พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 องค์กษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร
พระองค์ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่ง #ราชวงศ์มหิธรปุระ (Mahidharapura dynasty) มาตุภูมิท่านเป็นชาวพิมาย (อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ในปัจจุบัน) ได้รับตำแหน่งเป็นขุนนางเมืองพิมายแห่งที่ราบสูงโคราช เมื่อพระเจ้าหรรษวรรมันที่ 3 กษัตริย์จากราชวงศ์ก่อนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ.1080
พระองค์ได้เสด็จลงไปปรากบฎที่เมืองพระนครธม ซึ่งในขณะนั้นมีกษัตริย์พร้อมกันถึง 3 พระองค์ เมื่องทรงปราบปรามคู่แข่งทางการเมืองจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้ทำการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งเมืองพระนครธม และสถาปนาราชวงศ์ใหม่ขึ้นปกครองจักรวรรดิเขมร
พระองค์ทรงนำศิลปะแห่งเมืองพิมายลงไปแทนที่ศิลปะบาปวนที่เมืองพระนครธม ซึ่งเป็นศิลปะเก่าจากราชวงศ์ก่อน ต่อมาได้พัฒนาต่อเป็นศิลปะนครวัดและศิลปะบายนตามลำดับ นับรวมเป็น 3 ศิลปะชิ้นทองแห่งจักรวรรดิเขมรที่เกิดขึ้นในราชวงศ์มหิธรปุระของพระองค์
คือ 1. ศิลปะพิมายรอยต่อบาปวน ซึ่งที่กัมพูชานับรวมเป็นศิลปะบาปวน 2. ศิลปะนครวัด 3. ศิลปะบายน หลังจากราชวงศ์มหิธรปุระล่มสลายในสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 เมืองพระนครธมได้ถูกปกครองโดยพระเจ้าแตงหวาน ซึ่งเป็นกษัตริย์ราชวงศ์ใหม่เชื้อสายจามปา และหลังจากนี้เป็นต้นไป กษัตริย์เมืองพระนครธมไม่มีพระนามต่อท้ายกษัตริย์ว่า “วรมัน” อีกตลอดกาล ดังนั้น ราชวงศ์มหิธรปุระของพระเจ้าชัยวันที่ 6 จากเมืองพิมาย จึงเป็นราชวงศ์ “วรมัน” สุดท้ายแห่งจักรวรรดิ์เขมร
พระเจ้าชัยวรรมันที่ 6 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ.1107 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 27 ปี โดยมีพระเชษฐาของพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1 สืบต่อจากพระองค์
พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ทรงเป็นต้นราชวงศ์มหิธรปุระ (រាជត្រកូលមហិធរៈបុរ, Mahidharapura dynasty) บางแหล่งเรียก ราชสกุลมหิธรปุระ (House of Mahidharapura) องค์ปฐมราชตระกูลคือพระเจ้าภววรมันที่ 1 แห่งอาณาจักรเจนละ
เป็นต้นวงศ์ของกษัตริย์เขมรหลายพระองค์ที่มีถิ่นฐานอยู่แถบลุ่มน้ำมูล บริเวณปราสาทพนมวัน, ปราสาทพิมาย, ปราสาทพนมรุ้ง และบริเวณเมืองละโว้ ถือเป็นสายราชสกุลเก่าแก่ มีอิทธิพลและฐานอำนาจในแถบภาคอีสานใต้ และบริเวณเทือกเขาพนมดงรัก ราชวงศ์มหิธรปุระที่ลงไปเป็นกษัตริย์เมืองพระนครธมมีจำนวน 11 พระองค์
กษัตริย์พระองค์แรกคือพระเจ้าชัยวรรมันที่ 6 และกษัตริย์พระองค์สุดท้ายคือพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 โดยถูกโค่นล้มโดยนายแตงหวาน ซึ่งเป็นสามันชน (ต่อมาถูกอ้างสิทธิ์ภายหลังว่าพระราชบิดาเป็นเจ้าชายเชื้อพระวงศ์แห่งอาณาจักรจามปา ถูกกวาดต้อนมาเมืองพระนครธมสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7) ต่อมานายแตงหวานได้สถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าแตงหวาน หรือ “ตระซอกปะแอม” อันเป็นต้นราชวงศ์นโรดมในปัจจุบัน รวมถึงราชวงศ์เขมรที่ปกครองเมืองจตุมุข, ละแวก, ศรีสุนธร และอาณาจักรเขมรอุดงมีชัย
ย้อนกลับมาที่ราชวงศ์มหิธรปุระ หรือราชสกุลมหิธรปุระ ยังไม่มีหลักที่แน่ชัดว่าองค์ต้นตระกูลที่แท้จริงแล้วเป็นใครมาจากไหนกันแน่ เป็นชาวอินเดียหรือชาวพื้นเมือง เนื่องจากราชวงศ์นี้ใช้คำว่า “วรมัน” หรือ “Varman” ซึ่งแต่เดิมมีชื่อราชวงศ์นี้ที่อินเดียอยู่แล้ว
มีเพียงหลักฐานตามจารึกว่า องค์ต้นตระกูลของพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 คือ พระเจ้าภววรมันที่ 1 แห่งอาณาจักรเจนละ มีพระราชบิดาชื่อ ศรีปฤถิวีนทรวรมัน นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ลัทธิไศวนิกาย (นับถือพระศิวะเป็นใหญ่) ต่อมาในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ทรงนับถือศาสนาพุทธแล้ว
นักวิชาการหลายท่านตั้งข้อสังเกตว่า องค์ต้นตระกูลของพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 หรือ “กษัตริย์วรมัน” ทั้งหลาย น่าจะไม่ใช่คนท้องถิ่นตั้งแต่แรก แต่เป็นคนเชื้อสายอินเดียจากดินแดนชมพูทวีป ที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และวัฒนธรรมในดินแดนแถบนี้ และสืบเชื้อสายต่อ ๆ กันมา
1. องค์ต้นตระกูลเป็นกษัตริย์พรามหมณ์-ฮินดู หากเป็นคน Austro-Asiatic หรือคนท้องถิ่น สามารถสถาปณาตนเองเป็นกษัตริย์ให้พราหมณ์กราบไหว้ได้หรือไม่ ? เนื่องจากศาสนานี้มีชนชั้นวรรณะที่ชัดเจน
2. จารึกภาษาเขมรเกือบทุกหลัก ล้วนมีภาษาสันสกฤตเข้ามาผสมด้วยเสมอ ส่วนใหญ่เป็นจารึกเกี่ยวกับศาสนา เช่น การบูชาเทพ, การถวายที่ดิน-ข้าทาส, การบำเพ็ญกุศล และอักษรภาษาเขมรเองก็พัฒนามาจากตัวอักษรของอินเดีย เช่น อักษรพราหมี
3. สามารถสร้างปราสาทหินที่ถูกต้องตามหลักศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ได้อย่างไร หากไม่มีชุมชนชาวอินเดียขนาดใหญ่ หรือนิคมชาวอินเดียที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาขนาดใหญ่ ที่เข้ามาตั้งกฎเกณฑ์เพื่อควบคุมแรงงานก่อสร้างในขณะนั้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
