EP : 438 ความลับสาวน้อย (repost)
หลังๆตลาดบ้านเรามีการ์ตูนเนื้อหาที่กว้างขึ้นเอามาให้เราเลือกอ่านเยอะขึ้นอย่างเห็นได้ชัดนะครับ ซึ่งแบบนี้มันมีประโยชน์ต่อกลุ่มคนอ่านอย่างเรามากๆ หนึ่งในแนวการ์ตูนที่ผมเห็นมาลงให้เราได้เลือกซื้อกันเยอะขึ้นอย่างเห็นได้ชัดคือการ์ตูนที่มีเนื้อหาและได้รับเรท 18+ นั่นเองครับ
เรท 18+ บอกอะไรให้เรารู้บ้างครับ อย่างแรกที่เราคาดหวังสำหรับคอการ์ตูนอย่างพวกเรา มักจะคิดถึงเรื่องภาพที่ออกแนววาบหวาม มีโชว์นมโชว์ช่วงล่างหรือมีฉาก Sex อันดุเดือด อะไรแบบนั้น ซึ่งเป็นสิ่งแรกๆที่เราคิดกันใช่ไหมครับ (หรือจริงๆมีแค่ผมคิดคนเดียว คนอื่นไม่ได้คิดว่า 18+ จะต้องมีเรื่องพวกนี้หรือเปล่าครับ555)
อีกจุดนึงนอกเหนือจากเรื่อง เพศ ที่มากกว่าปกติ ก็จะเป็นเรื่องของเนื้อหา เนื้อเรื่องที่มีความรุนแรงหรือส่อไปในเรื่องศีลธรรม จรรยาบรรณ จนต้องใช้ “วิจารณญาณ” ของคนอ่านที่มากขึ้นทำให้คนอ่านที่มีวัย 18 ปีขึ้นไปเท่านั้นถึงจะเข้าใจในความจำเป็นของเนื้อหาที่มันรุนแรงหรือแตกต่างจากปกติได้ นั่นเลยต้องมี 18+ ติดเอาไว้นี่แหล่ะครับ
เพราะฉะนั้นเมื่อผมเห็นว่าเรื่องใดเรื่องหนึ่งมี 18+ ติดมา นั่นต้องหมายถึง ไม่ข้อใดข้อหนึ่งตามขั้นต้นนั้นจะต้องมีอยู่ข้างในเล่มนั้นอย่างแน่นอน เพราะการติด 18+ ไม่ได้หมายถึงว่ามันจะทำให้ขายดีขึ้นหรือน่าสนใจขึ้น บางครั้งอาจเป็นกำแพงทำให้มันไม่สามารถไปอยู่ในมือของผู้อ่านในวงกว้างได้อย่างที่ควรครับ(ในหลักความเป็นจริงกับหลักการอาจต่างกันนะเราเข้าใจกันเนอะ)
“อิจิคาว่า” เขาเป็นพนักงานบริษัทคนหนึ่งที่ทุ่มเทหลายๆอย่างให้กับการทำงาน และด้วยความสามารถและการทำงานทำให้ตำแหน่ง “หัวหน้าแผนก” อาจเป็นของเขาอีกไม่นาน แต่นั่นไม่ได้บ่งบอกว่าเขาเป็นที่นิยมหรือประสบความสำเร็จในการทำงานเพราะด้วยการที่ทำแต่งานทำให้ความสัมพันธ์กับลูกน้องและเพื่อนๆ ไม่ได้ดีเท่าไหร่นัก
ด้วยความรู้สึกที่ต้องมีระยะห่างกันบ้างสำหรับคนอื่นกับตัวเขาทำให้เขาเป็นคนเข้าถึงยากในสายตาคนอื่นๆ และที่สำคัญการที่เขาเป็นรุ่นพี่ที่ยอมให้กับแผนกอื่นเข้ามาติติงและยอมที่จะแก้ไขงานตามที่ผู้ใหญ่ต้องการเสมอ แม้นั่นจะทำให้เขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้ใหญ่แต่กลับกันสำหรับน้องๆที่ทุ่มเทและทำงานนี้ออกมาพร้อมกับเขานั่นไม่พอใจอยู่เสมอ
เพราะการที่ยอมแก้ไขให้ทุกครั้งโดยไม่แย้งไปนั้น นั่นหมายถึงงานที่ควรจะจบได้แล้วกลับต้องไปเริ่มนับหนึ่งใหม่อยู่เสมอ ใครละจะชอบหัวหน้าที่ยอมจะให้คนในทีมลำบากแทนที่จะไฟท์ให้กับคนในทีม แม้นั่นจะทำให้งานที่ออกมาอาจจะดีขึ้นก็ได้ แต่ไม่ใช่คำตอบหรือวิธีการที่คนในแผนกเดียวกับ อิจิคาว่า จะชอบและนั่นก็ทำให้ความสัมพันธ์ของคนในแผนกกับเขาไม่ได้ดีอย่างที่ควรจะเป็น
มองกลับมาอีกชีวิตส่วนหนึ่งของ อิจิคาว่า นั่นก็คือที่บ้านของเขา ยิ่งแย่ไปกันใหญ่ เพราะครอบครัวที่เคยอบอุ่นกับกลายเปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากที่ภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลง ลูกสาวคนเดียวที่เขามีก็เริ่มไม่ได้คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะก่อนหน้านี้ก็เป็นภรรยาของเขาที่ได้ดูแลมากกว่าตัวเขาที่ต้องออกไปทำงานและกลับดึกๆทุกวัน
เมื่อขาดคนที่เคยดูแลบ้านและลูกของเขาทำให้เขาต้องปรับตัวมากขึ้น เขาทำอาหารให้กับ มิยะ ลูกสาวคนเดียว ที่กำลังศึกษาระดับ ม.ปลาย ทุกวัน แต่ด้วยเวลา หลังๆเขาแทบไม่เห็นหน้าของ มิยะ ได้แต่บอกจากห้องครัวเข้าไปยังห้องลูกสาวว่าเขาได้ทำอาหารให้กับเธอไว้แล้ว นั่นก็คงเป็นสิ่งที่ อิจิคาว่า ในฐานะของพ่อ รู้สึกว่าได้ทำบางอย่าง ได้ดูแล มิยะ ลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาแล้ว
จวบจนวันนึง วันที่เขาได้รับจดหมายจากครูประจำชั้น ให้ไปพบและได้พบว่า มิยะ ลูกสาวของเขาไม่ได้มาเรียนที่โรงเรียนกว่า เดือนแล้ว การมาครั้งนี้เพราะ อ ประจำชั้นหวังว่าพ่อของมิยะจะรู้คำตอบว่าเพราะอะไร แต่เรื่องนี้กับทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าช่วงที่ผ่านมาลูกสาวที่เขาได้แต่ตะโกนบอกในทุกเช้าจะไม่ได้ออกมาจากห้องไปโรงเรียนอย่างนี้ มิยะ ที่ร่าเริงอยู่เสมอ นั่นทำให้เขาหาคำตอบให้กับ อ ไม่ได้ และนั่นทำให้เขาโดน อ ต่อว่าถึงปัญหาที่ละเลยตัวลูกสาวของเขา
แต่ในสมองและความคิดของ อิจิคาว่า เขามีเพียงคำถามว่าเกิดอะไรขึ้น และเพราะอะไร ในเมื่อเขาได้ทุ่มเทและดูแลลูกสาวจนสุดความสามารถที่เขามี แม้เขาจะเอ่ะใจอยู่บ้างว่าทำไมอาหารที่เขาทำบางครั้งถึงไม่มีร่องรอยของการกิน หรือ ทำไมเมื่อเขาพูดกับมิยะ ผ่านหน้าห้อง เธอถึงไม่ตอบอะไรมาเลยในช่วงเดือนที่ผ่านมา แต่นั่นก็เพราะเขาเร่งรีบและต้องไปทำงานเพื่อเขาและเธอ แม้ที่ทำงานจะไม่ใช่สถานที่ที่เขาสบายใจหรือรู้สึกดีนักกับความสัมพันธ์ของคนในแผนกของเขาก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของเขา...... ใช่ไหม...
ในขณะที่เขากำลังนั่งเครียดคอตกอยู่ในบันไดชั้นเรียนนั้น เสียง เสียงหนึ่งก็ดังและทักทายเขาขึ้นมาและเมื่อเขามองไปยังเจ้าของเสียงก็พบว่า เสียงนั้นเป็นเสียงของ พนักงานเสริฟในร้านกาแฟที่เขาไปนั่งทำงานหลังเลิกงานแทนที่จะไปกินข้าวกับเพื่อนๆ ตามคำชวน นั่นเอง และนั่นก็กำลังจะนำเขาไปสู่เรื่องราวและความสัมพันธ์ที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น นำไปสู่เรื่องราวที่(อาจ)จะทำให้โลกของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล
นั่นคือเรื่องย่อของการ์ตูน 18+ เล่มล่าสุดที่ผมได้เสียเงินซื้อไปเรียบร้อยแล้วและก็ได้อ่านเรียบร้อยแล้วเช่นกัน กับการ์ตูนเล่มล่าสุดเล่มนี้ครับ “ความลับสาวน้อย”
จากเนื้อเรื่องย่อที่ผมได้เล่าไปนั่นแหล่ะครับ “ความลับสาวน้อย” เป็นการ์ตูนที่นำเสนอเรื่องราวของความสัมพันธ์ที่สังคมไม่ให้การยอมรับซักเท่าไหร่ ด้วยมุมมองด้วยความรู้สึกที่มันขัดแย้งกันอยู่ แม้อาจจะเป็นเรื่องราวความรักอันบริสุทธิ์มากกว่าความรักของคนในวัยเดียวกันบางเรื่องซะอีก แต่คงจะมีคนแค่ไม่กี่คนที่คิดว่า ความรักระหว่างเด็กสาวที่กำลังเรียน มัธยมปลาย กับ ผู้ชายวัยทำงานที่มีลูกสาวอายุเท่ากับคนที่กำลังคบหา จะเป็นเรื่องราวที่ถูกต้อง และไม่แปลกใจหรือแอบคิดหรือตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ใช่ไหมครับ
ผมว่าพล็อตเรื่องที่นำเสนอในเรื่องนี้ไม่ได้แหวกแนวอะไรมากนะครับ เนื้อหาประมาณนี้ถูกนำเสนอแทรกในหลายๆเรื่องหรืออาจมีการหยิบยกมาพูดเป็นจริงเป็นจังแล้วก็ได้(เพียงแต่ผมยังไม่ได้อ่านครับ) เพราะฉะนั้นการหยิบยกเรื่องแนวนี้มาเขียนจึงไม่ใช่เรื่องแปลกซักเท่าไหร่ในสายตาของผมครับ แต่สิ่งที่ผมชอบเอาเข้าจริงๆในเรื่องนี้ก็คือปริมาณความดราม่าและความหนักที่ใส่เข้ามาครับ
บางเรื่องอาจนำเสนอให้มันตลก แต่เรื่องนี้นำเสนอในแง่มุมดราม่าให้ความสมจริงเข้าไปในสัดส่วนที่คนอ่านอย่างผมเข้าไปมีส่วนรู้สึกมีร่วมกับตัวละครในเรื่องนี้ได้อย่างไม่ยากเลยครับ เปล่านะครับไม่ใช่เพราะผมกำลังคบหากับเด็กๆ ม. ปลายอย่างในเรื่องนี้นะ เดี๋ยวคุกถามหาเอา แต่เป็นเรื่องความกดดันในหน้าที่ต่างๆ ของตัวเอก “อิจิคาว่า”
ที่ผมเน้นคำว่า “หน้าที่” เพราะหากมองจากมุมคนอ่านคนนี้ผมรู้สึกว่า “หน้าที่” ต่างๆที่อยู่กับตัวของ อิจิคาว่า นี่เป็นตัวจุดระเบิดที่สำคัญในเรื่องนี้เลย ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่พนักงานบริษัทในส่วนต่างๆ หน้าที่ของสามีที่สูญเสียคู่ชีวิต หรือ หน้าที่ของพ่อ ที่ต้องดูแล “ลูกสาว” เพียงคนเดียวในตอนนี้
หน้าที่ของพนักงานบริษัท ? อิจิคาว่า ไม่อาจทำหน้าที่ทุกๆด้านในบริษัทให้ประสบความสำเร็จหรือได้บาลานซ์อย่างที่ควรเป็น แม้ภาพลักษณ์บางส่วนของเขาจะถูกจัดให้เป็นคนที่มีอนาคตเพราะกำลังจะได้เป็นหัวหน้าแผนกคนใหม่(แนวโน้มสูง)ก็ตาม แต่หากดูในจุดอื่นๆแล้วกลับพบว่าเขามีปัญหาหลายๆอย่างที่ไม่สามารถบอกตัวเองได้ว่าตัวเองมีความสุขในการทำงานในที่แห่งนี้
ไม่ว่าจะในฐานะ คนที่กำลังเป็นหัวหน้า ที่ไม่สามารถปกป้องหรือแผนกของตัวเองจากการถูกดิสเครดิตในการประชุมแต่ละครั้ง ทำให้เขาต้องปรับเปลี่ยนรายละเอียดงานโครงการของเขา ส่งผลให้น้องๆที่ร่วมทำงานไม่พอใจ เพราะ อิจิคาว่า เลือกที่จะยอมรับและบอกว่าจะไปแก้ไขตามที่แผนกอื่นต้องการ เพราะแบบนี้น้องๆในแผนกคนอื่นถึงไม่พอใจเขา เพราะเขา งานที่ควรจบกลับต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่
หรือแม้แต่ความสัมพันธ์ของคนที่อายุไล่เลี่ยกันในงาน ที่แม้จะดูไม่มีปัญหาอะไร แต่ความเป็นจริงมันมีอย่างที่เขาหลอกตัวเองไม่ได้ ด้วยเขาต้องการความเป็นส่วนตัวหรือทุ่มเวลาให้กับการทำงานมากไป เมื่อเพื่อนชวนไปทานข้าวกลางวันหรือกินข้าวหลังเลิกงานเขาจึงเลือกที่จะปฎิเสธไม่ไปด้วยทำให้การพูดคุยระหว่างกันของเพื่อนๆในที่ทำงานน้อยถึงน้อยมาก และที่สำคัญเขาคิดว่าเวลาที่ควรออกไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมงานบ้างกลับถูกนำไปใช้ในการทำงานต่อ เพียงแต่ไม่ได้ใช้สถานที่ที่ออฟฟิศทำงานต่อเท่านั้นเอง
หน้าที่ของสามี ที่ได้สูญเสีย ภรรยาไป แม้หน้าที่นี่ดูเหมือนจะปลดแอกเพราะเขาไม่มีภรรยาแล้ว แต่หน้าที่ตรงนี้มาพร้อมกับความสัมพันธ์ที่ช่วยเหลือกันในฐานะสามีภรรยาที่มันมีมากกว่าเรื่องบนเตียง การพูดคุยการช่วยเหลือ ซับพอร์ตในแง่มุมต่างๆ ในฐานะเพื่อนคู่คิด เขาได้สูญเสียมันไปทั้งหมด จากการจากไปของภรรยาเขา
หน้าที่ของพ่อที่ดี เพราะจากการสูญเสียภรรยาไป เขาจึงต้องทำหน้าที่ของพ่อเกินขอบเขตที่เขาเคยคิดว่าไม่จำเป็นต้องทำเพราะเป็นหน้าที่ของภรรยาของเขา แต่เมื่อไม่มีเธอ เขาจึงเป็นคนเดียวที่จะทำหน้าที่นี้ได้
เพียงแต่เขาคิดว่าการที่เขาทำงานและทำงานบ้านในแบบของเขา การทำอาหารหรือพูดคุยข้ามประตูห้องของลูกนั้น นั่นจะเป็นการทำที่เหมาะสม พอดี ช่วยให้เขาและลูกสาวยังคงเป็น พ่อและลูกอย่างที่เขาคิดเอาไว้ ทั้งๆที่ความคิดนั้นมันตื้นเขินมากๆ สำหรับความสัมพันธ์ที่จะบอกว่ามันเข้มแข็งที่สุดในโลกนี้ และมันก็บอบบางอย่างไม่น่าเชื่อได้เช่นกัน
เพราะฉะนั้นในสายตาของผม อิจิคาว่า ในตอนนี้จึงเป็นคนที่ไม่ประสบความสำเร็จใน “หน้าที่” ที่เขาต้องถืออยู่เลยซักอย่าง ระเบิดเวลาเหล่านี้จึงแขวนอยู่บนตัวและหัวใจของเขา และมันก็รัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นเรื่อยๆ จนตัวตนของเขามันหนักอึ้ง ขยับไปมาไม่ได้ มองไม่เห็นทางที่เขาควรจะไปและนั่นทำให้เขากำลัง “สูญเสีย” ตัวตนอย่างที่เขาควรจะเป็นครับ
จนกระทั่งการเข้ามาของ “โคโตะ” สาวน้อยพนักงานในร้านกาแฟ ที่ อิจิคาว่า ได้ใช้เวลาหลังเลิกงานเอางานเข้าไปทำในร้านนี้เพื่อหนีจากเพื่อนๆที่ชวนเขาไปดื่มหลังเลิกงาน และที่นี่ก็เงียบอยู่ในซอยลึกกว่าที่เพื่อนๆหรือคนรู้จักในบริษัทของเขาจะมาเจอ และด้วย อิจิคาว่า ช่วยเหลือ โคโตะ เล็กๆน้อยๆในการรับรองแขกบางกลุ่ม ทำให้ โคโตะ บอกเขาว่า “จะตอบแทนเขาด้วยอะไรซักอย่างแทน”
และ อิจิคาว่า คงไม่คิดว่า โคโตะ คนนี้จะเข้ามาปลดระเบิดที่อยู่บนตัวของเขาทำให้เขาหาทางออกไม่เจอ ไม่เจอหนทางใดในทางแก้ไข ที่สำคัญ แม้เธอจะปลดระเบิดที่ อิจิคาว่า ถืออยู่ แต่เธอก็เอาระเบิดลูกใหม่มาให้เขาถือด้วยเช่นกัน
“ความลับของสาวน้อย” เลือกที่จะใช้ตัวละครอย่าง อิจิคาว่า ให้มีความเป็นพนักงานบริษัททั่วไปที่พยายามประคองและทำสิ่งที่เขาดูแลอยู่ให้มันออกมาดีที่สุด ซึ่งคาเรตเตอร์แบบนี้ผมว่าแทนกับคนทั่วไปในสังคมญี่ปุ่นได้อย่างดีครับ เป็นคนที่พยายามอยู่ในเส้นทางที่ตัวเองเชื่อมั่นว่าดี ไม่ออกนอกเส้น กังวลกับการมองจากคนอื่นๆในสังคมเมื่อมองมายังเขา
เขาจึงพยายามทำตัวให้ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ เพียงแต่ในความเป็นจริง ชีวิตจริงๆ มันจะมีซักกี่คนที่ถือและทำทุกอย่างให้ออกมาดีอย่างที่ต้องการ และคนในจำนวนที่ทำได้ ไม่มี อิจิคาว่า อยู่ด้วยแน่นอนครับ
ด้วยเคเรตเตอร์แบบคนทั่วไปอย่างนี้ มันทำให้คนอ่านทั่วไปเข้าถึงได้ง่ายเช่นกัน พนักงานบริษัท ที่ไม่เป็นผิดเป็นภัย พยายามไม่ทำตัวให้มีปัญหากับสังคมและไม่แปลกแยกกับสิ่งที่สังคมคาดหวัง เพราะฉะนั้นเขาจึงเจ็บปวดและไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เขาได้ทำไปอย่างดี(เท่าที่ทำได้)ทุกอย่างหมดแล้วนั้น ทำไมมันถึงส่งผลและทำให้ตัวเขาและลูกสาวเขามีปัญหาขึ้นมาได้
จริงๆมันมีคำพูดที่กล่าวไว้ว่า คนเรายิ่งเมื่อโตขึ้น เราจะยิ่งห่างจากความเป็นตัวเรามากไปตัวตนที่เคยเป็น ความคิดที่เคยมีจะค่อยๆหายไปและถูกแทนที่ด้วยหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบแทนตามอายุ
และคำพูดนั้นก็ถูกยืนยันความจริงด้วยคาเรทเตอร์ตัวละครของ “โคโตะ” นางเอกของเรื่องนี้ครับ เพราะหาก “อิจิคาว่า” เป็นตัวตนของผู้ใหญ่ที่ต้องทำตามทุกอย่างตามที่คิดว่าสังคมคาดหวังจากตัวเขา “โคโตะ” ก็เป็นตัวตนของวัยรุ่น ที่ยังทำหลายๆสิ่งตามที่ตัวเองต้องการโดยยึดถือว่านั่นคือความสุขที่ตัวเองต้องการ ถ้าทำแล้วมันจะผิดด้วยเหรอ ?
ตัว โคโตะ ไม่ใช่ตัวตนที่รุนแรงหรือมีความต่อต้านสังคมอะไรเลยนะครับ ถ้าอ่านในเรื่องจะเห็นได้เลยว่าเธอถูกเซ็ทเอาไว้ให้เป็นเด็กสาววัยรุ่นทั่วไป ที่ยังคงสถานะได้เป็นอย่างดี มันมีแค่ความรู้สึกว่าคนที่เธออยากเข้ามามีส่วนร่วมเรื่องบางอย่าง เป็นผู้ชายวัยกลางคนที่ดูสุภาพ แม้เขาคนนั้นจะเป็นพ่อของเพื่อนเธอเองก็ตาม
เพราะฉะนั้นในเรื่องจึงเห็นว่าสิ่งที่เธอทำไปก็แค่เดินไปหาและพูดคุยกับผู้ชายที่เธอชอบ ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้น มุมมองของเธอที่ได้อ่านจากเล่มนี้ก็แค่ทำอะไรเรียบง่ายอย่างที่ควรทำ เพียงแต่ในมุมมองของผู้ใหญ่อย่าง อิจิคาว่า นั้น ความเรียบง่ายและการเข้ามาของ โคโตะ นั้นกำลังจะทำให้มุมมองและการปฎิบัติตัวในสิ่งที่เขามองว่า “ผู้ใหญ่” อย่างเขาควรทำให้เป็นแบบอย่างต่อสังคม ทั้งๆที่มันก็เป็นเรื่องของผู้ชายและผู้หญิงเท่านั้นเอง
ผมชื่นชอบจังหวะการเล่าเรื่องของเรื่องนี้ที่เล่าไปได้อย่างกระชับ ใช้เวลาไม่นานก็เห็นภาพปัญหาและความอึดอัดของตัว อิจิคาว่า โดยไม่ดูว่าเป็นการยัดเยียดให้เรามารู้จักปัญหากันตรงๆของเขาเลยครับ แม้มันดูไม่มีชั้นเชิงในการเล่ามากนักแต่ผมว่ามันคงอยู่ครบถ้วนในสิ่งที่เราควรรับรู้และรับทราบพื้นเพของ อิจิคาว่า ได้เป็นอย่างดี ดูเนียนและเพลินไปได้ไม่ยากเลยครับ
ในขณะที่เรื่องก็ทำหน้าที่เล่าในสิ่งที่ตัว อิจิคาว่า ต้องเจอ และในที่สุด ไทม์มิ่งของมันก็ทำให้เรื่องบางเรื่องเกิดขึ้นง่ายๆ และดูเป็นธรรมชาติ นั่นก็คือการพบและเกี่ยวข้องกันของทั้งสองตัวเอกครับ
ตัว โคโตะ เป็นอะไรที่น่าสนใจมากในสายตาผมนะ คือในเนื้อหาแบบนี้ถ้าให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกส่วนใหญ่ถ้าไม่ตลกหรือฮาไปเลยก็จะเจอแบบแรงไม่แคร์ใคร แต่เรื่องนี้โคโตะ ดูมีชั้นเชิงกว่าเยอะครับ นิ่งๆ เรียบๆ พูดน้อยๆ กระทำไม่เยอะ ตรงจุดมากๆ แบบฟันโช๊ะ เดียว อิจิคาว่า สะเทือนถึงตัวตนเลยทีเดียว
แม้ในความเป็นจริง ผมว่าเด็กที่อายุเท่านี้ และเป็นเด็กผู้หญิงด้วยนั้นจะกระทำหรือมีตัวตนที่เป็นแบบนี้น้อยถึงน้อยมากๆ ครับ มันเป็นตัวตนของคนที่ผ่านประสบการณ์อะไรมาเยอะๆ และดูออกมว่า คนที่อยู่ตรงหน้า กำลังคิด และต้องการให้พูดอะไร ซึ่งถ้าหากมองในชีวิตจริงและความเป็นจริงที่อาจเกิดขึ้นได้ เด็กสาวอ่อนประสบการณ์น่าจะโดนชายหนุ่มวัยกลางคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ ให้ความอบอุ่นและเข้าไปเกาะยึดหัวใจดวงน้อยๆของเธอได้อย่างไม่ยากเย็น ในช่วงเวลาที่เธอต้องการใครซักคนมาอยู่ข้างๆเธอ
นั่นก็เลยเป็นปัญหาในแง่มุมของ อิจิคาว่า เพราะทุกครั้งที่ โคโตะ ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา เขาระวังตัวและกลัวคนอื่นๆมองเขาและเธอไม่ดีอยู่เสมอ เพราะเธอที่อยู่ตรงหน้านี้ อายุเท่าๆกับลูกสาวของเขาจริงๆ ไม่แปลกที่เขาจะกลัวคนอื่นรู้ เพราะสังคมย่อมมองและโทษมายังตัวเขา เพราะใครละจะไปคิดและโทษเด็กสาวท่าทางปกติเรียบร้อยว่าเป็นคนเริ่มและทำให้ความสัมพันธ์ที่ดูหมิ่นเหม่นี่เกิดขึ้นมา
แต่จะว่ากันตามตรง ผมมองอีกมุมนึงก็ไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องนี้มันแย่ขนาดนั้นครับ เพราะตัว อิจิคาว่า โสด เมียเสียชีวิตแล้ว หน้าที่การงานก็มี แน่นอนมันไม่ได้สะดวกเรียบร้อยทุกเรื่องหากเขาต้องการจะเดินทางนี้ต่อ
ปัญหามันมีแต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ใครอยู่ในช่วงนี้ แต่ทั้งๆที่เป็นแบบนั้นเขาก็ยังรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ถูกต้อง ไม่สมควรเกิดขึ้น แม้จริงๆมันก็ยังไม่ได้เกิดความสัมพันธ์ถึงขั้นนั้นก็ตาม แต่เขาก็จัดความสัมพันธ์แบบนี้ให้ใกล้เคียงหรือมีความผิดพอๆกับปัญหาของเพื่อนเขา ที่ดันไปมีอะไรกับเพื่อนร่วมงานสาวอีกคน ทั้งๆที่เขาก็มีลูกเมียแล้ว และผู้หญิงก็มีลูกแม้จะไม่สามีอยู่ในตอนนี้ก็ตาม ด้วยมุมมองของเขาแบบนี้เรื่องของเขาครั้งนี้จึงไม่เป็นเรื่องง่ายในชีวิตของเขาเลย
แต่เพราะอย่างนั้นการที่ โคโตะ สามารถส่งสัญญาณ ไม่ว่าจะทางคำพูด คำถาม การสัมผัสที่ถูกช่วงถูกจังหวะในแต่ละครั้งก็ทำให้หัวใจของ อิจิคาว่า สั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ เพราะมันทำให้เขาได้หาคำตอบในบางเรื่องที่แอบอยู่ในหัวใจให้ดังขึ้นมาอีกครั้ง แค่นี้เราก็เห็นแล้วว่าทางของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป
“ความลับของสาวน้อย” เป็นผลงานของ อ. อาซามิ ฮากิวาระ โดย เรื่องนี้ LC โดย รักพิมพ์ครับ เพิ่งออกมาเล่มแรก และได้ปล่อยเล่ม 2 ออกมาต่อเนื่องภายในระยะเวลาไม่กี่วันครับ แต่ผมยังไม่ได้ไปซื้ออ่านไม่รู้ว่าเหตุการณ์ไปถึงไหนแล้วบ้างครับ
“ความลับของสาวน้อย” เป็นการ์ตูนแนวตั้งคำถาม มีเรื่องราวเกี่ยวกับคน 2 ช่วงวัย 2 สถานะที่แตกต่างกัน ผู้ใหญ่กับวัยรุ่น กับความสัมพันธ์ที่สุ่มเสี่ยงต่อคำครหาของสังคม ซึ่งด้วยบริบทของฝั่งญี่ปุ่นปัญหานี้คงมีความรุนแรงมากอยู่ครับ แต่เรื่องก็สามารถนำปัญหาที่กล่าวมานี้บอกเล่าอย่างง่ายๆ
ด้วยบทพูดและเหตุการณ์ที่เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว มีความเป็นธรรมชาติ ไม่มากหรือน้อยจนเกินไปสำหรับการเล่าเรื่อง รวมถึงภาพวาดของ อ. ซึ่งดูง่ายสบายตาเอามากๆ แม้บางส่วนจะเหมือนเป็นภาพร่างหน่อยๆ
แต่ก็เป็นเอกลักษณ์ดีครับ ถือว่าเป็น 18+ ที่มีเนื้อหาที่ลงตัว ซึ่งผมคาดว่าเล่มต่อๆไปอาจมีอะไรให้คิดมากขึ้น เพราะสำหรับเล่มนี้ความปวดตับยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ก็ยังสามารถไปต่อได้อีกไกลครับ เพราะมีให้เล่นทั้งเรื่องที่ทำงาน เรื่องระหว่างเขากับลูกสาว และ ตัวเขากับเพื่อนลูกสาวคนนี้ บอกได้คำเดียว ว่าน้องเนียนและร้ายมากในการเจาะเกราะของผู้ชายวัยกลางคนๆนึง ที่แบบต้องบอกว่า เป็นผู้ชายคนไหนก็ต้องยอมอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่เว้นแม้แต่คุณครับ ...
ภาพ 8/10
เรื่อง 8.5/10 (ไม่ถึงกับดราม่าปวดตับมากแต่ต้องดูตอนต่อๆไปว่าจะเข้มแค่ไหน)
ความประทับใจ
8.9/10 (ให้ไว้นะเล่ม 1 ครับ)
#Manga #รีวิวการ์ตูน #ยังไม่จบ #LuckPim #การ์ตูนแนวดราม่า #การ์ตูนแนวรัก #MangaAnimeReviews #การ์ตูนแนวศีลธรรม #8คะแนน #ความลับสาวน้อย #หนังสือการ์ตูน #Rate18 #เธอๆอ่านเรื่องนี้หรือยัง
*** คะแนนที่ให้ไว้นี้สำหรับอ่านเล่ม 1 จบเท่านั้นหากอนาคตได้มีโอกาสอ่านเรื่องนี้จนจบ จะกลับมารีวิวและให้คะแนนใหม่อีกครั้งนะครับ ***
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
