เรื่องสั้นวันศุกร์
วันนี้เราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัว ในหัวหนักอึ้ง ตัวรุม ๆ เหมือนจะเป็นไข้ แถมยังมีอาการเจ็บคอด้วยแฮะ หรือนอนไม่พอ ไม่น่าใช่
เพราะ... จำได้ว่าเมื่อคืนเราเข้านอนแต่หัวค่ำเพราะฝนทำท่าจะตก ลมก็ค่อนข้างแรง ฟ้าแลบแปล๊บ ๆ ด้วย เวลาฟ้าแลบแต่ละทีจะมองเห็นต้นข้าวโพดที่กำลังลู่ลม โอนเอนจนลำต้นแทบหัก เมื่อฟ้าแลบแล้วก็จะตามมาด้วยเสียงฟ้าร้อง
เรากลัวเสียงฟ้าร้องที่สุด เพราะมันจะดังสนั่นสั่นไหวเข้าไปยังขั้วหัวใจเลยทีเดียว
เรามาอยู่ที่นี่คนเดียวได้เกือบ ๆ สามเดือนแล้ว ค่อนข้างชอบบรรยากาศของที่นี่ เพราะมันเงียบสงบ และเย็นสบาย ไม่ค่อยมีผู้คนผ่านมาเท่าไหร่ แต่ก็มีบ้างบางทีที่ผ่านมาพอให้ได้ทักทาย แต่แปลก เหมือนคนอื่น ๆ จะไม่ค่อยอยากคุยกับเรา
เค้าคงจะสงสัยกระมังว่าทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียว เพราะมันค่อนข้างห่างจากหมู่บ้านอยู่พอสมควร ค่อน ๆ ไปทางท้ายวัดกันเลย รอบ ๆ ก็มีแต่ไร่ข้าวโพด
เวลาที่เราส่งเสียงทักพวกเค้า จะพากันทำหน้าแปลก ๆ และส่วนมากก็จะรีบเดินเร็ว ๆ หรือไม่ก็วิ่ง เราก็ได้แต่แอบนอยด์ อุตส่าห์ทักทาย น้ำใจจะตอบหรือพูดคุยด้วยสักนิดก็ไม่มี แถมยังมาเดินหนีซึ่ง ๆ หน้าอีก มรรยาทไปไหนกันหมด ใหนบอกคนบ้านนอกอัธยาศัยดีไง
อาการเจ็บคอ และปวดเมื่อยเนื้อตัวทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ไหวแล้ว เราคงต้องหายากิน บอกกับตัวเอง พร้อมลุกออกจากเตียง เดินโซซัดโซเซ เพื่อควานหายาแก้ปวด ในกระป๋องพลาสติกสีเหลืองที่ตั้งอยู่ตรงโต๊ะหน้ารูปถ่ายของเรา
โชคดีในนั้นมียาแก้ปวดอยู่แผงนึง และมีน้ำขวดอยู่ด้วย กะว่าจะกินยาซะหน่อย แต่มือเจ้ากรรมดันอ่อนแรงขวดน้ำตกลงพื้น กลิ้งลงไปใต้เตียง เราก็ก้มลงจะหยิบ
ทันใดนั้นเราก็ได้กลิ่นเหม็นสาบ เหมือนซากอะไรตายสักอย่าง หรือจะเป็นหนูตาย หยิบขวดน้ำได้ ก็ลุกพรวดกะทันหันคงเพราะขยับร่างกายหรือเปลี่ยนท่าทางเร็วไปกระมัง จึงทำให้เราหน้ามืด และหมดสติไป
เราตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัว.....
ปล. หัดแต่งเรื่องหลอน ๆ ค่ะ
เครดิตภาพ : pixabay.com
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
