การสอบ
การที่ผมได้เรียนวิศวะ เพียงเทอมเดียว ทำให้ผมรับรู้ว่า สำหรับเด็กวิศวะ การสอบมันคือเป้าหมาย ที่อาจารย์ปลูกฝัง จงกลัวมันสิ่ ไอพวกเด็กที่ขี้เกียจทั้งหลาย จงกลัวการสอบและดิ้นรน ทำทุกอย่างให้ตัวเองสามารถสอบได้
นี่คือสิ่งที่ผมโดนอาจารย์ปลูกฝังเข้ามาในเทอมแรก ตามหลักสูตรแล้ว นี่คงเป็นวิธีที่ดีที่สุด ที่จะรับมือเด็กที่สุดแสนจะขี้เกียจ และหลากหลายคน หลากหลายซึ่งที่มา หลากหลายความคิด ความรู้ ความเร็ว ความเข้าใจ ให้อยู่ในพื้นฐานละกฏเกณฑ์เดียวกัน แต่กฏเกณฑ์ที่สถาบันกำลังสร้างขึ้น กลายเป็นว่าไม่ได้สร้างขึ้นมาให้เราต่างพัตนา สร้างไว้เพียงผลประโยชน์ต่อตัวสถาบันเอง
ผลลัพธ์ของความต้องการของสถาบันคือ ให้นักศึกษาสอบผ่าน แต่เป้าหมายจริงๆของการสอบ คือการวัดความรู้ไม่ใช่หรอ เราควรจะต้องเก่งแล้วสอบผ่าน มากกว่าการ จงเก่งเพื่อทำข้อสอบให้ได้
ในขณะที่ผู้นำของการศึกษา นำพาผู้ติดตามไปในเส้นทางแห่งความรู้สึกสั่นคลอนหวาดกลัวให้ความสุขอยู่ที่สอบผ่านมากกว่าการเป็นผู้มีวิชาองค์ความรู้
มีอาจารย์สักคนรึป่าว ที่เป็นผู้นำพอที่จะ เส้นทางที่ปลุกหัวใจ ปลุกความเชื่อมัน ปลุกไฟของความคิด ให้ผู้เรียนเป็นคนที่มีความรู้ที่แท้จริง
หรือความคิดพวกนี้คือความคิดที่อาจารย์ทุกคนเคยคิด แต่ก็ยอมแพ้ ให้กับความขี้เกียจของนักเรียน หัวใจที่อยากจะเรียนรู้ของนักเรียน มันพ่ายแพ้ให้กับสิ่งเร้าต่างๆ
และอาจารย์ก็เป็นพวกขี้แพ้ ที่ต้องใช้วิธีที่เลือกไม่ได้อยากเลือกพวกนี้แทน เราปล่อยให้ เด็กๆ ได้เผชิญหน้ากับบุคคลที่ยอมแพ้ ในการทำให้เด็กเหล่านี้มีความต้องการที่จะเรียนรู้งั้นหรอ
สิ่งเหล่านี้ มันไม่ได้ทำให้เรากลายเป็นนักศึกษาโดยแท้จริงได้เลย
แต่หัวใจที่ ในการเรียนรู้จริงๆแล้ว มันเกิดจากความไม่เชื่อมั่น เพียงแค่ดิ้นรนให้ตัวเองสามารถสอบได้ ความรู้สึกที่ต้องวิตกกังวล ไม่มั่นใจ การมองหาความรู้ โดยที่มองเพียงแค่ทางลัด สูตรและสมการทุกอย่าง ไร้ซึ่งที่มาละเหตุผล เราจดจำทุกอย่างโดยไร้ซึ่งการหาถึงที่มาโดยแท้จริง เรามุ่งหน้าไปยังปลายทางอย่างเดียว เราพยายามเข้าใจทุกอย่าง โดยที่ไม่รับรู้ถึงที่มา รู้รึป่าว ค่าพาย ทำไมถึงเป็น3.14 มันเกิดจากนักคณิตศาสตร์ ทดลองมา แต่มันจะง่ายกว่านั้น หากทดลองให้ดู
เช่น กางวงเวียน10เซนดูวาดครึ่งวงกลมออกมา แล้วนำเชือกที่มีความยาว10เซน
มาวางทาบตามครึ่งวงกลม ก็จะได้ เชือก10เซน 3เส้น กับเชือกที่มีความยาว1.4เซน อีก1เส้น เอาเชือกมาต่อกัน ก็จะได้ความยาว 31.4 เซน และนี่ คือที่มาของค่าพาย แต่กลับ ไม่มีอาจารย์คนไหน สนใจที่จะนำเสนอ หรือกระตุ้นความสนใจ ให้นักศึกษาเลย
เพียงตัดจบด้วยความน่าเบื่อ เค้าพิสูจน์มาแล้ว มันแสดงให้ถึงว่าความใส่ใจเรื่องเล็กๆคนไทยเราไม่ได้สนใจมันเลยครับ แต่เรื่องเหล่านี้มันจะหลอมรวมกัน เป็นผลลัพธ์ที่ออกมาหนักแน่น ถ้าหากเรามีความรู้พวกนี้ เราแค่นึกถึงเชือก ถ้าเจอคำถาม ว่าโลกมีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดนี้นะ แล้วเรื่องอื่นๆหละ ที่มันยากกว่านี้ มีอีกกี่เรื่องที่ไม่มีใครหาคำตอบ แล้วนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
ผมลัพธ์ที่เห็นๆกันอยู่ จากวีรกรรม ของระบบการศึกษาของประเทศไทยเรา นักศึกษาไม่ได้มองหาผลประโยชน์ จากครู มองแค่ว่า เมื่อไหร่ เราจะออกไปจากห้องสีเหลี่ยม กับโต๊ะเล็กๆ ได้สักที
ยังมีความคิดอีกหลายมุมมอง ที่ยังอยู่ในความรู้สึกของผม แต่วันนี้ ผมเสียใจ ที่เอาออกมาได้ไม่ค่อยดีเลย ขอโทษด้วยครับ ในโพสหน้า ทางเราจะนำเสนอ ออกมาให้มีความตลกขำขันออกมาให้ได้ครับ แต่วันนี้ อารมณ์ค่อนข้างหนักหน่วงไปหน่อย555
ประเทศของเราตอนนี้ คนที่ไม่มีคุณภาพแบบผู้นำA จะหมดไปได้สักที
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
