รู้กาย รู้ใจ ไม่มีอนาคต
พอดีได้อ่านหนังสือธรรมะเล่มหนึ่ง ก็ทำให้หวนคิดถึงหนังสือธรรมะอีกหลายเล่มที่เคยได้อ่านมาแล้ว เป็นที่สังเกตุว่า พุทธศาสนาบ้านเราจะมุ่งเน้นจาก"ตัวตน" ของเราเป็นหลัก การทำจิตให้อยู่กับปัจจุบัน ลมหายใจเข้าออก ตื่นรู้เสมอ จึงถือว่าเป็นการเปลี่ยนจากภายในจิตใจของเราเป็นหลักพื้นฐานเบื้องต้นจากธรรมชาติ
เปรียบเทียบว่า หน้าบ้านเราสะอาดประเทศชาติ
ก็สะอาด และใหญ่ขึ้นมาหน่อยก็คือโลกจะสะอาดไปด้วย การไม่ให้เบียดเบียนกันและกันพุทธศาสนาได้ให้ขอคิดคำสอน คือ การบริจาคทานคือการให้ที่บริสุทธิ์ จะเป็นเหมือนวงคลื่นของน้ำที่เราโยนก้อนหินลงจะเกิดคลื่นเป็นทอดๆ ขยายวงกว้างออกไปไม่รู้จบ
การคิดถึงอนาคต จึงไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะเป้าหมายของการเป็น" มนุษย์ " มิใช่เรื่องการสังเวยภพชาติที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ แต่เป็นการรับใช้ " สะเบียงบุญ" เพื่อไปอีกภพชาติหนึ่งที่รออยู่ข้างหน้า เรามาแวะเพื่อสะสมบุญ เท่านั้น เพื่อนเอ๋ย!!!!
ที่สุดแล้วเราก็จากโลกนี้ไป แม้แต่เศษเสี่ยวแห่งผงธุรีก็ไม่อาจนำติดตัวไปได้ มันสูญเปล่า เราจะนำมันมาผูกติดให้หนักไปทำไม? จิตมุ่งมั่นเรียกว่ากุศลจิต ย่อมเบิกบาน สดใส ไม่เศร้าหมอง
ให้เราเตรียมพร้อมให้ดี.อย่าติดกับดักในโลกใบนี้
ผู้สนับสนุน ร้าน mello shop
#คมความคิด
ภาพจาก mello coffee
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
