฮียง งามยิ่งยวด ที่ วัดมหาธาตุวรวิหาร อ.เมือง จ.ราชบุรี ปลายเดือน พ.ย. 58 แล้วไปพักกับแม่หงษ์ งามยิ่งยวด ที่บ้านตำบลน้ำพุ อ.เมือง จ.ราชบุรี จนถึงกลางเดือน ม.ค.59 แม่เล่าให้ฟังและผมได้บันทึกไว้รวมทั้งสิ้น 14 ตอนครับ ปัจจุบันสาวเรือถ่านท่านเจริญอายุ 89 ปี ครับ
จิบกาแฟไปพลางเล่าเรื่องอดีต
ในภาพมีสะพานข้ามแม่น้ำ คือ สะพานจุฬาลงกรณ์ เป็นสะพานรถไฟ ทอดข้ามแม่กลอง ขนานกับสะพานธนะรัชต์ที่เป็นสะพานสำหรับรถยนต์ข้ามแม่น้ำแม่กลอง ช่วงใจกลางเมืองราชบุรี
ผู้เขียนและคุณต้อย (ภรรยา) ที่ริมแม่น้ำแม่กลอง บริเวณหอนาฬิกาสนามหญ้าราชบุรี สะพานที่เห็นด้านหลัง คือ จุดเริ่มต้นของซีรีย์สาวเรือถ่าน
เรื่องเล่าสาวเรือถ่าน ปฐมบท EP 1
เมื่อ 66 ปีก่อน
เรือต่อ หรือ เรือโยง มีขนาดตั้งแต่ กว้าง 3 เมตร ยาว 10 เมตร และเล็กลงมา ไม่มีเครื่องยนต์ใช้เรือยนต์ลากจูงเป็นแถวๆ ตอนขาขึ้นทวนน้ำ เป็นเรือที่ใช้ขนส่งสินค้าจากราชบุรีเข้าเมืองหลวงสนองความต้องการสินค้าอุปโภคและบริโภคของคนกรุง
สาวอายุ 18 ปี ล่องเรือขนถ่านไม้จากท่าน้ำวัดโรงช้าง อ.เมือง จ.ราชบุรี ตามลำแม่น้ำแม่กลองเข้าประตูน้ำต่างๆที่เชื่อมแม่น้ำสามสาย คือ แม่กลอง ท่าจีนและเจ้าพระยา ที่ท่าน้ำวัดแจ้ง เพื่อนำถ่านไม้จอดขายในคลองเทเวศน์หรือบางครั้งไปลงฉางถ่านแถวสะพานผ่านฟ้าหรือที่คลองบางลำพู ช่วยงานและกิจการค้าของเตี่ย - แม่ ที่มีลูก 9 คน และเป็นครอบครัวที่ลูกชายหมด จึงได้แต่ลูกสาวทุกครั้งที่ให้กำเนิด
แม่นั่งกลางรายล้อมด้วยลูกสาวทั้ง 9 คน
*เรือชนรถไฟ*
ไม่ใช่เรื่องโกหก ประสบการณ์ในอดีตนี้พรั่งพรูออกมา เมื่อเห็นสะพานเหล็กสีดำทอดข้ามแม่น้ำแม่กลอง บริเวณตลาดราชบุรี สะพานนี้เป็นสะพานรถไฟไปสายใต้
เรือค้าถ่านชนกับรถไฟ มันต้องผิดปกติแน่ๆ เรือเหาะขึ้นไปชนรถไฟบนสะพาน หรือรถไฟวิ่งลงแม่น้ำไปชนกับเรือ ประการหลังนะครับที่เกิดเมื่อครั้งนั้น รถไฟไปจอดรอเรือของเธออยู่ก่อนแล้ว 6 ปี โดยทหารญี่ปุ่นได้นำหัวรถจักรไอน้ำข้ามสะพานที่สร้างขึ้นทดแทนสะพานเดิมที่ถูกฝ่ายสัมพันธมิตรทิ้งระเบิดจนเสียหายตัดขาดเส้นทางไปภาคใต้ของไทย และสะพานที่สร้างขึ้นนั้นได้พังลงรถไฟจึงไปอยู่ก้นแม่น้ำ
วันเกิดเหตุเรือถ่านลำนี้เป็นของพี่สาว พี่สาวคลอดบุตร จึงไม่สามารถไปกับเรือได้ ในเรือมี พี่เขย ตัวเธอ และน้องสาว กับถ่านไม้เต็มลำเรือ การเดินทางเริ่มจากท่าน้ำวัดโรงช้าง ล่องตามแม่น้ำผ่านตลาดราชบุรีซึ่งอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำ(การกำหนดฝั่งโดยหันหน้าตามกระแสน้ำ) ฝั่งซ้ายเป็นค่ายภาณุรังษี บ้านของทหารช่าง
เรือล่องมาโดยเธอถือหางเสือ พี่เขยคัดหัวเรือ คนเรือต้องสังเกตุท้องน้ำเหมือนการขับรถก็ต้องคอยหลบหลุมในปัจจุบัน เธอเห็นน้ำวนเมื่อลอดสะพานเหล็กสีดำที่สร้างขึ้นใหม่ภายหลังสิ้นสุดสงครามโลก ครั้งที่ 2 (การเดินเรือใช้หลักชิดขวาสวนกันด้านซ้ายมือ ขาล่องชิดฝั่งด้านตลาดราชบุรี)
สาวเรือถ่านจึงบอกพี่เขยว่าอย่านำเรือเข้าไปอาจมีตอไม้ใต้น้ำ แต่พี่เขยไม่ฟังและไม่คัดหัวเรือหลบ เรือจึงเกยเข้ากับสิ่งที่อยู่ใต้น้ำ เมื่อหัวเรือเกยท้ายเรือจึงปัดขวางกระแสน้ำ เรือถ่านจึงหยุดแบบหัวสูงท้ายต่ำและขวางอย่างนั้น
ถ้าเรือแตกหรือล่มลงสมบัติครอบครัวและชีวิตต้องประสบความวิบัติ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คุณพระคุณเจ้าทั้งหลายอยู่ในมโนสำนึกของพวกเขาในตอนนั้นเกือบยี่สิบนาที
จนกระทั่งเรือยนต์แล่นทวนน้ำขึ้นมาจึงโบกมือร้องเรียกเพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อตกลงค่าชักลากกันแล้วเรือยนต์เอาเชือกผูกเรือถ่านชักลากทวนน้ำออกจากจุดนั้นด้วยความปลอดภัย ทั้งท้องเรือก็ไม่มีรอยทะลุหรือแตกร้าว
สรุปว่าขณะเกิดเหตุเป็นช่วงน้ำลงต่ำจึงเกิดการชนกันขึ้น นี่แหละเรือชนกับรถไฟ
เรื่อง เกิดตอนอายุ 18 บันทึกเป็นตัวอักษรตอนอายุ 82 นี่คือเรื่องของแม่สุดรักและบูชาของผม แม่หงษ์ งามยิ่งยวด
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
