จะเล่าประสบการณ์ตรงจากตัวผู้เขียนเองอาจจะไม่น่ากลัว แต่มันแปลก ๆ
ภาพประกอบจาก pixabay.com
เราเป็นคนอุดรธานี อยู่อำเภอหนองวัวซอสมัยก่อนบรรยากาศดีมาก ๆ (ยุค 90 )
ย้อนไปเมื่อประมาณปี 2536 ขณะนั้นเราอายุได้ 11 ขวบมี ลูกพี่ลูกน้องของแม่ แกชื่อป้าหนิด แกโดนรถชนเสียชีวิตในช่วงเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น อากาศในปีนั้นหนาวมาก ๆ หลังเสร็จจากงานศพแล้วบ้านของป้าหนิดก็ไม่มีคนอยู่ เพราะลูกกับผัวแกย้ายไปอยู่ที่อื่น
ก่อนที่แกจะเสีย แกปลูกพืชผักสวนครัวไว้เยอะมาก มีแต่งาม ๆ ทั้งนั้นโดยเฉพาะสะระแหน่ เย็นวันหนึ่ง วันนั้นแม่เราจะทำก้อยกุ้ง ( พร่ากุ้ง) จำได้แม่นเลย แม่บอกให้ไปเก็บสะระแหน่ที่บ้านป้าหนิดให้หน่อย ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่คิดอะไร ไม่ได้คิดเรื่องผีเลยด้วย อีกอย่างบ้านแกก็อยู่ตรงข้ามบ้านเรา ใกล้ ๆ นี่เอง
เราก็เดินไปเพื่อจะเก็บสะระแหน่ให้แม่บรรยากาศก็เย็น และเริ่มจะมืดแล้วเพราะมันเป็นหน้าหนาว มืดเร็ว
เราเปิดประตูรั้วสวนครัวแกเข้าไป และก็ไม่รู้นึกยังไง ปากก็ตะโกนเสียงดังเลยว่า
"ป้าหนิดขอผักหน่อยนะ" สิ้นเสียงเราหน้าต่างบ้านแกก็มีเสียงดัง "ปัง" เราสะดุ้งสุดตัว ตกใจสุดขีด ออกมาจากสวนครัวแห่งนั้นโดยไม่ต้องเปิดประตูรั้วเลยคาดว่าน่าจะกระโดดข้ามรั้วออกมา (รั้วสูงระดับหัวเราในตอนนั้น น่าจะ 120 ซม.ได้)
ในความรู้สึกเราคือ เสียงนั้นมันดังมากและมันน่ากลัวที่สุด เราวิ่งมาที่บ้านด้วยเนื้อตัวอันสั่นเทา จนแม่ถามว่าเป็นอะไร เราก็บอกว่าได้ยินเสียงดังจากบ้านป้าหนิด เลยเล่าเหตุการณ์ให้แม่ฟัง แม่บอกว่าไม่มีอะไรหรอก คิดไปเอง พร้อมถามหาผัก เราบอกยังไม่ได้เก็บเลยวิ่งมาก่อน แม่บอกว่าไม่ต้องใส่ก็ได้ ฮ่า ๆๆๆ สงสัยแม่เองก็คงจะหวั่น ๆ เหมือนกัน
ตามความเชื่อแล้วถ้าตายโหงจะเป็นผีที่เฮี้ยนมาก
ขอบคุณและเจอกันใหม่บทความหน้า
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
