ความรู้สึกหลังดู #BlueThermal #ทฤษฎีสีฟ้า
เราชอบที่มันพาเราไปดูกิจกรรมการแข่งเครื่องร่อนเยอะ มีโมเม้นว้าวเหมือนดูสารคดีเป็นพักๆ และทิวทัศน์ที่สวยก็สวยจริง
แต่มันดูเปลี่ยน focus ไปเรื่อย พัฒนาการหลายอย่างไปเร็วมาก น่าจะเหมาะกับเมะ 12 ตอนมากกว่า เราไม่อินไม่ชอบตลอดเรื่อง
ก่อนที่ทุกท่านจะอ่านต่อ มีคำเตือนดังนี้
- Post นี้เป็นแค่ความเห็นส่วนตัว และขอให้เตรียมใจว่าจะเป็นในทางด้านลบมากกว่าบวก ตามที่เราคิดจริงๆ
- ถ้าเห็นต่างยินดีคุยแลกเปลี่ยน
- เราสนับสนุนให้คนมาดูอนิเมะในโรงหนัง แต่วิจารณ์ก็คือวิจารณ์ ไม่ห้ามแต่ส่วนตัวไม่อยากแนะนำให้ดู
#BlueThermal เป็นแนวกีฬาเครื่องร่อน ที่มี subtext romanctic เจือจางๆอยู่ นางเอกเริ่มชีวิตมหาลัยปี 1 ก็ไปทำเครื่องร่อนเค้าพังเลยต้องมาใช้กรรมช่วยชมรมเขา จนกลายเป็นสมาชิกชมรมและเข้าสู่สนามแข่งเครื่องร่อนจริงๆ
ช่วงแรกเราแอบสนใจที่เรื่องจุดประเด็นเกี่ยวกับปมในใจนางเอก ทำอะไรก็ผิดพลาดจนเป็นภาระคนอื่นตลอด ทำให้เธอไม่กล้าจะมีส่วนร่วมแม้ใจจะรักแค่ไหน จุดนี้ทำได้ดีอยู่แต่มันจบเร็วมาก เหมือนจบ arc ตัวละครเปลี่ยนไปเป็นอีกคนทันที
เรื่องมีเป้าหมายลางๆว่าต้องชนะการแข่งเครื่องร่อนเอาเงินรางวัล 3 ล้านเยน แต่เป้าหมายสำหรับตัวละครว่าไปเพื่ออะไรถูกเก็บไว้ให้คลุมเครืออยู่นาน จนแม้เฉลยก็ได้คำตอบที่ไม่ค่อยเต็มอิ่มไม่โดนใจ เราเลยรู้สึกว่าเรารอดูนางเอกชนะการแข่งขันย่อยๆไปจนอันสุดท้ายเท่านั้น
และระหว่างทางก็มี arc น้อยๆกับตัวละครเสริมอีก 2 คน ทำให้ในเวลา 1 ชั่วโมง 40 นาทีมันดูเร่งรัดมาก มีแต่ฉากแข่งขันกันและหลังแข่งเล็กน้อย จนเราทั้งเบื่อหน่ายกับ pattern เดิมๆ(ในหนังเรื่องเดียว) และไม่อินไปกับตัวละครเท่าที่ควร เข้าใจว่าตัดไม่ได้เพราะต้องให้นางเอกค่อยๆเก่งขึ้น
แต่ก็แปลกที่เรื่องเร่งรัดขนาดนี้แต่เราอึดอัดเวลาดูและรู้สึกว่ามันยาวนานมาก มันก็บ่งบอกว่าเนื้อหามันน่าเบื่อ ถ้าเป็น TV series เราก็คงดูตัวละครผ่านไปทีละการแข่ง เป็น arc สั้นๆไป แต่พอเป็น Movie เราคาดหวังว่าเรื่องกำลังไปสู่ไอเดียอะไรบางอย่าง 1 อัน ไม่ใช่เก็บ Side quest
ก่อนจะพูดถึง Event หลักก็แวะพูดถึงนางเอกก่อน
เราไม่ชอบนาง เป็นตัวละครที่ดีไซน์ก็จืด พากย์ด้วยสำเนียงท้องถิ่นก็น่ารักดีแต่ก็ real จนไม่มีสเห่น์ดึงดูด สุดท้ายนางยังเป็น... พระเอกเทพพลังแฝง! พอนางผ่านปมไปได้ นางก็เป็น "ผู้มีพรสวรรค์"
เข้าใจว่าเรื่องมันคงอยากให้นางเอกไปสู่ตอนจบได้เร็วๆ การทำให้นางมีพรสวรรค์ เรียนรู้แป๊ปเดียวก็เก่งกว่าใคร ไอ้ความเก่งนี่มันเว่อร์จนตลกและทำลายความลุ้นความอยากเชียร์ไปจนหมด
บางอย่างนางทำผิดพลาดแบบงงมากว่าเกิดขึ้นไปได้ไงไม่เตรียมแข่ง แต่เพราะนางเทพเลยทุกคน happy ending อยู่ดี
ด้วยความที่นางเอกเก่งเทพเป็นแบบนั้นบวกกับ Plot ที่แห้งมาก Motivation ตัวละครตื้นมากๆ ความหมายของการชนะแข่งขันก็คือชนะการแข่งขันจริงๆ เพราะตัวละครเชื่อว่ามาถึงจุดนี้ก็ต้องชนะ แต่สิ่งที่ได้จากการชนะมันอ้อม มันปรุงแต่ง มันหาทางอื่นไม่ต้องชนะก็ได้.. อ่าเริ่มพูดไม่รู้เรื่องละ
สุดท้าย Blue Thermal เปิดเหมือนจะ Focus ที่เป้าหมายตัวละคร แต่ด้วยความรีบเร่งเราแทบจะไม่เห็นตัวละคร เห็นแต่ Check list ว่าตัวละครต้องทำอันนี้ ชนะอันนั้น เพื่อที่จะไปต่อ แต่ความรู้สึกของตัวละครเราไม่มีเวลาที่จะได้เข้าใจ อินตามนอกจากระดับผิวเผินเลย
สรุป ถ้าโอเคดูงานภาพหรือสนใจเครื่องร่อนก็มีอะไรให้ดูอยู่ เนื้อหากินใจลึกซึ้งคงหวังไม่ได้ แต่จะเอาแค่ผิวเผินขยี้อารมณ์ก็อาจจะพอไปอยู่แต่สวนตัวคิดว่าการกำกับและความเร่งรัดทำให้ไม่สามารถถ่ายทอดแม้อารมณ์พื้นฐานเหล่านั้นแก่ผมได้
คะแนนผมแล้วเห็นจะใจหาย ให้ไปหากันเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
