🌿 ต้องสั่งสมบารมี จึงได้มีกายใจแข็งแรงดีอย่างพ่อครู 💦
4 มีนาคม 2566 พ่อครูไปเยี่ยมผู้อายุยาวชาวปฐมอโศกที่บ้านอารมณ์ดี
ผู้อายุยาวเห็นพ่อครูเดินมาเยี่ยมก็บอกว่า...พ่อครูดูคล่องแคล่ว หลังยังตึงดีอยู่เลย (หลังไม่ค่อม) พ่อครูเลยทำท่าทาง หนุมานชาญสมร ให้ดู ... โยมก็บอกโอ้โห
พ่อครูว่า... โอ้โห ชมรมคนเฒ่าจริงๆเลย ผ่านไปๆ อาตมาก็จะย่าง 90 แล้วพวกเราใคร 90 ขึ้นไปบ้าง.... มียายทองอยู่ กับยายใจเนียนที่นอนติดเตียง... อาตมาเกือบ 89 ปีแล้ว
ที่จริงอาตมาว่า พวกเราไม่เสียหลายหรอก เกิดมาแล้วชาตินี้ก็ได้โลกุตรธรรม อาริยธรรมไปคนละไม่มากก็น้อย คนส่วนใหญ่ไม่ได้โลกุตรธรรม พระพุทธเจ้า ท่านว่าก็ไปกองกันอยู่ในนรก
ที่ท่านตรัส คนก็ไม่ค่อยเข้าใจถึงกรรมวิบาก วัฏสงสาร ถ้าไม่มีพระพุทธเจ้าตรัสรู้ มาประกาศไว้ก็ไม่มีทางรู้ อาตมาก็รู้ตามพระพุทธเจ้าและเห็นจริง
ยิ่งยุคนี้คนมาทางธรรมะเห็นมีแต่ผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ น้อยกว่ากันไม่รู้กี่ต่อ ที่ไหนๆในโลกก็เหมือนกัน ชีวิตก็เท่านี้แหละ เกิดแก่เจ็บตาย อายุมากเข้าก็เสื่อมไปๆ ไม่มีอะไรก็เท่านี้แหละ เกิดแก่ เจ็บตาย
อายุมากๆแล้ว ใครที่ไม่เจ็บไม่ปวดไม่ป่วยอะไรมากมาย ก็อาจจะเจ็บบ้างป่วยบ้าง มันไม่หนักไม่หนาอะไรนี่ก็เป็นกุศลแล้ว อายุมากๆนี่ แน่นอนมันเสื่อมขนาดนี้ 70-80 ขึ้นไปนี่มันเสื่อมอย่างนี้มันเป็นธรรมชาติ หรือแม้แต่ต้นหมากรากไม้ ดินน้ำไฟลม มันก็เสื่อมเป็นธรรมดา เราก็เห็นว่าแก่ไปมันก็เสื่อม มีแต่จะรอวันร่วงผล็อยลงไปเมื่อไหร่เท่านั้น
ก็ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น ทุกข์เท่านั้นที่ตั้งอยู่ ทุกข์เท่านั้นที่ดับไป ก็เห็นจริงเห็นจัง ไม่มีทางพ้นทุกข์ แก่มาต้องทุกข์ ทุกข์เพราะมันแก่ ทุกข์เพราะอวัยวะต่างๆไม่สมดุล มันก็ปวดมันก็เจ็บเป็นธรรมดา หนีไม่พ้นหรอก
อย่างอาตมาก็พยายามสู้มันฝืนมัน สามารถที่จะสร้างบารมี มันก็ค่อยยังชั่ว แม้จะย่าง 90 แล้ว ไม่เหมือนพวกคุณ 70-80 ก็ยิ่งกว่าอาตมา มันเป็นสัจจะไง อาตมาสะสมมา มันถึงจะได้อย่างนี้ ทำไปดีๆอย่างนี้จะได้อย่างอาตมา แต่นี่มันผ่านมาแล้วกี่ชาติๆ มันไม่ได้อย่างอื่นหรอก จะไปซื้อเอาตามห้างสรรพสินค้าก็ไม่มีขาย เอาจากไหนก็ไม่ได้ เอาจากพ่อจากแม่ก็ไม่ได้ กรรมเป็นของๆตน วิบากของตนเองทั้งนั้นแหละ
ก็ได้แต่ปลง ก็แก่ไปแล้วก็ปลง จนเห็นสัจจะความจริงว่า โอ พอเป็นพอไป ก็ดีแล้วมีญาติโกโยติกา มีเพื่อนฝูงคอยดูแลก็ดีแล้ว ไม่อย่างนั้นมันโดดเดี่ยวนะ คนข้างนอกนั้นโดดเดี่ยว ลูกเต้าเหล่าหลานก็ไปทำงาน
อาน้ำดินว่า... เมื่อ 2 วันก่อนดูยูทิวป์ ลูกเอาพ่อไปทิ้งข้างถนน ตีพ่อด้วย ดังนั้นคนแก่เหล่านี้โชคดีมากเลยที่ได้มาเป็นลูกพ่อท่าน พึ่งแก่พึ่งเจ็บพึ่งตายกันได้
พ่อครูว่า... ใช่ อาตมาเอาของพระพุทธเจ้ามานะแนะนำนะ มันต้องอย่างนี้
อาน้ำดินว่า...บ้านอารมณ์ดีนี้ น้ำดินทำงานมา 16 ปี คนแก่ตายไปแล้ว 14 คน ผ่านมือน้ำดินกับสุกัญญา 14 คน ที่เหลืออีกเป็น 10 คุยกับสุกัญญาว่า เอาแค่ถึง 20 คนแล้วก็จะพักแล้วนะ ที่เหลือใครจะมาดูก็มาดู
มีคนถามว่า สมมุติว่า ถ้าพ่อไม่อยู่ น้ำดินอยากไปอยู่บ้านราชฯไหม ก็อยากนะคะ แต่มีความรู้สึกว่า ปฐมอโศกก็คือบ้านอยู่มาแต่เล็กแต่น้อย แล้วบ้านหลังนี้ ผู้สูงอายุก็มาก หากเราไปที่นี่ก็จะขาดคน มีความรู้สึกว่าพ่อท่านไม่ได้อยู่ไกลเลย พ่อท่านอยู่ในใจเรา
พ่อครูว่า... เดี๋ยวนี้ทางไกลก็พูดคุยกันได้ ไม่มีอะไรคั่น ติดต่อกันได้หมด แต่การเดินทางนี้ อาตมามาเที่ยวนี้เข็ดจริงๆ คิดว่าถ้าไม่มีอะไรสุดวิสัยก็ไม่เดินทาง แต่ถ้ามันสุดวิสัยก็กัดฟันเดินทางสู้ คิดว่าถ้าไม่มีอะไร เที่ยวนี้ก็จะเป็นเที่ยวสุดท้ายแล้วที่จะเดินทางไกล
ยายใจเนียน (ที่นอนติดเตียง) ถามพ่อครูว่า...พ่อท่านสบายดี
พ่อครูว่า... สบายดี อาตมาสบาย
ยายใจเนียนว่า...มันสบายก็สบายเกินไป ไปไหนไม่ได้เลย
พ่อครูว่า... ต้องสะสมบารมี สะสมกรรมวิบากอย่างอาตมาได้ขนาดนี้ นี่จะ 90 แล้วก็ได้ขนาดนี้ สั่งสมบารมีมา อยู่ดีๆจะไปเอาของใครมาไม่ได้ สั่งสมมาเอง โยมใจเนียนปีวอก อาตมาปีจอ แก่กว่าอาตมา 2 ปี
ยายกอบว่า...ดิฉันออกไปมันก็เหนื่อย
พ่อครูว่า... ต้องออกไปเจอแดดบ้าง อาตมามีสูตร อิสระ สบาย สงบ อบอุ่น อิ่มเอม เกษมใส ใจเกื้อกูล และเพิ่มพูนเสียสละ และ กิน นอน ขี้ ทำงาน ออกกำลังกาย ได้แดด
สมดุล 6 ประการที่ทำให้อายุยืน.... กิน นอน ขี้ ทำงาน ออกกำลังกาย ได้แดด ...พ่อครู 6 ก.พ. 2566
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
