ทำไมการเติบโตทำให้เราสูญเสียตัวตน?
คำถามนี้ถูกลบ
คุณคงเข้าใจผิด เราไม่ได้เสียตัวตนหรอก ตัวตนเราเปลี่ยนรูปแบบไปมาตามอายุ ตามประสบการณ์การใช้ชีวิตน่ะ ตัวตนอัตตา หรือ self จะดํารงอยู่เสมอ ไม่งั้นเราจะเกิดมาได้หรือ? คําถามที่ถามกันบ่อยๆว่าเราเกิดมาทำไม? ก็เพราะว่าเราต้องการมีตัวตน ต้องการเป็นอะไรซักอย่างเสมอ เราจึงต้องเกิดมาเพื่อตอบสนองความต้องการนั้น ลองสังเกตุดูว่าเราชอบตัวตนรูปแบบหนึ่งแบบชอบมากๆ อยากคงสภาพนี้ไว้นานๆ เรียกว่ายึดมั่นถือมั่นเต็มที่
แต่เราปฏิเสธตัวตนอีกรูปแบบหนึ่งที่เราเกลียดไม่อยากเป็นเมื่อตัวตนแบบเดิมมีการเปลี่ยนสภาพไป สิ่งเหล่านี้คือตัณหาหรือความอยากมีอยากเป็น อยากคงสภาพที่เราชอบ การเติบโตไม่ได้ทำให้เราเสียตัวตน เราไม่ชอบตัวตนใหม่ เราอยากได้ตัวตนเก่า เราไม่ได้สังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง เราคิดว่ามันเป็นอยู่อย่างนั้นแบบคงทนถาวร แต่สภาพที่แท้จริงมันค่อยๆเปลี่ยนไปทีละนิดๆ จนเราไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงนั้นๆ
แม้กระทั่งทัศนคติ ความคิด แม้กระทั่งร่างกายของเราเอง วัตถุสิ่งของเครื่องใช้ ก็มีการเปลี่ยนสภาพอยู่ตลอดเวลาแต่เราไม่ได้สังเกตุเห็น ตอนเป็นเด็กเราสนุกสนานวิ่งเล่นทั้งวันจนเราไม่อยากโต พอเป็นวัยรุ่นเรารักอิสระ ชอบท่องเที่ยว ไม่อยากรับผิดชอบอะไรมาก เราก็ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ พอเราทํางานเราก็เบื่องาน เบื่อที่จะต้องแบกรับภาระในครอบครัว เราอยากกลับเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง
คนแก่ก็เบื่อสังขารที่มีแต่เจ็บไข้ไม่สบายก็อยากกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้ง ตั้งเด็กจนแก่ไม่เห็นตัวตนมันจะหายไปไหนเลย มันก็วนเวียนอยู่ในชีวิตเรานี่แหละ คําพูดที่ว่า เราสูญเสียตัวตนจึงไม่มีอยู่จริง เป็นคําพูดที่ฟังดูเท่ห์ เราจะหลุดพ้นจากตัวตนได้ มีทางเดียวก็คือไปนิพพาน
  • 6
โฆษณา