การเล่นฟุตบอลมองตาก็รู้ใจ
ผมเป็นคนชอบเล่นฟุตบอลชอบมากถึงเอาบอลเข้าไปเล่นในห้องกับเพื่อนเเล้วครูก็ดุ่ด่าเป็นประจำ เเละผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งเล่นฟุตบอลด้วยกันตั่งเเต่เล็กตัวเท่าลูกหมาเพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนที่รู้ใจมากผมวิ่งไปทางไหนเขาเปิดให้ผมยิงได้ตลอดเเละผมก็จ่ายให้เขายิงประจำ มีอยู่ช่วงหนึ่งผมมีอาการเจ็บหลังจนไม่สารถวิ่งได้อาการนี้ผมไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นอะไรเพราะผมไม่ได้ไปรักษาเพื่อนผมทักมาชวนไปเล่นฟุตบอลทุกวันเลยเเต่ผมไม่กล้าบอกเพื่อนว่าผมมีอาการเจ็บเลยโกหกมันไปว่ากูต้องทำงานทุกวันหรือติดธุระเเบบเนี้ย จนอาการของผมดีขึ้นจนได้ไปเเข่งบอลกับเพื่อนเเละได้เเชมป์ร่วมกันกับเพื่อนถึงจะไม่ได้เยอะเเต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่นร่วมกันกับมัน จนพวกผมได้ขึ้นม.6มาผมก็ถามมันเราจบไปเราจะได้เล่นฟุตบอลด้วยกันไหมว่ะ มันก็บอกไม่รู้ดิมึงกับกูก็จะไปเรียนคนล่ะที่ กูสัญญาว่ามีเวลากูก็จะมาเล่นกับมึงอีก นี้ล่ะอนาคตที่ห่างกับเพื่อนรู้ใจ เเต่ตอนนี้ผมยังไม่จบผมก็จะเเข่งขันกับเพื่อนจนถึงที่สุด ฝากถึงนักเรียนชั้นม.ปลายทุกคนเพื่อนใหม่ก็จะไม่รู้ใจเรากว่าเพื่อนเก่าเพราะเขาเป็นเพื่อนมองตาก็รู้ใจ...ขอบคุณครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
