Ep. 20 ปรากฏการณ์หยุดห้วงเวลา
สำหรับผมแล้ว เธอคือภูเขาไร้นามอยู่ในความทรงจำ
บนเส้นทางมุ่งหน้าสู่จุดหมาย หากหันมองซ้ายมือในวันที่ท้องฟ้าเปิด จะพบกับยักษ์ปักหลั่นที่มีความเขียวโพลนต่างระดับการเติบโตยืนจ้องมองเราที่สีหน้าไร้ซึ่งอารมณ์
เป็นภูเขาที่ให้ความรู้สึกสูงสง่ามั่นคงบวกกับความเหงาที่อยู่ในที่แห่งนั้น พลังบางอย่างที่ตรึงให้เท้าของผมหยุดนิ่งอยู่กับที่ ตรึงตาให้จ้องมองไปยังความสง่าของภูเขาที่ทะลุเมฆ ห้วงเวลาที่น่าหลงไหลจึงเกิด “ปรากฏการณ์”
ผสานกับ “ผู้เชยชมอย่างผม” โลกและธรรมชาติก่อเกิดปรากฏการณ์สวยงามแทบทุกวินาที บางครั้งบางความงามก็ถูกกำหนดโดยฟ้าดิน เหมาะเจาะอย่างยิ่งทั้ง “กาล”
และ “เทศะ” หมายว่าความครอบคลุมไปถึงสถานที่ ปรากฏการณ์ธรรมชาติ หรือบางผู้คนในชีวิต
สายตาผมจึงได้ลาก ซ้าย-ขวา มาบรรจบกันเป็นยอดแหลมคล้ายลูกศรชี้ขึ้นไปบนฟากฟ้าที่กำลังถูกเปิดเผย รางกับตัวเองจิตนาการล่องลอยไปกับอากาศที่แสนเบาบางผ่านทุกส่วนของร่างกาย
บางเวลาเราจ้องมองสิ่งที่อัศจรรย์จนลืมนึกถึงตัวเอง เช่นเดียวกับห้วงเวลาจ้องมองใครบางคนที่มีผลต่อหัวใจตัวเราหายไป สนใจแต่เขา ผมจึงเรียกห้วงเวลานี้ว่า ”ความรัก” แน่ล่ะมันไม่ใช่รักที่ยืนยงคงกระพัน
แต่มันเป็น “รักแท้” แบบสัญชาตญานที่เราปฏิเสธไม่ได้ เราไม่ตระหนักรับรู้ถึงอดีตและอนาคตได้ มีเพียงปัจจุบันที่อยู่ตรงหน้าที่ไม่เคลื่อนที่ไปตามเข็มหากเป็น“ปัจจุบันนิรันดร์”
ผมนึกถึงใครบางคนที่เคลื่อนผ่านเข้ามาพบกันในห้วงยามเวลาที่งดงาม แล้วก็เคลื่อนผ่านไป อย่างน้อย ครั้งหนึ่งเราก็ได้พบกันในช่วงที่งดงามของกันและกันครั้งหนึ่งในชีวิต
ผมก็หันกลับไปทิวทัศน์เมื่อครู่ ตอนนี้มันก็กลายเป็นเพียงภูเขาที่สีหม่นกับฟ้าที่ขุ่นสีเทาจาง ว่าแล้วก็หันกลับสู่เส้นทางเบื้องหน้า “แล้วก็ยิ้มให้ตัวเองอย่างเงียบๆ” :)
มองไปไกลๆแล้วนึกคิด
มันเป็นบทความที่ผมเคยเขียนตอนนั้นโคตรจะสิ้นหวังกับอะไรต่างๆที่ผมเคยมีความสุขเคยคิดนะถ้ามันเบื่อมากๆ ผมจะยกหูหาม๊า แล้วบอกว่าขอไปเป็นครูบนดอยสอนเด็กๆดีกว่า อยากจะอยู่แบบเงียบๆ และยินดีกับความสำเร็จที่ตั้งใจหวัง แต่แต่พอมามองแล้วคำตอบเรามันคืออะไร โคตรสับสนกับชีวิตจริงๆในตอนนั้น แล้วยกแก้วกาแฟแล้วนั่งลงกับพื้น จ้องมองอยู่หลายนาที จนถึงตอนที่ผมยกมือถือขึ้นมาแล้วถ่ายจนได้วิวตะวันลาลับฟ้าดั่งรูปปกที่ผมตั้งถ่ายไว้เพราะมันมีความหมายในเวลาตอนนั้นว่าผมคิดอะไรมาบ้าง
ภาพที่มีความหมายกับความสับสนนะตอนนั้น
แย่ไปหมดตอนนั้นกับความรู้สึกแทนที่จะมีความสุขในเวลานั้น พอๆผมเลิกดราม่าแต่นะเวลาตอนนี้ในปัจจุบันผมโอเครทั้งหมดแล้วแฮปปี้ทุกๆอย่าง 😊✌🏻
ภาพมันสวยจริงๆนะครับผู้อ่าน ตอนนี้ผมก็ยังนึกถึงว่าผมยังยืนอยู่ในที่ตรงนั้นอยู่เลย
โปรดรออ่าน Ep. 21
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
