ตำนานแดวู อดีตแชโบลอันดับสองเกาหลีใต้ ล้มละลายใน 2 ปี
วิกฤติต้มยำกุ้งที่เริ่มจากไทยในปี 2540 ได้บานปลายลุกลามไปทั่วทวีปเอเชีย จนกระทบกับธุรกิจในประเทศเกาหลีใต้เป็นจำนวนมาก
กลุ่มทุนใหญ่ ๆ อย่าง ซัมซุง หรือ แอลจี นั้น ต่างต้องทยอยตัดขายกิจการบางส่วนออกไป เพื่อประคองให้ธุรกิจหลักของตัวเองยังพอดำเนินกิจการต่อไปได้
แต่ว่ายังมีกลุ่มธุรกิจหนึ่ง ซึ่งเป็นเบอร์ 2 ของเกาหลีใต้ในยุคนั้น ชื่อว่า “แดวู” กลับเดินหน้าเข้าซื้อและลงทุนทำกิจการเพิ่มขึ้น สวนกระแสกับสภาพเศรษฐกิจในตอนนั้น
แดวูนั้นถูกสร้างขึ้นมาจากศูนย์ โดยชายที่ชื่อว่า คิม วู ซุง จนใหญ่คับประเทศในระยะเวลาเพียงแค่ 30 ปี
แต่ว่าเพียง 2 ปีให้หลังจากวิกฤติต้มยำกุ้ง อาณาจักรแดวู ก็พังทลายลง..
แล้ว แดวู ธุรกิจขนาดยักษ์ ที่มีอำนาจล้นฟ้าในเกาหลีใต้ เป็นอันดับ 2 ล้มลงได้อย่างไร ?
ลงทุนแมนจะเล่าให้ฟัง
ย้อนกลับไปในช่วงก่อนวิกฤติต้มยำกุ้ง
“แดวู” มีสำนักงานใน 44 ประเทศทั่วโลก และมีพนักงานกว่า 320,000 คน เทียบเท่ากับจำนวนประชากรของจังหวัดขนาดเล็ก ๆ ในไทย อย่างอ่างทองทั้งจังหวัด
แดวู มีทรัพย์สินคิดเป็นมูลค่ากว่า 1.4 ล้านล้านบาท และถูกจัดให้เป็นบริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 18 ของโลก
กลุ่มแดวู ได้เข้าไปทำธุรกิจในแทบจะทุกอุตสาหกรรมสำคัญในประเทศ ไม่ว่าจะเป็น รถยนต์ เครื่องบิน เรือ รับเหมาก่อสร้าง เครื่องจักรหนัก สิ่งทอ อิเล็กทรอนิกส์ และระบบสื่อสารโทรคมนาคม
การดำเนินธุรกิจแบบกลุ่มทุนขนาดใหญ่ ที่มีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับรัฐบาลเกาหลีใต้ ถูกเรียกกันว่า “กลุ่มแชโบล” ที่กุมเศรษฐกิจมากกว่า 80% ของทั้งประเทศเกาหลีใต้
โดยเรื่องราวความสำเร็จของ แดวู และ คิม วู ซุง ผู้ก่อตั้งอาณาจักรแดวูนั้น ก็ได้กลายเป็นตำนานของการต่อสู้ และความสำเร็จของการสร้างเนื้อสร้างตัว จนร่ำรวยมหาศาลในชั่วอายุคน ที่เป็นแบบอย่างให้แก่ชาวเกาหลีใต้ทั้งประเทศในตอนนั้น
ย้อนกลับไปในปี 2510 คิม วู ซุง ได้แยกตัวออกจากกิจการส่งออกสิ่งทอของญาติ เพื่อมาเปิดกิจการคล้าย ๆ กันเป็นของตัวเอง โดยใช้ชื่อว่า แดวู หรือที่ตามตัวอักษรฮันจา (อักษรจีน) มีความหมายว่า “จักรวาลอันกว้างใหญ่”
ในตอนนั้นรัฐบาลเกาหลีใต้มีแผนการที่จะพัฒนาประเทศให้ทัดเทียมกับประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย จึงมีมาตรการกระตุ้นการส่งออก โดยการให้เงินกู้ดอกเบี้ยต่ำแก่ธุรกิจส่งออก
ซึ่งการส่งออกสิ่งทอของ แดวู นั้นก็เติบโตขึ้น โดยเฉพาะการส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา
จนกระทั่งวันหนึ่งคู่ค้าคนสำคัญของบริษัทก็ได้แนะนำ คิม วู ซุง ว่ารัฐบาลสหรัฐฯ กำลังเตรียมกำหนดโควตาในการนำเข้าสิ่งทอ ตามส่วนแบ่งทางการตลาดที่แต่ละรายมีอยู่ในตอนนั้น
นั่นทำให้ แดวู ปรับลดราคาสินค้าและคุณภาพบางส่วน เพื่อที่จะเข้าแย่งพื้นที่โควตาส่งออกนี้มา
และในที่สุด เมื่อโควตาการนำเข้าถูกประกาศออกมา แดวูก็สามารถคว้าส่วนแบ่งในการส่งออกไปยังตลาดสหรัฐฯ ได้ถึง 30% ของปริมาณการอนุญาตทั้งหมด
ทั้งนี้ ธุรกิจสิ่งทอในตอนนั้นถือว่ามีอัตรากำไรที่สูงทีเดียว
เนื่องจากทรัพยากรที่มีค่าที่สุดในตอนนั้นของเกาหลีใต้ที่หลายคนคงนึกไม่ถึงก็คือ “แรงงานราคาถูก”
นั่นทำให้ แดวู เริ่มมีเงินสดหลั่งไหลเข้ามามากมายไม่ขาดมือ และเริ่มขยายไปยังอุตสาหกรรมอื่น ๆ ตามนโยบายของรัฐบาลเกาหลีใต้ ที่ต้องการให้แชโบลรุกคืบไปยังอุตสาหกรรมหนัก เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ อย่างอุตสาหกรรมการต่อเรือ เครื่องจักรหนัก การก่อสร้าง และยานยนต์
โดยรัฐบาลเกาหลีใต้มีส่วนช่วยในการจัดหาเงินทุนที่มีต้นทุนต่ำ และปกป้องกลุ่มทุน เพื่อให้ธุรกิจรุดหน้าไปได้
แดวู จึงเติบโตอย่างรวดเร็ว ผ่านการซื้อกิจการมากมาย และกลุ่มแชโบลก็เริ่มมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจของเกาหลีใต้มากขึ้น
ในหลายปีต่อมา รัฐบาลเกาหลีใต้ เริ่มพยายามสร้างเสรีทางการค้าภายในประเทศมากขึ้น โดยพยายามดันผู้ค้ารายย่อยขึ้นมา และให้กลุ่มแชโบลนั้นออกไปทำตลาดในต่างประเทศมากขึ้น
แดวู จึงเริ่มตั้งบริษัทร่วมทุนกับต่างชาติ และขยายเข้าไปยังอุตสาหกรรมหนัก อย่างเซมิคอนดักเตอร์ เครื่องบิน และอาวุธยุทโธปกรณ์
ถึงตรงนี้เราจะเห็นว่า แดวูนั้นไปไกลมาก จากบริษัทส่งออกสิ่งทอเล็ก ๆ ได้ก้าวขึ้นมาเป็นกลุ่มทุนขนาดยักษ์ของเกาหลีใต้ ในระยะเวลาไม่ถึง 20 ปี
แต่ทว่าการเติบโตอย่างรวดเร็วของแดวูนั้น มาจากการกู้เงินมาซื้อและลงทุนทำกิจการเป็นจำนวนมาก
ในช่วงทศวรรษถัดมา แดวู จึงได้ขยายไปผลิตรถยนต์ ซึ่งหลายคนก็อาจจะเคยผ่านตา หรือมีโอกาสได้เคยขับกันมาบ้าง จนแดวูได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่อันดับที่ 6 ของโลก
และช่วงสุดท้าย แดวู ได้หันมาทำเครื่องใช้ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์ ระบบสื่อสารโทรคมนาคม อุปกรณ์ก่อสร้าง หรือแม้กระทั่งเครื่องดนตรี อย่างเปียโน
เรียกได้ว่าตอนนั้น บริษัทได้ทำธุรกิจตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ และมีอิทธิพลเหนือเศรษฐกิจของเกาหลีใต้ เป็นรองเพียงแค่กลุ่มซัมซุง เท่านั้น
จนกระทั่งในปี 2540 วิกฤติต้มยำกุ้งได้เกิดขึ้น ค่าเงินของกลุ่มประเทศในทวีปเอเชียอ่อนค่าลงอย่างรุนแรง หลายประเทศมีความเสี่ยงที่จะล้มละลาย เศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะถดถอย
ประเทศเกาหลีใต้ในตอนนั้น ก็ได้รับผลกระทบไม่แพ้ประเทศไทยเช่นกัน หลาย ๆ บริษัทแม้แต่ในกลุ่มแชโบลเองก็ต้องล้มละลาย และเลิกกิจการไป
กลุ่มทุนใหญ่ ๆ อย่าง ซัมซุง หรือ แอลจี นั้น ก็ยังต้องยอมตัดขายกิจการหลาย ๆ ตัวออกไป หรือแม้กระทั่งสภาพของรัฐบาลเกาหลีใต้เองในตอนนั้น ก็ง่อนแง่นถึงขนาดต้องให้ IMF ยื่นมือเข้ามาช่วย
แต่ว่า แดวู นั้นกลับเลือกที่จะทำตรงกันข้าม ด้วยการกู้เงินเพิ่มขึ้นไปอีก และเดินหน้าขยายกิจการอย่างรวดเร็วต่อไป โดยไม่สนใจว่าธุรกิจจะขาดทุนหรือได้กำไร
ในปีถัดมา..
ยอดขายของบริษัทยังคงตกลงอย่างต่อเนื่อง ตามสภาพเศรษฐกิจที่ยังคงย่ำแย่ในตอนนั้น
และในที่สุด เพียง 2 ปีให้หลังจากวิกฤติต้มยำกุ้ง แดวู ก็ไม่มีความสามารถที่จะชำระหนี้ที่มีมูลค่าสูงถึง 1.6 ล้านล้านบาท ในตอนนั้นได้อีกต่อไป
แดวู ล้มละลายลง..
คิม วู ซุง ได้บินหนีออกนอกประเทศ
6 ปีหลังจากนั้น คิม วู ซุง ได้กลับไปที่บ้านเกิด และถูกจับในข้อหาฉ้อฉลทางการเงินหลายข้อหา
คิม วู ซุง ติดคุกอยู่ระยะหนึ่ง และได้รับการอภัยโทษออกมาใช้ชีวิตบั้นปลายที่เวียดนาม โดยเปิดสถาบันสอนผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่นั่น จนกระทั่งเสียชีวิตลง
เรื่องราวของ คิม วู ซุง นั้น ได้ถูกจดจำไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้หลายรูปแบบ
ทั้งในฐานะบุคคลสำคัญที่ช่วยสร้างเศรษฐกิจยุคใหม่ อันน่ามหัศจรรย์ของประเทศขึ้นมา และในฐานะผู้นำพาอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่อย่าง แดวู ล่มสลาย
ส่วนกลุ่มบริษัทแดวูนั้น ก็เข้าสู่กระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ และถูกแยกขายให้กับกลุ่มทุนทั้งในประเทศและต่างประเทศไป..
และอาณาจักรแดวู ที่ คิม วู ซุง ชายผู้สร้างตัวจากการก่อตั้งบริษัทส่งออกสิ่งทอ ที่มาถูกที่ถูกเวลา ในเวลานั้นก็เหลือเพียงแค่ตำนาน จากการสร้างหนี้อย่างมหาศาล เพื่อขยายกิจการอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจความสามารถในการทำกำไร
จนไม่สามารถหาเงินมาจ่ายหนี้ได้ และล้มละลายลงในที่สุด..
ใครอยากมีความรู้เรื่องตลาดหุ้น ลงทุนแมนแนะนำ หนังสือ BLACK SWAN เล่มนี้ ราคา 380 บาท ที่เล่าถึงความล้มเหลวก่อนที่จะสำเร็จของนักลงทุนในตำนาน 12 คน สามารถสั่งซื้อ ได้ที่
- 66
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
