8 มีนาคม 2566 > ป้านิด
วันนี้คงต้องกล่าวคำว่าลาก่อนครับ "ป้านิด"
ตั้งแต่เด็กจนโตมาป้านิดอยู่กับพวกเรามาตลอด ไม่เคยทิ้งกันไปไหน
ป้าคือพี่สาวคนเดียวของแม่ และแม่คือน้องสาวคนเดียวของป้า ... ใช่ครับท้องนี้มีพี่น้องผู้หญิงแค่สองคนเท่านั้น ดังนั้นเราจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด
รถเมล์สาย 106 นอนค้างบ้านป้าเพื่อรองานวันเด็กของแฟลตทหารเรือในวันรุ่งขึ้น เล่นถีบจักร ทำถ้วยโค้ก กับเดินหาเศษเหรียญที่วางทิ้งไว้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ... ความสุขที่สุดแล้วในวัยที่ไม่ต้องคิดอะไร
ชีวิตวัยรุ่นที่เวียงจันทน์ ดาวเด่นประจำร้านศรแดง รองเท้าส้นเข็มเอว 19 นิ้ว หรือลุง ส.ส.เพื่อนรัก เรื่องเล่าประจำตัวของป้าที่ทุกวันนี้เรายังหยิบเอามาพูดคุยในวงสนทนาเวลารวมญาติกันเสมอ
เราเห็นป้าไม่แข็งแรงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เห็นสนามม้าครั้งแรกก็ตอนไปเยี่ยมป้าพักฟื้นหลังผ่าตัดหัวใจที่โรงพยาบาลตำรวจนั่นแหละ เห็นป้าหอบถุงยาไปไหนมาไหนเสมอตั้งแต่เราจำความได้ เห็นป้าช็อคไปตอนลุงเสีย เห็นป้าเจาะเส้นเลือดที่คอฟอกไต แต่นั่นก็หลายปีเหลือเกิน จนเราโตเป็นผู้ใหญ่ .... ป้าเข้มแข็งมากรู้ไหม
4-5 ปีหลังมานี้ ป้าเริ่มไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวกด้วยภาระฟอกไตที่ถี่ขึ้นทุกที แต่ทุกทริปที่ป้าได้ไปด้วย ป้าพยายามสร้างความสุขให้พวกเราได้เต็มที่ตลอด
"ป้าเต้นออกกำลังกายตอนเช้าลงคลิปใน TikTok ตอนเย็นมาเล่นเก้าอี้ดนตรี" ... ใช่ครับทริปเขาค้อ
"อยากเล่นน้ำลงสไลเดอร์ละซิ แต่เจาะคอมาโดนน้ำไม่ได้..." ทริปแก่งกระจาน
"มีความสุขจริงๆเลยได้นั่งชมคลื่นแบบนี้ นั่งได้เป็นวันพร้อมรอยยิ้มและลมทะเลปะทะหน้าที่ชะอำ"
"จับของขวัญปีใหม่ที่ไร่ปากท่อ แม้จะเดินไม่ไหวแล้วแต่ก็อยากมา" ... และนั่นคือกอดสุดท้ายที่ได้กอดป้าอย่างเต็มตัวและอบอุ่น
ดีใจที่สุดที่เมื่อสองอาทิตย์ก่อน มีคนชมว่าราดหน้าร้านนี้อร่อยดี กินไปสองมื้อแล้ว... ยังไม่รู้ว่าฝีมือเชฟเองนะรู้ยัง!!!
สามวันก่อนที่โรงพยาบาลสิรินธร ไปกอดป้าด้วยน่ะ แม้ป้าจะไม่รู้สึกตัวแต่ก็รู้น่ะว่าป้ารับรู้ว่าโอ๊ตมาหาแล้ว
คิดถึงจัง ผัดพริกถั่วกากหมู กระดูกหมูผัดผงกะหรี่ ที่คงไม่ได้กินรสมือนี้อีกแล้ว ... ป้าที่รักของเรา ไม่เจ็บปวดแล้วนะป้า หลับฝันดีในห้วงนิทราตลอดกาลนะครับ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
