แฮร์รี่ พอตเตอร์ฉบับหัวขบถ [โหมดเอาจริง]
Ch02: เพ็ตทูเนีย เอฟเวนส์ เดอร์สลี่ย์
มาลองให้ความยุติธรรมกับเธอกันหน่อย
เพ็ตทูเนียฉบับคนแสดง
เพ็ตทูเนียเดอร์สลี่ย์เป็นตัวละครที่ปรากฎตัวขึ้นมาตั้งแต่ตอนแรกๆ ของหนังสือ เนื่องจากเธออายุมากกว่าลิลี่ไม่เกิน 5 ปี และลิลี่ก็ท้องตั้งแต่อายุ 19 ดังนั้นเมื่อเปิดเรื่องมาผู้หญิงคนนี้ควรมีอายุราวๆ 22-26 ปี ซึ่งก็ถือว่าเป็นคุณแม่ยังสาว แต่จากคำบอกเล่าในหนังสือด้วยรูปลักษณ์ผอมแห้ง หน้ายาวเหมือนม้า คอยาว ผมสีบลอนด์ และตาสีฟ้า เธอชั่งดูไม่น่าพิศมัยซะจริง
ยิ่งไปกว่านั้นในมุมมองของแฮร์รี่ เธอยังเป็นผู้หญิงที่ใจแคบ ไร้หัวใจ ขี้อิจฉา
นักอ่านบางคนเชื่อจริงจังว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ถูกทารุณกรรมอย่างโหดร้ายทั้งๆ ที่หนังสือค่อนข้างชัดเจนว่าแฮร์รี่ได้รับความรุนแรงทางร่างกายจากพวกเดอร์สลี่ย์น้อยมาก (แต่ใช่ มากหน่อยจากดัดลี่ย์) ซึ่งเมื่อเทียบกับเด็กไทยยุค 90 หรือเด็กเอเชียทั่วๆ ไปนับว่าจิ๊บจ๊อย กระนั้นก็มีคนพยายามมากมายที่จะบอกว่าหนังสือปกปิดข้อมูล บลาๆๆ แล้วก็ทำลิงค์ไปยังบทความที่คนเขียนพบข้อบ่งชี้ว่าแฮร์รี่ถูกทำร้ายอย่างน่ากลัว
ไม่ทราบว่าไอ้คนเขียนบทความที่ว่าแม่งมีความเกี่ยวข้องทางใดกับวรรณกรรมแฮร์รี่ พอตเตอร์ก็มิทราบ แต่ที่แน่ๆ ต้องพูดกันตามความจริงว่าพวกท่านเหล่านั้นกำลังดราม่า จำได้หรือไม่ว่าแม้หนังสือจะเดินเรื่องด้วยมุมมองบุคคลที่สามแต่ก็เดินเรื่องเสมือนคนอ่านเป็นแฮร์รี่ เราจะเห็นทุกสิ่งในเรื่องผ่านสมองของแฮร์รี่เป็นหลัก หรือพูดง่ายๆ วรรณกรรมชุด 'แฮร์รี่ พอตเตอร์' นี่แทบจะเป็นเรื่องราวที่แฮร์รี่กำลังนั่งเล่าให้เราฟังและเป็นทัศนะคติของแฮร์รี่คนเดียวเกือบ 100%
แล้วถามหน่อย เมื่อแฮร์รี่เล่าความเลวร้ายของบางคนได้อย่างน้ำไหลไฟดับ แฮร์รี่มีเหตุผลอะไรที่จะปกปิดเรื่องราวของตัวเอง ถ้าพวกเดอร์ลี่ย์ใช้เขาเป็นเอลฝ์ประจำบ้านจริงๆ ทำร้ายร่างกายและทารุณเขา ทำไมไม่เล่าเป็นฉากๆ เหมือนที่เล่าเรื่องอัมบริดจ์หรือสเนป? ดังนั้นก่อนที่จะไปสอบสวนเพ็ตทูเนีย เดอร์สลี่ย์ ผมขอพาทุกท่านไปฟังบทสัมภาษณ์จากผู้ชายที่น่าเชื่อถือมากที่สุดในกองถ่ายแฮร์รี่พอตเตอร์กันก่อนครับ
"JK Rowling lays out such a sure road map, there us what is right and what is wrong. You know what he wears sort of, you know what his hair is like, you're told that he never really raises his voice, he doesn't shout that much. There are rules to play,...."
ผมขออนุญาตถอดความแค่นี้ โดยรวมคือ JK Rowling เข้ามาควบคุม เพื่อให้แน่ใจว่า อลัน ริคแมน เล่นเป็นสเนปในแบบที่เธอคิดจริงๆ แล้วเห็นข้อความที่น่าสนใจมั้ยครับ?
JK Rowling บอกเขาเกี่ยวกับสเนปว่า "เขาไม่เคยขึ้นเสียงจริงๆ ไม่ได้ตะโกนด้วยซ้ำ" ขอโทษนะ!? ในหนังสือสเนปขึ้นเสียงและตะโกนไม่รู้กี่ครั้ง จะบอกว่า JK Rowling ลืมไม่ได้ เพราะหนังสือออกมาสามเล่มแล้วตอนเริ่มถ่ายและเธอกำลังเขียนเล่มสี่ ส่วนตัวอลันก็เป็นแฟนหนังสือ อ่านหนังสือตลอด แต่ JK Rowling ตามหลักถือเป็นมุมมองกลางใช่มั้ย!? ดังนั้นมุมมองของแฮร์รี่ที่ไม่ตรงกับ JK Rowling ต้องถือว่าเป็นเท็จครับ!
JK Rowling ต้องการให้คนชอบสเนปรึเปล่า? ผมขอยืนยันเลยว่าเธอค่อนข้างชัดเจนว่าต้องการให้เราเกลียดสเนปสุดๆ จนกว่าความจริงเปิดเผย เธอถึงขนาดแสดงความไม่สบายใจ(ก่อนเล่ม7ออก) ที่คนชอบสเนปมาก และถ้าจะว่าเธอกลัวอลันเล่นไม่ได้--ไม่เหมาะกับบท ก็ไม่ใช่อีก เพราะถ้าใครเคยดูโรบินฮูดจะเห็นว่าอลันในบทนายอำเภอน๊อตติ้งแฮมมีบุลิกเหมือนสเนปในหนังสือเลยด้วยซ้ำ
ผมนำสิ่งนี้ขึ้นมาไม่ใช่เจตนาที่จะทำให้บุคลิกภาพของแฮร์รี่ในจินตนการของทุกท่านเป็นรอยบิ่น แม้ว่ามันจะส่งผลเช่นนั้นแล้วแน่ๆ เพราะนี่คือการเปิดเผยว่าเรานั่งฟังเด็กคนหนึ่งโกหกเรามา7 เล่มถ้วน ผมนำเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อบอกท่านว่าแฮร์รี่ไม่ใช่สีไม้ที่สว่างที่สุดในกล่องอยู่แล้ว อย่างน้อยที่สุดเด็กนี่โกหกเราเกี่ยวกับบุคลิกของครูที่เขาไม่ชอบ แล้วมีอะไรอีกมั้ยที่เขาอาจจะโกหกเราเพิ่มอีก
เคร... เราจะไม่บอกว่าแฮร์รี่เป็นคนขี้โกหก เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย เราจะถือว่าเขาแค่พูดเกินความจริงไปหน่อยเพราะเขาโกรธ/ไม่พอใจ/น้อยใจ และทีนี้มาดูขอบเขตความเป็นจริงพร้อมๆ กัน
ลองคิดอย่างรอบคอบ เรื่องราวในตอนที่สองดำเนินเหมือนกับว่าแฮร์รี่มีหน้าที่รับใช้พวกเดอร์สลี่ย์ ต้องลุกแต่เช้ามาทำอาหารให้พวกเขา แต่ลองหยุดคิดนิดหนึ่ง เพ็ตทูเนียต้องตะโกนปลุกเขามากกว่าหนึ่งครั้ง นั่นบอกอะไร? นั่นบอกว่าปกติแฮร์รี่ได้รับอนุญาตให้ตื่นสายได้ครับ! ถ้าข้อเท็จจริงคือแฮร์รี่ถูกใช้งานเหมือนทาส เหตุการณ์ในหนังสือตอนที่สองจะไม่ใช่การตะโกนปลุก แต่เป็นภาพของแฮร์รี่ที่ถูพื้นตั้งแต่ตีห้า
ในตอนนี้เราจะเห็นด้วยว่าดัดลี่ย์แต่งตัวเรียบร้อยแล้วรีบลงมา ตามหลักแฮร์รี่ควรตื่นก่อนเพื่อจะไม่ถูกตำหนิใช่มั้ยครับ แต่นี่แฮร์รี่ตื่นสายกว่าดัดลี่ย์อีก บวกกับคำอธิบายอื่นๆ เช่นแฮร์รี่มักออกไปข้างนอก แฮร์รี่สวมแว่นตา ได้เงินไปตัดผม จนถึงเพ็ตทูเนียตัดให้ หรือแม้แต่เล่มหกที่เผยว่าเพ็ตทูเนียถูห้องครัวเอง เหล่านี้ล้วนชี้ว่าเด็กชายไม่ได้ถูกใช้งานใดๆ เว้นแต่บางโอกาสที่ป้าต้องการความช่วยเหลือจริงๆ เช่นวันที่พี่สาวเวอร์น่อนมาเยี่ยม
ในวันที่พวกเขายุ่งมากๆ พวกเขาจะแค่บอกแฮร์รี่ว่า "อย่ารบกวนป้า" เพื่อที่เธอจะได้ทำงาน พวกเขาไม่ได้บังคับให้เขาทำงานด้วยซ้ำ และเมื่อแฮร์รี่กำลังจะเข้าเรียนเกรด7 (ม.1) เพ็ตทูเนียได้หาชุดเก่าของดัดลี่ย์ที่น่าจะพอดีที่สุดมาย้อมสีให้ เธอจะไม่ทำสิ่งนี้ถ้าเธอไม่สนใจเขาจริงๆ นี่ยังไม่นับข้อเท็จจริงที่ว่าเธอเลี้ยงเขาตั้งแต่อายุได้ขวบเดียว ใครจะอาบน้ำ-เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เขาและพาเขาเข้านอนถ้าไม่ใช่เธอ
ในหนังสือเล่มแรกบอกว่าห้องใต้บันไดของแฮร์รี่เต็มไปด้วยแมงมุม นั่นอาจะชี้ว่าเด็กถูกละเลย แต่ก็มีมุมที่2 คือแฮร์รี่อาจจะซกมก เพราะพื้นที่เล็กแค่นี้--แค่เหวี่ยงไม้กวาดทีเดียวก็ลากหยากใย่ลงมาได้หมดแล้ว ตอนย้ายห้องป้าคงแทบเป็นลมที่รู้ว่าหลานไม่รู้จักทำความสะอาด เพราะหลังย้ายห้องเราจะพบว่าเพ็ตทูเนียเข้ามาทำความสะอาดห้องแฮร์รี่เป็นพักๆ จนกว่าจะสู้ไม่ไหวเพราะเฮ็ดวิกเทียวเอาหนูเข้ามากิน
เราจะทำความสะอาดห้องให้ใครมั้ยถ้าเราไม่สนใจจริงๆ?
พูดถึงหนูผมอยากให้เราดูนี่หน่อย นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจที่สุดของเพ็ตทูเนีย แฟนๆ มักวาดภาพลิลี่เหมือนเฮอร์ไมโอนี่ แต่จากที่เพ็ตทูเนียเล่าเธอกวนตีนยังไงชอบกล ไม่แปลกจะเข้ากับพวกMaraudersได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยในภายหลัง แล้ว JK Rowling อธิบายว่าลิลี่เป็นเหมือนแฮร์รี่ที่ชอบท้าทายกฎเพื่อดูว่าเธอได้รับอนุญาตมากแค่ไหน และสิ่งที่เธอทำก็คือการเปลี่ยนถ้วยชาให้กลายเป็นหนู!
ใครสนใจเวปทางการที่ร้างเป็นชาติแล้วของJK ขอได้ครับ
นั่นบอกอะไร ลิลี่ไม่ได้ทำครั้งเดียว--แต่หลายครั้งเพราะรูปคำเป็นพหพจน์ แถมได้รับจดหมายเตือน 2-3 ฉบับด้วย ใช่ เพ็ตทูเนียพูดเกินไปหน่อยสำหรับการกล่าวว่าน้องสาวเป็นตัวประหลาด แต่โดยรวมเธอพูดจริงว่าลิลี่เที่ยวเปลี่ยนถ้วยชาให้กลายเป็นหนู ดูเหมือนลิลี่จะรังแกพี่สาวโดยไม่ตั้งใจ(!?) เพราะถ้าผู้อ่านกำลังจะดื่มกาแฟแล้วแมลงสาบบินมาลงพอดีก็ร้องลั่นเหมือนกัน ดังนั้นครั้งนี้เราคงต้องสงสารสภาพจิตใจของเพ็ตทูเนีย
กลับมาที่เพ็ตทูเนียอีกครั้ง เราเห็นแฮร์รี่รีบตักอาหารเข้าปากตอนกลัวว่าดัดลี่ย์จะล้มโต๊ะ เราสังเกตใช่มั้ยว่าแฮร์รี่ได้นั่งบนโต๊ะกับพวกเขา แม้ดัดลี่ย์จะรังแกแฮรรี่ด้วยการกินอาหารที่ดีที่สุดทั้งหมดแต่เพ็ตทูเนียจะไม่บอกให้เขา 'กิน' ก่อนที่จะระงับอาหารจากเขาหรือซ่อนเขาไว้ในห้องก่อนที่แขกจะมาถ้าเธอไม่สนใจเขา พูดอย่างจริงจัง--ยกเว้นตอนที่เวอร์น่อนลงโทษเขา แฮร์รี่ไม่เคยถูกปล่อยให้หิวเลย มีแค่ความน้อยใจที่จะพูดกันต่อไป
เรารู้ว่าเวอร์น่อนทำกับเขาแบบนั้นเพราะเกลียดเจมส์ ดัดลี่ย์ถูกสปอยจนนิสัยเสียเพื่อเอาชนะ แต่โดยหลักการ--ในตอนแรกเด็กสองคนจะมีรูปร่างต่างกันไม่มากนักจนกว่าจะเข้าปีที่5-6 ดัดลี่ย์จะเริ่มขยายข้าง เพราะงั้นเขาต้องซื้อเสื้อผ้าบ่อยมากและตัวเก่าที่ใส่ไม่ได้ถูกโยนมาให้แฮร์รี่ เหล่านี้ใช้เงินจำนวนมากทีเดียว เรารู้ว่าแฮร์รี่มีเสื้อผ้าไม่มาก นั่นเป็นข้อบ่งชี้ว่าเพ็ตทูเนียพยายามจัดหาเสื้อผ้าที่พอดีกับแฮร์รี่มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
แต่การทำเช่นนี้ทำให้ดัดลี่ย์เริ่มนิสัยเสียเพราะเขารู้สึกว่าแฮร์รี่เป็นเพียงพลเมืองชั้นที่สองในบ้าน ดังนั้นเขาเริ่มเรียกร้องมากขึ้น ทำตัวน่ารำคาญเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ ดังนั้นเมื่อคนหนึ่งได้มากขึ้น ทรัพยากรจะถูกนำออกไปจากเด็กอีกคนหนึ่ง จน ณ จุดๆ หนึ่งพวกเขาต้องกันแฮร์รี่ออกจากการท่องเที่ยวของครอบครัวเพื่อไม่ให้ดัดลี่ย์เริ่มต้นการแข็งขันเพื่อเอาชนะแฮร์รี่ ซึ่งก็สมควรที่แฮร์รี่จะรู้สึกว่าถูกทิ้ง
เพราะเขาไม่สามารถมีเสื้อผ้าใหม่ๆ เขาไม่สามารถเที่ยวกับครอบครัว เขาไม่สามารถมีอะไรได้มากนักเพราะเขาอยู่ร่วมบ้านกับเด็กชายที่เหยียบย่ำเขาและไม่รู้จักแบ่งปันจนผู้ใหญ่ต้องยอมให้แฮร์รี่อยู่อย่างขัดสนใจเพื่อไม่ให้ดัดลี่ย์เรียกร้องเกินความจำเป็น ซึ่งน่าเห็นใจแฮร์รี่
แต่แฮร์รี่ยังมีปัญหามากกว่านั้นอีก--เวทมนตร์
จากลิ้งค์ที่ผมทำไว้จะเห็นว่านอกเหนือจาก JK Rowling จะบอกเราว่าเธอตรวจสอบหนังสือของเธอเสมอๆ ไม่ใช่ 'ไม่เคยดูหนังสือ' อย่างที่แฟนๆ บางกลุ่มลือมั่วๆ เธอบอกสิ่งที่น่าตกใจเกี่ยวกับเพ็ตทูเนีย นั่นคือเธอมีหน้าที่คุ้มครองแฮร์รี่ด้วยเลือดของลิลี่ที่ไหลเวียนในตัวเธอ แต่! ไม่มีอะไรจะปกป้องเธอและครอบครัวด้วยซ้ำ!!
จากข้อความตรงนี้ขอให้เรากลับไปดูหนังสือเล่ม5-6 อีกครั้งและทีนี้ย้อนกลับไปอ่านเล่มแรก เราจะพบว่าเพ็ตทูเนียรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอมีหน้าที่คุ้มครองแฮร์รี่ให้ปลอดภัย และนั่นคือคำอธิบายที่แท้จริงที่พวกเขาพยายามซ่อนเขา รีดเวทมนตร์ออกจากเขา เพราะพวกเขารู้อยู่ลึกๆ ว่าขณะที่แฮร์รี่ปลอดภัยในบ้านของพวกเขา พวกเขาไม่มีความปลอดภัยใดๆ เลย พวกเขาหวาดกลัวเมื่อพบว่าคนที่ส่งจดหมายรู้ว่าแฮร์รี่นอนที่ไหน!?
ทำไมเธอไม่ส่งเขาไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า--เพราะการเอาชีวิตของเธอและครอบครัวมาแลกกับสิ่งที่กำลังตามล่าเขาอยู่มันไม่ได้คุ้มเลยซักนิด! เมื่อพวกเขารู้ว่าจดหมายสามารถตามหาแฮร์รี่ได้ทุกที่ย่อมแปลว่าคนที่ฆ่าลิลี่ก็ต้องตามหาพวกเขาได้เช่นกัน เวอร์น่อนถึงกับหอบหิ้วทุกคนหนีไปสุดหล้าฟ้าไกล แทนที่จะทำสิ่งที่ง่ายที่สุดคือเตะแฮร์รี่ไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า!?
หลังจากที่ขัดขวางแฮร์รี่ไม่ให้กลับไปยังโลกที่ฆ่าลิลี่ไม่ได้แน่ๆ แล้ว พวกเขาก็นั่งรถไปส่งแฮร์รี่ที่สถานีรถไฟ (ทั้งๆ ที่ดัดลี่ย์มีหางแล้วนั่นแหละ) แล้วก็ไปรับเขาเมื่อเขากลับมาด้วย ทำไมพวกเขาไม่ปล่อยให้แฮร์รี่ไปกลับเองล่ะ? ทำไมเขาต้องไปรับไปส่งแฮร์รี่? เพราะเพ็ตทูเนียต้องการให้แฮร์รี่ปลอดภัยไงครับแม้เธอไม่รู้เกี่ยวกับขอบเขตของเวทมนตร์แต่ก็ทำตามประสาของเธอเพื่อให้เขาปลอดภัย จนกว่าเรื่องจะเริ่มเลยเถิดเมื่อมีผู้คุมวิญญาณมาบ้าน
ทำให้เวอร์น่อนเกือบจะเตะแฮร์รี่ออกไป ("- -)
ความสัมพันธ์ของพวกเขาชั่งซับซ้อนซะจริง แต่ที่แน่ๆ เพ็ตทูเนียไม่ได้เป็นผู้หญิงที่ไร้หัวใจ แม้ว่าเธอจะขมขื่นเพราะอิจฉาน้องสาว การที่แฮร์รี่พูดในเล่ม5 ว่าพวกเขาไม่เคยรักเขาเลยนั้นเป็นเพียงคำพูดที่ออกมาจากปากของเด็กหนุ่มที่กำลังน้อยใจและเจ้าอารมณ์เท่านั้น แต่ถ้าเขาทบทวนอย่างจริงจัง เขาจะนึกออกว่าดัมเบิลดอร์ไม่ได้โยนเงินจำนวนหนึ่งของเจมส์เป็นค่าเลี้ยงดูแฮร์รี่ด้วยซ้ำ แต่พวกเขาก็ยังเลี้ยงดูเขามาตั้ง 17 ปีทั้งที่รู้ว่ามีอันตรายอยู่รอบๆ นั่นเพียงพอมั้ยที่จะเรียกว่า "ความรัก"
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
