Ep. 22 ราตรีสวัสดิ์
บางส่วนก็แยกย้ายไปเคลียถ้วยจานจามข้าว นำเศษอาหารที่พี่แจ๊คและพี่เบลได้ขุดเอาไว้นำไปทิ้งให้ถูกที่ หลังจากนั้นทุกคนนั่งผิงไฟรับไออุ่นจากกองไฟ บางคนเพลียและเหนื่อยจากการเดินทางก็ไปพักบางส่วน ผมผู้ที่ยังไม่อิ่มเพราะหมูสามชั้นใส่แต่เกลือถูกปากมากๆ และเพื่อนบางส่วนก็นั่งกินกันไปเรื่อยๆ เสียงไฟกำลังเผาไหม้ฝืน กลิ่นของไม้ที่พูกเผาไหม้ และเสียงพูดคุยรอบกองไฟของทุกคน ชั่งเป็นค่ำคืนที่มีความสุขมากๆ
แร้งลงของจริง ฮ่าๆ แทบไม่เหลือในค่ำคืนนั้น
สำหรับคนมีคู่ก็แฮปปี้กันไปนั่งมองดูหมู่ดาว พร้อมเก็บบรรยากาศในเวลานั้น ส่วนผมเหรอนั่งเหงาในดงหมูย่างกับพี่ๆเพื่อนๆ ผมเลยหยิบมือถือขึ้นมากะว่าจะถ่ายรูปดาวคิดไปคิดมาถ่ายมามันคงไม่ชัดเท่ากล้องหรอก จากนั้นผมก็เลยลุกออกไปนั่งตรง เนินหินพร้อมกับแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าวันนั้นท้องฟ้าเปิดมากๆ เมฆไม่ค่อยมีเลยมันเป็นฟิลที่แบบคนที่พาแฟนมาโคตรจะโรแมนติกสุดๆไปเลย
ผมจึงเรียกพี่แจ๊คขึ้นไปยอดเขาเพื่อที่จะถ่ายรูปดาวกัน พี่แจ๊คตอบตกลงที่จะไป ไฟฉายคาดหัวจึงได้ทำงานส่องแสงสว่างให้เราโดยที่จะไม่ต้องเดินสดุด ในเวลานั้นอากาศบนยอดเขาอยู่ประมาณ 13 องศา ลมโคตรจะแรงมากๆผมจึงรีบกดถ่ายรัวๆ ผมบอกกับพี่แจ๊คว่าสงสัยเราอยู่ด้านบนนานมากไม่ได้ครับพี่ พี่แจ๊คตอบกลับมาว่าพี่ว่าพี่ก็ไม่ไหวว่ะลมแรงเกินไปและหนาวมากๆ สายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มหมอกเริ่มจะลงกลางป่าด้านล่าง นึกในใจทำไมหมอกมาโคตรไวผมและพี่แจ๊คอยู่ได้ประมาณ 15 นาที ต่างพากันเดินลงมาข้างล่างเพื่อที่จะนั่งผิงไฟ
หลังจากที่ลงมาก็เหลือไม่กี่คน คนอื่นก็กลับไปพักผ่อนเหลืออยู่ประมาณ 6-8 คนนั่งพูดคุยเกี่ยวกับป่าและการเดินทางในวันนี้ว่าภาพวิวสวยไหมผมจึงตอบว่า มันสวยมากๆป่าอุดมสมบูรณ์สุดๆไปเลย มีชายหนุ่มที่อารมณ์ดีพร้อมกับถือกาน้ำร้อนเดินไปทุกที่ผมก็สงสัยว่าทำไมพี่แกไม่วางไว้มันไม่ร้อนมือเหรอ พี่คนนั้นก็คือ พี่ต้อมเป็นพี่ที่ไม่ค่อยซีเรียสกับชีวิตเป็นคนเฮฮามากๆ พี่แกถามผมว่า เบียร์กินน้ำร้อนรับไออุ่นหน่อยไหม แล้วผมก็หันมองหน้าแก แกก็ยิ้มแบบมีพิรุธ ผมก็เลยยิ้ม แกก็ขำผมจึงรู้เลยว่าในกาน้ำร้อนนั้นมีอะไรใส่ลงไปแน่ๆ
พี่ต้อม : เอาแก้วมาเรามาดื่มน้ำ (กัญ) ให้ร่างกายอบอุ่นสักหน่อย
ผม : รินมาในแก้วได้เลยครับ 😅
นั่งหนาวผิงไฟและรูปพี่ต้อมพี่ชายผู้เฮฮาตลอดเวลา
เรานั่งคุยอะไรกันเสร็จจึงช่วยกันดับกองไฟแล้วเก็บเชื้อไฟวางไว้ในหลุมเพื่อที่จะไว้ใช้ก่อในพรุ้งนี้ยามเช้า จากนั้นผมเปิดไฟที่คาดหัวกำลังเดินไปกับผู้ช่วยใหญ่ไปที่เต็นท์ของตนเอง
สายตาดันมาเห็น “ เพชรฆาตเงียบแห่งพื้นดิน “
นั่นก็คือ “หนอนหัวขวาน” หรือเรียกอีกอย่างว่า “หนอนหัวค้อน” (Hammerhead worm)
สัตว์ชนิดนี้มีลีกษณะเหมือนหนอนหรือไส้เดือน มีรูปร่างคล้ายกับ ”ฉลามหัวค้อน” หรือค้อนหรือขวาน สามารถพบเห็นที่ยังมีระบบนิเวศสมบูรณ์ เป็นสัตว์ที่บอบบางมากๆ ถ้าไปแตะตัวมันแรงๆ ตัวมันจะขาดออกจากกัน
เป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษและไม่เป็นอันตรายกับมนุษย์และสัตว์เลี้ยงแต่เวลาที่พวกมันล่าเหยื่ออย่างหอยทาก หรือไส้เดือนซึ่งเป็นอาหารโปรด พวกมันจะพุ่งตรงเข้าไปกอดรัดเหยื่อและปล่อยเมือกเหนียวๆ ออกมาเพื่อไม่ให้เหยื่อหลุดไปไหน หลังจากนั้นก็จะพ่นสารชนิดหนึ่งออกมาจากปากเพื่อละลายเนื้อของเหยื่อให้ขาดออกจากกันเป็นชิ้นๆ หลังจากนั้นพวกมันก็จะจัดการกับชิ้นเนื้อของเหยื่อที่ขาดเป็นท่อนๆ จนอิ่มไปอีกหนึ่งมื้อ อันเป็นที่มาของฉายา “เพชรฆาตเงียบแห่งพื้นดิน”
เหมือนเอเลี่ยนเลยครับ
พอมาถึงเต็นท์จึงก็เลยเช็ดตัวกับผ้าที่มีสบู่ เช็ดทำความสะอาดร่างกายก่อนที่จะนอน แล้วก็เปลี่ยนชุดมาเป็นกางเกฃขาสั้นจากนั้นก็กลับไปเป็นดักแด้ในถุงนอน ห่อตัวเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย ค่ำคืนนั้นโดนลมทั้งคืนเพราะไปนอนบนสันเขาทางลมผ่าน คนอื่นนอนด้านล่าง ส่วนผมและผู้ช่วยใหญ่นอนกันข้างบนมีอยู่แค่สองเต็นท์โดดๆ แล้วจึงปิดไฟนอนราตรีสวัสดิ์
โปรดรออ่าน Ep. 23
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
