blog ที่ 34 (23/07/22) เขียนเล่าประสบการณ์ส่วนด้วยเทคนิค60/30/10
จากประสบการณ์
การคบเพื่อนเรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงมัธยมช่วงนั้นเรารู้สึกว่าการมีเพื่อนเยอะเป็นสิ่งที่ดีเวลาที่เราลำบากก็มีเพื่อนอีกมากมายที่คอยช่วยเหลือเราแต่ความคิดนั้นกลับต้องจบลงเมื่อมีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นคือเรารู้สึกว่าเพื่อนเข้าหาเราเพราะผลประโยชน์มากกว่า เนื่องจากเราเองเป็นคนที่ชอบเห็นใจผู้อื่นและเป็นคนที่เกรงใจ พร้อมช่วยเหลือเพื่อนเสมอมา
ทุกครั้งเราจะส่งการบ้านที่ทำเสร็จแล้วให้เพื่อนเพื่อนโดยที่พวกเขาไม่ต้องขอ เพราะคิดว่าเป็นการช่วยเหลือ หรือว่าเราสามารถขับรถไปรับหรือไปส่งเพื่อนได้เสมอ ให้เพื่อนยืมเงินทุกครั้งที่เพื่อนลืมเอาเงินไปโรงเรียน เราสามารถนั่งรอเพื่อนทุกเย็นเมื่อเพื่อนมีเวรทำความสะอาดห้องเรียน เราตั้งใจทำให้เพื่อนทุกอย่างเพราะว่าคำว่าเพื่อนเราจึงให้ใจ 100 % แต่แล้วสิ่งที่เราได้กลับมานั้นมันทำให้เรารู้สึกเสียใจมากๆแม้ว่าทุกอย่างที่เราทำไปเราไม่ต้องการที่จะได้ผลตอบแทนเลย
แต่ความรู้สึกที่ได้มา เรารู้สึกว่าเรามีค่าแค่ตอนที่เพื่อนลำบากเท่านั้น
โดยเฉพาะตอนที่เราต้องการความช่วยเหลือที่สุดแต่ไม่มีใครอยู่ให้เราขอความช่วยเหลือเลย มันทำให้รู้สึกแย่มากๆช่วงนั้นเราร้องไห้เพราะเพื่อนบ่อยมาก มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก มันน้อยใจ แต่ก็ไม่ได้บอกเพื่อนตรงๆเพราะกลัวว่าเพื่อนจะมองว่าเรางี่เง่า ทำให้เราเริ่มออกห่างจากเพื่อนกลุ่มนี้แต่ทุกอย่างก็เป็นเหมือนเดิมทุกคนไม่มีใครสนใจว่าเรารู้สึกยังไง หรือว่าไม่มีใครสนใจว่าเราเริ่มออกห่างจากพวกเขา
ช่วงนั้นเราจะเงียบแล้วก็ซึมไปสักพักหนึ่ง แต่ทุกอย่างก็กลับมาดีขึ้นเมื่อมีเพื่อนคนหนึ่งที่เขาย้ายมาตั้งแต่ช่วงต้นเทอม แต่เราไม่เคยคุยกันสักครั้งเขาเข้ามาทัก มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆจากนั้นเราก็เริ่มสนิทกับเพื่อนคนนี้ เราคุยกันทุกเรื่องไปไหนด้วยกันสองคน มันเป็นความรู้สึกที่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกอาจจะเป็นเพราะนิสัยของเราคล้ายกันก็ได้
ซึ่งมันทำให้เราเรียนรู้ว่าการมีเพื่อนเยอะ ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะเป็นเพื่อนเธอและคอยช่วยเหลือเราตลอดแต่การที่มีเพื่อนน้อยที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันให้คำปรึกษากันมันทำให้เราสบายใจมากกว่าและนี่คือความสุขของการมีเพื่อนถึงจะน้อยแต่เราสามารถพึ่งพากันได้ตลอด
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
