ME at THE TIME // 2
การเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองใหญ่ หากไม่กล่าวถึงการปรับตัวในการใช้ชีวิตให้เปลี่ยนไปจากที่เคยเพื่องานที่เป็นความฝันที่ตั้งใจนั้น ชีวิตในช่วงที่เวลาฝนตกแทบทุกวันในหนึ่งอาทิตย์ แต่เรากลับไม่สามารถรู้สึกถึงฝนได้เลย
ทั้งที่มองออกไปก็เห็นสายฝนที่ร่วงลงมาจากท้องฟ้าสีเทาๆ แต่ไม่รู้ว่าการที่อยู่ห้องพักบนอาคารสูง หรือตำแหน่งห้องที่ไม่มีดี ทำให้ตัวผมไม่ได้ยินเสียงของฝนเลย ไม่ว่าจะเป็นละอองฝนเย็นๆที่ทุกครั้งที่ฝนตกจะรู้สึกได้เสมอ ตัวผมกลับไม่สามารถรับรู้ถึงมันได้เลย
จากที่ตัวผมเคยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆหลังคาที่ไม่ว่าจะมีอะไรตกใส่ก็ได้ยินเสียงเสมอ และยิ่งในช่วงเวลาที่ตกราวกลับว่าแผ่นหลังคาบ้านนั้งต้องการให้ผมได้ยินเสียงของฝนในทุกๆเม็ดที่ตกลงมาจากท้องฟ้า ตัวผมเองนั้นชอบช่วงเวลาที่ฝนตก เสียงฝนนั้นเป็นเหมือนสิ่งที่ทำให้ผมสงบ ยิ่งฝนตกแรงมากจนรู้สึกเหมือนสายฝนจะทะลุผ่านหลังคาลงมา ยิ่งทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น
แต่แปลกที่ตอนนี้แม้บางครั้งการค่อยๆเดินไปทำงานที่ออฟฟิศใกล้กับที่พัก ที่เราเลือกจะมาอยู่เพื่อหลีกหนีการเดินทางบนท้องถนน ซึ่งเป็นความตั้งใจของตัวเองผมเองตั้งแต่แรก ถึงแม้ว่าฝนจะโปรยลงมาโดนใบหน้าผม ตัวผมเองกลับไม่แม้แต่จะระวังไม่ให้ของที่สะพายเปียก ราวกลับว่าฝนไม่ได้ตกลงมาทั้งที่ทุกครั้งที่ฝนเคยตกผมจะเตรียมพร้อมที่จะเจอกับละอองน้ำเย็นๆ แต่ปัจจุบันสิ่งเหล่านี้กลับหายใป
ผมมักเข้าใจผิดตลอดบางครั้งที่ได้ยินเสียงสายฝนที่ตกลงมา กลับเป็นเสียงของเพื่อนบ้านจากชั้นบน ที่ซักผ้าหรือไม่ก็อาบน้ำ บางครั้งก็รู้สึกเหมือนผมเฝ้ารออะไรซักอย่าง ผมอาจไม่ได้รอให้ฝนมันตกลงมา แต่เป็นการรอให้ผมได้มีชีวิตที่รู้สึกถึงสายฝนได้อีกครั้งต่างหาก
ช่วงที่เวลา ไม่ได้ยินเสียงฝน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
