#BokunoKokoronoYabaiYatsu
เราก็ทยอยดูเรื่อยๆ แล้วมันดีขึ้นเรื่อยๆทุกตอน จนตอน 6 คือละลายไปเลย เรื่องไม่ได้ใช้การกำกับแปลกยากตีลังกากลับหลัง แต่ใช้มุมกล้องทั่วไป การจัดวางที่ว่างและสีของฉากเพื่อเป้าหมายเดียว ทำให้เราป่วยรักใจไม่อยู่กับที่ไม่ต่างจากตัวเอกเลย
วิธีการเปลี่ยนสีของแสงที่สาดส่องเข้ามาในห้องให้เป็นสีชมพูดอย่างง่ายดายเหมือนจู่ๆพระอาทิตย์ก็เปลี่ยนเป็นสีไปทั้งอย่างน้ัน เพื่อเพิ่มบรรยากาศหวานแต่ก็กระอักกระอ่วนระหว่างทั้งสอง ไม่ได้ใช้อะไรเยอะเลยหรือต้องตีความมากเพียงแค่กล้าที่จะไม่ติดกรอบของความ Make sense
ฉากบนรถไฟก็เป็นอีกอันที่ดูแล้วเก็ตถึงความใกล้ ใช่อยู่ว่าใครมันจะพูดแล้วมีไอน้ำติดกล้องแบบนี้ แถมยังอยู่ในรถไฟนะไม่ใช่ข้างนอก แต่มันคือความรู้สึกถึงอากาศของ Yamada ที่อยู่ใกล้มากๆ
แม้ที่ผ่านมาเรื่องนี้จะเส้นตัวละครจะคงโมเดลสุดๆมาตลอด แต่ตอนนี้เป็นตอนที่ขับสีหน้าตัวละครให้ Extreme และดูจริงจังดูตลก สมกับเวลาตัวละครพูดว่า "เพิ่งเคยเห็นทำหน้าจริงจังขนาดนี้"
ด้านของเนื้อหาที่พระเอกค่อยๆเข้าใจความรู้สึกของตัวเองมากขึ้น อันนี้รักหรือไม่ใช่ แต่ในตอนนี้เป็นการก้าวถอยหลังที่มีความหมาย เมื่อเพื่อนอีกคนก็ชอบ Yamada เช่นกันแต่ในทางงี่ๆ ทำให้ฉาก Service ต่างๆ ก็เป็นอีกแรงที่ทำให้แยกแยะว่าความรู้สึกจริงๆของพระเอกต้องพิเศษขนาดนั้นไหม?
ทั้งหมด 6 ตอนที่ผ่านมาเราชอบเรื่องนี้ที่มันพาเราเข้าสู่ "ในหัว" ของพระเอกได้จริงมากๆ ความสับสน ความกังวล สงสัย คิดมาก ตัญหา มาจนตอนนี้ความรู้สึก "เราคงสำคัญตัวเองผิดไป" "โชคของเราคงหมดแล้ว" มันช่างเจ็บจี๊ดขมในใจ จนรสหวานที่ตบท้ายมันกลมกล่อมมากๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
