9 มิ.ย. 2023 เวลา 04:32 • ท่องเที่ยว

• จุดเริ่มต้นกว่าจะมาเป็น “บอลพาเที่ยว”

เดิมทีบอลก็ไม่ได้แตกต่างจากคนทั่วไป โตมาเราก็พยายามเรียนให้ดี เพื่อที่จะได้ทำงานดีๆ ได้เงินเอาไปซื้อบ้าน ซื้อรถ ซึ่งเราจะคิดแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก ส่วนตัวบอลไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนเลย เรียนก็เรียนไม่จบ ติดยา เกเร สารพัด ก็เรียกได้ว่า ชีวิตแหลกเหลวเลยล่ะครับ สุดท้ายก็เรียนจนได้วุฒิ ปวส. แต่เราก็ยังอยากจะรวย พยายามดิ้นรนหาเงิน ผมเปลี่ยนงานมาเยอะมาก 30 กว่าแห่งได้ แต่มันก็ไม่ได้ตามที่เราหวังไว้ โอเค บางคนเขาอาจจะสำเร็จ แต่สำหรับเราคือไม่ เราแค่พยายามทำให้เหมือนที่สังคมเขาออกแบบมา
1
ผมไปเป็นทั้งพนักงานออฟฟิศ ขับวินมอเตอร์ไซค์ ขายไก่ต้มน้ำปลา กุ้งอบวุ้นเส้น สุดท้ายก็เจ๊ง ติดหนี้ เรียกว่าชีวิตเวลาที่เราจะเปลี่ยนงาน ทะเลาะกับเพื่อน ทะเลาะกับหัวหน้างาน เราก็จะมั่นใจว่าเรามีความสามารถระดับหนึ่ง เพราะเราช่วยเหลือตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้ว่าจะเป็นความสามารถแบบล้มเหลวก็ตาม ลึกๆ แล้วเรามีความมั่นใจอยู่ แต่ก็นั่นแหละ พอติดหนี้ ความมั่นใจมันหายหมด
วันที่ติดหนี้ ผมก็เริ่มเปลี่ยนแปลงความคิดตัวเอง เพราะตอนนั้นผมอายุ 30 ปีแล้วด้วย แต่สิ่งที่เราพยายามดิ้นรนหาเงิน มันก็ยังไม่ประสบความสำเร็จสักที แถมยังมีหนี้พอกพูนขึ้นมาแสนกว่าบาท ซึ่งสำหรับผมตอนนั้นมันเยอะมากนะครับ ตอนนั้นเงินเดือนผมได้แค่ 12,000 บาท ผมก็เลยคิดว่า ต่อไปนี้ ขอแค่ปลดหนี้ได้ แล้วก็ได้ทำงาน หรือทำอะไรก็ได้ในสิ่งที่เราชอบ โดยที่เราจะไม่สนใจว่าเราจะต้องรวย เราจะต้องมีรถ เราจะต้องมีบ้าน ขอแค่ปลดหนี้ และได้ใช้ชีวิตเป็นอิสระ ได้ทำอะไรที่อยากทำก็พอ
• แล้วมาโฟกัสเรื่องเที่ยวตอนไหนคะ
ผมอายุ 30 ปี ผมยังไม่เคยไปเที่ยวไหนเลย เต็มที่ก็มีแค่เอาติ้งกับบริษัท ไปทะเลบ้าง ก็แค่กินเหล้า เมา นอน จบแค่นั้น แต่ไม่เคยไปไหนจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง จนกระทั่งพอได้เริ่มอยู่กับตัวเอง ได้โฟกัสมองหาสิ่งที่เราชอบ เราไม่ได้โฟกัสว่าเราจะต้องหางานที่ได้เงินเยอะๆ เราก็แค่ทำไปวันๆ แล้วก็ได้เงิน เอามาโปะหนี้ก็พอ
ผมมามองว่าเราอยากทำอะไร ก็คิดขึ้นได้ว่าผมอยากเที่ยว ผมอยากเดินทาง เพราะตอนเรียน ปวส. ผมเรียนการท่องเที่ยวมา แต่ว่าผมจบ ผมก็ยังไม่เคยได้ใช้ชีวิตคลุกคลีอะไรกับตรงนี้เลย กลายเป็นว่าเราโฟกัสที่ความชอบแล้วไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เราโฟกัสที่เงินล้วนๆ
ฐิติพงศ์ ดวงอุปมา ม.6/10 เลขที่18
โฆษณา