คู่หูเล่มที่ 117 ‘ถึงเรื่องจะหมองแต่สนุกมากนะ’
Ensaio sobre a cegueira :: บอด🌫
ผู้เขียน : Jose Saramago
ผู้แปล : กอบชลี
‘ถ้าพวกเราไม่สามารถดำรงชีวิตเยี่ยงมนุษย์กันได้อย่างแท้จริง อย่างน้อยก็จงทำทุกสิ่งเพื่อที่จะไม่ดำรงชีวิตเยี่ยงสัตว์อย่างแท้จริง’
▫️เมื่ออาการตาบอดกลายเป็นโรคระบาด แพร่เชื้ออย่างรวดเร็วและรุนแรงสู่คนทั้งเมือง ผู้คนเต็มไปด้วยความหดหู่สิ้นหวัง และจริยธรรมที่พังทลาย..
▪️ฟีลลิ่งที่ได้จากการอ่าน :
•โลกดิสโทรเปียที่บีบอัด หมองมาก หดหู่ ชวนคลื่นไส้
•พฤติกรรมด้านจริยธรรมที่น่ารังเกียจแต่ก็รู้ว่าแอบมีอยู่จริง
•ผู้เขียนเก่ง เสียดสีบดขยี้ขั้นสุด ต้องขอยอมรับเลย
•แต่ตัวละครเองก็บอบช้ำและหดหู่มากเช่นกัน
•อ่านแล้วต้องแบ่งเวลาพัก ฟื้นฟูเรี่ยวแรงก่อนถึงอ่านต่อได้
•อ่านแล้วเห็นภาพชัดเหมือนดูภาพยนต์จริง
•แฝงข้อคิดไว้เยอะมาก
▫️เล่มนี้เหมาะกับ :
>>คนทั่วไป : เตรียมตัวให้พร้อมเพราะเรื่องราวเล่มนี้ไม่อ่อนโยนเลย
>>คนคลั่งหนังสือ : ถ้าหัวใจคุณละเอียดอ่อนมาก คุณควรข้ามไปก่อน อย่าเพิ่งเริ่มอ่านตอนมีกำลังไม่มากพอ
…. ‘ตาพวกเราไม่ได้บอดดอก ฉันคิดว่าพวกเราตาบอด ตาบอดทั้งที่มองเห็นอยู่ ตาบอดในขณะที่เห็น แต่มองไม่เห็น’
___เธอ หนังสือ กาแฟ___
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
